Met de release van Gloomhaven, komt er een einde aan een Kickstartercampagne die begon in september 2015. Ontwerper Isaac Childres besefte al vroeg hoeveel hooi hij met dit ambitieuze spel op zijn vork nam, maar had nooit kunnen vermoeden dat de game pas anderhalf jaar later de spelers zou bereiken.

Als backer van het Kickstarterproject, ben ik één van de gelukkigen die half februari de 9,7 kilo wegende doos vol spelmateriaal mocht ontvangen. Het was voor mij één van de eerste Kickstarters die ik ooit steunde, en de lange wachttijd heeft me eerlijk gezegd wat voorzichtig gemaakt om zomaar om de haverklap geld op tafel neer te tellen zonder echte levergarantie. Dit gezegd zijnde: het was in het geval van Gloomhaven vrij begrijpelijk dat de productie langer duurde dan gehoopt. Dit is namelijk zonder uitzondering één van de meest omvangrijke games (letterlijk én figuurlijk) die ik ooit in handen kreeg.

kickstarter doos gloomhaven

gloom vs MoM

Mansions of Madness, al niet van de kleinste, verbleekt tegen Gloomhaven

Wat Gloomhaven precies is? Isaac Childres (van Cephalofair Games) had een fantasybordspel voor ogen, dat volledig coöperatief gespeeld kan worden (met 1-4 spelers). Niet alleen dat, hij wou dat het spel zich zou onderscheiden van de talloze andere coöperatieve dungeon crawlers die vandaag de dag welig tieren op de bordspelmarkt. Iets verderop ga ik dieper in op vijf elementen die Gloomhaven een heel andere vibe geven dan wat je misschien gewend bent. Belangrijk om weten is dat er hier géén extra speler nodig is die de vijanden en onfortuinlijke gebeurtenissen bestuurt. Je kan het spel dus voor 100% in volle samenwerking spelen.

Net als heel wat andere dungeon crawl titels als Descent, Space Hulk of The Others: 7 Deadly Sins, kan je ook in Gloomhaven de verschillende scenario’s aan elkaar rijgen in een campaign. De doos bevat een een boek van maar liefst 122 bladzijden vol scenario’s, én biedt ook nog eens de mogelijkheid om willekeurige missies te genereren. Er zijn 17 speelbare personages met elk hun eigen miniatuur en enkele tientallen monstertypes. Die laatsten komen weliswaar op kartonnen standees, maar dat vind ik gezien hun aantal prima. Verder bevat de doos meer dan 1000 kaarten, een wereldkaart van de zone rond de stad Gloomhaven én meer dan voldoende kartonnen tokens en locaties om talloze kerkers mee te vullen. Alle ingrediënten zijn aanwezig, om dit tot uniek te bombarderen. Maar hier zijn de 5 meest opvallende:

Een handvol karton!

Gloomhaven cards

Als dit nog niet genoeg kaarten zijn, dan weet ik het ook niet meer…

1. Legacy Campaign

Legacy is een term die de laatste jaren wel vaker opduikt in de bordspelwereld. Het concept betekent eigenlijk dat het spel evolueert tijdens of tussen elke afzonderlijke speelsessie. De meest bekende voorbeelden zijn Risk Legacy, Seafall en Pandemic Legacy. In een Legacy-game kan alles veranderen naarmate je meer speelt: de regels, de personages, de structuur van de spelwereld zelf. Gloomhaven hanteert dit principe voor zijn uitgebreide campagne. Het spel bevat in theorie 95 avonturen (elk goed voor 1-2 uur spelplezier), maar bepaalde beslissingen die de spelersgroep maakt, kunnen avonturen unlocken of juist afsluiten. Met stickers zal je pas ontdekte locaties op de wereldkaart permanent aanduiden en allerlei beslissingen zullen gevolgen hebben. Gevolgen voor de personages, op de events die je overkomen en op de stad Gloomhaven zelf. Net als in epische videogames zoals The Elder Scrolls of Dragon Age, dus.

