De helaasheid der Pokémon (opinie)

0

Mijn eerste Pokémon? Een Squirtle. Het schuimbekkende schildpadje was mijn eerste vriend in de digitale wereld. Samen hebben we de ergste toppen overwonnen, maar ook de diepste zeeën verkend. Steeds verder en steeds sterker. Als gelijkgezinden aan de top van de samenleving zetelen, als kampioenen. Jazeker, de charme van Pokémon is nog steeds blijven nazinderen in mijn ziel.

squirtle pokémon

Held.

Wanderlust naar het verleden

Het waren de meest simpele dagen destijds. Zonder rekening te houden met EV’s, IV’s en de persoonlijkheid van je Pokémon de tegenstand loeihard naar de vergetelheid Hydro Pumpen. Met de jaren is Pokémon echter zelf ook bijzonder geëvolueerd. We zitten ondertussen al aan de zevende generatie, met al meer dan 721 verschillende critters, Mega Evoluties en speciale vormen incluis, om samen avonturen mee te beleven. Voor de oudste veteranen zoals ik blijft het een plezier om de Pokémon-omgeving te blijven zien veranderen.

pokémon sun moon starters

Maar daar wringt nu net het schoentje. De oudste rotten in het Pokémon-vak kennen de dans inmiddels. Een nieuwe Pokémon-game is uitkijken naar de veranderingen die er in de metagame zullen plaatsvinden. Het betekent nu al beginnen te plannen welke teamleden je zal overzetten naar de nieuwe generatie. Bijna routineus maken we ons klaar om de nieuwe generatie te omarmen. Of wacht, omarmen? Waar is de charme, het gevoel van Pokémon gebleven? De verhaallijn doorploeteren morft plotsklaps in een karwei, een klus die geklaard moet worden. Een means to an end. Geen doel op zich meer. Wat is er in Arceusnaam met ons gebeurd, verdraaid?

Pokémon opinie

Qué?

Hobbelig huwelijk

Ik keek met afgrijzen naar mijn eigen gedachtegang toen ORAS in 2014 de arena betrad. Mijn volledig dream team bestond immers al, ik moest en zou zo snel mogelijk het spel uitspelen om de nieuwe Mega Evoluties te ontgrendelen. De kern van ORAS was helemaal ondergeschikt geworden aan de obsessie om als Pokémon-veteraan relevant te blijven. Eerlijk, ik had er weinig plezier aan, behalve die ene keer toen ik mede-blogger Jeroen kapot maakte in een episch duel dat voor eeuwig de Geekster-geschiedenis zal ingaan. Waar is dat gevoel, de passie die brandt als een Sacred Fire in het binnenste van onze Pokémon-minnende ziel? Zijn we de charme kwijtgespeeld doorheen de jaren? Onze verliefdheid lijkt baan te ruimen voor aloude gewoontes en gewenning, analoog met een spaaklopend huwelijk.

Het lijkt geen geïsoleerd fenomeen. Velen spreken over Pokémon fatigue en zelfs het vertrouwen van onze Geekster-redactieleden wankelt. Het helpt ook niet dat de metagame van Pokémon steeds vervalt in saaie vaste waarden, een probleem waar bijvoorbeeld Hearthstone ook mee kampte. Onderstaande tweet maakt dat nogmaals pijnlijk duidelijk.

 

Dit stemde ons tot nadenken. Is het voor veteranen relevant om datzelfde gevoel van weleer na te streven, toen we nog jonger en ongeschonden waren? Natuurlijk niet. Dat gaat ook niet meer. We weten dat een een nieuwe jonge generatie ondertussen staat te popelen om zich volledig te smijten in Sun en Moon, samen met ons. Hoe kunnen we beide populaties tevreden houden?

Heilige gralen

Velen denken dat een nieuwe Pokémon-formule dé Heilige Graal zal zijn in de toekomst van Pokémon, maar daar ben ik niet zo zeker van. Een open world Pokémon of Pokémon MMO is niet de magische oplossing die we denken dat het zal zijn, hoe geweldig dit ook moge klinken. Met complexere games sluit je immers de jonge doelpopulatie die geen probleem heeft met de basisgame meer en meer uit. Een game die moet veranderen omdat slechts een deel van de doelpopulatie het wil? Guess again. Pokémon is geen game van een beperkt aantal Illuminati, neen, het moet voor iedereen toegankelijk blijven. Het is ook een ontkenning van alle evoluties die Pokémon als game al heeft doorstaan. Om niet te zeggen dat het zelfs oneer zou doen aan de basisgame. Laat er geen twijfel over bestaan, de kern van Pokémon zal altijd Red/Blue zijn.

En die formule zal echt niet snel veranderen. Vergeet ook de vele andere side games niet die in het kader van Pokémon neergezet worden. Een parel zoals Pokémon Conquest bijvoorbeeld, of de Mystery Dungeon-games.

pokémon conquest

Conquest, een vergeten prachtgame.

Daarmee beweer ik niet dat de Pokémon-basisgame niet moet blijven groeien en evolueren. Integendeel. De huidige meta is uitgedoofd (ondanks een nieuw Fairy-type) en heeft dringend nood aan een nieuwe insteek. De uitdaging is net slim in te zetten op elementen die de geweldige basiservaring uitbreiden en boeiend houden. Daarom vind ik Pokémon Go bijvoorbeeld een geweldig initiatief. De wereld van Kanto en Johto binnentrekken in onze wereld aan de hand van augmented reality. Want wie kan als Pokéfan ontkennen dat ‘ie op de top van de Vesuvius niet nadacht over de natuurlijke habitat van een Larvitar? Oplossingen zoals deze zetten de geest van Pokémon immers door, en dat is net waar het koekje kruimelt.

Deze diashow vereist JavaScript.

Maar tegelijk doe ik vooral de oproep om je als oude rot niet blind te staren op de games. Kijk naar onze jonge tegenhangers en zie hoe zij Pokémon beleven. Zie hoe zij het geluk en plezier van de game zelf creëren. Ik kijk met plezier naar een groep zoals Poképlay, die als veteranen inzetten op het organiseren van Pokémon events, die een hart uitdragen naar elk type fan. Monotype tornooitjes, de Little Cup, het zijn maar enkele voorbeelden van manieren waarop oudgedienden zich kunnen blijven inleven. Dat is voor mij Pokémon in hart en ziel. Dat is voor mij de manier om Pokémon relevant en fijn te houden. Geen nieuwe gameformules, geen deus-ex-machina RPG-game die alle problemen zal oplossen. Maar een mentaliteitsverandering. En dat gebeurt niet van het ene moment op het andere.

Hoop op meer

Dit is wat ik nog meer wil zien van Nintendo. Gebruik de energie van deze initiatieven. Met Omega Ruby en Alpha Sapphire lijken de eerste stappen gezet. Zet volledig in op nieuwe tornooiformats, zoals een Petit Cup, zoals een Mono Tournament Cup, zoals zelfs een “Dragon Cup”-tornooi. Zaken die de metagame niet enkel uitbreiden, maar ook fijner maken, afwisseling brengen in de formats. Je kan er zoveel extra mensen mee plezieren. Ik hoop zo vurig als een Chandelure dat Nintendo hier de meerwaarde van blijft inzien. Dat ze een Pokémon-meta bewerkstelligen die zoveel mogelijk mensen, jong en oud, kan blijven plezieren door slim af te wisselen in toernooiformaten. Ik denk aan de gloriedagen van weleer, toen Nintendo in het kader van Pokémon Stadium 2, een “Rental”-toernooi organiseerde, ter ere van Celebi. Neem die dingen opnieuw zelf in handen, Nintendo. Nog meer dan nu. Laat het niet aan de Poképlays, simulators en emulators van deze wereld over. Kom uit de schaduwen met die formats. Roep het van de daken, steek het nimmer meer onder stoelen of banken.

Meer nog, waarom geen speciale tornooien organiseren op basis van regio? Waarom geen officiële Gym Leader van pakweg Gent, Hasselt of Antwerpen aanduiden? Een held of heldin, die door iedereen kan uitgedaagd worden voor een in-game bonus, gelinkt aan je Nintendo ID? Er zijn zoveel bewandelbare pistes en het is waarlijk jammer dat Nintendo er zoveel laat liggen. Pokémon verdient het niet weg te kwijnen in een meta die vasthoudt aan steeds dezelfde mechanieken.

Pokémon oshawott

I QUIT! OR DO I?

Dus, mede-veteraan, ik kan je enkel het volgende aanraden. Verlies je niet te hard in de competitie. Wees vooral een mentor voor de nieuwe generatie Pokémon-fanaten. Stuur hen in de manieren om Pokémon te beleven, zoals wij het destijds beleefden. Vertel hen dat elke Pokémon evenwaardig is en dat je favorieten niet moeten onderdoen voor het legioen aan Talonflames. Laat Sun en Moon het begin zijn van een nieuwe dageraad voor iedereen. Ook Nintendo. Hopelijk.

Wees de Gym Leader die je altijd al wou zijn. En wie weet, misschien is die Poké-moeheid weer even snel weg als die gekomen is.

Pokémon Champion 2000, OUT.

Share.

About Author

Avatar

Navigator Games & Kijken. Overwinnaar Pokémon Championship 2000. Droomt uitsluitend in epische bliksemzwaardgevechten. Trust in Nic Cage. NNID: Sjmille

Reacties