2. Personages op rust

Een ander Legacy-element van Gloomhaven, is de originele kijk op personages. Aanvankelijk kan je kiezen uit 6 zeer uiteenlopende figuren waaronder de vervaarlijke Brute, de lepe Scoundrel, en de mysterieuze Mindthief. Samen met de keuze van je personage, krijg je ook twee Personal Quests, waarvan je er als speler eentje bewaart. Je kan die Personal Quest geheim houden, of delen met de groep. Maar één ding staat vast. Eens je de voorwaarden van die quest bereikt hebt, gaat dat personage verplicht op rust. Jawel, je avonturier stopt met grasduinen in verlaten ruïnes en tempels, en vertrekt op pensioen. Dit is ook de enige manier om de overige 11 personages, waarvan ik jullie de namen schuldig moeten blijven (want ze zijn ook voor mij nog onbekend) vrij te spelen! Wel staat vast dat zo’n persoonlijke taak vervullen een werk van lange adem is, dus je krijgt zeker en vast tijd genoeg om je eerst gekozen personage te leren kennen en uit te bouwen.

Brute personage

Gloomhaven personages

De 17 personages van Gloomhaven, waarvan er slechts 6 beschikbaar zijn in het begin.

3. No Dice!

Vaak gaan spellen in het genre van Gloomhaven gepaard met handenvol dobbelstenen. Ik geef het toe: soms gaat er niets boven het rollen van talrijke gekleurde D6’en, maar Gloomhaven omzeilt de geluksfactor met een heel ander systeem. Zowel de spelers als de vijanden hebben een zogenaamde Modifier Deck, met daarin kaarten waar cijfers opstaan van -2 tot +2. Elke keer als iemand een aanval uitvoert, trekt de bijhorende figuur de bovenste Modifier kaart, en wordt de basisaanval verhoogd of verlaagd met het getrokken getal. In de 20 kaarten tellende stapel zit ook telkens één Nullkaart (de aanval mislukt volledig) en een x2-kaart (de schade wordt verdubbeld). De monstertypes hebben elk een Ability Deck, die bepaalt welke actie dat monstertype zal uitvoeren in de huidige ronde. Door dit gebrek aan dobbelstenen, en de geautomatiseerde bewegingen van de vijanden, voelt Gloomhaven meer aan als een tactische puzzel, dan als een hack and slash actiespel.

4. Elk voor zich co-op

Ook al win of verlies je telkens samen in Gloomhaven, toch zitten er enkele slimme ideeën in het spel verweven die ervoor zorgen dat de spelers soms egoïstisch moeten denken. Elke speler heeft ten eerste de eerder vermelde Personal Quest om rekening mee te houden. Ten tweede krijgt elke speler aan het begin van een avontuur ook nog eens een Battle Goal-kaart. Hierop staat een secundair doel dat de speler extra bonussen oplevert indien het bereikt wordt. Ten derde heeft elk personage een unieke Ability Deck (zoals de monstertypes dus), waarbij je elke gebruikte actiekaart moet wegleggen tot wanneer je een rustactie onderneemt. Elke actieronde moet je twee zulke kaarten kiezen en de spelers draaien tegelijk de gekozen kaarten om. Dat betekent dat je niet zomaar elke ronde dezelfde actie kan kiezen, en pakweg een tijdlang geen bewegingskaarten meer zal bezitten. De nadelen zijn duidelijk: je kan niet keer op keer je beste move bovenhalen. Het voordeel is subtieler: de andere spelers kunnen ook niet voor jou beslissen wat je precies zal gaan doen. Het regelboekje maant ook aan om de communicatie over wat je personage gaat doen bewust vaag te houden. Je mag niet zomaar letterlijk aflezen wat er op je Ability-kaart staat, maar wel ongeveer samenvatten wat je plan voor deze beurt is. Dit simuleert veel beter de chaos op een slagveld, en verhoogt natuurlijk de moeilijkheidsgraad.

5. Tjokvol geheimen

Wat je zelden hoort is het concept van spoilers over een bordspel. Gloomhaven is ervan doordrongen. Praten over wat er effectief zoal gebeurt in de campaign van Gloomhaven, kan bijna niet zonder bepaalde elementen te verklappen. De tientallen locaties en bijhorende missies, de vrij te spelen extra personages, de inhoud van de meer dan 20 verschillende Personal Quests. Allen geven ze je informatie die je wellicht liever niet kent, als je van plan bent zelf ooit de wereld van Gloomhaven te ontdekken. Of wat te denken van de vier enveloppen die in de doos zitten, maar die je pas in zeer specifieke omstandigheden mag openen? Of het stickervel vol Achievements, die je enkel kan verdienen door specifieke opdrachten tot een goed einde te brengen? De doos bevat zelfs een boekje genaamd Town Records, dat je pas mag openen eens het eerste personage op rust vertrekt. Ik heb géén idee wat er in dat boekje staat, maar wat een motivatie om verder te spelen!

gloomhaven contents

Ongeveer alles wat je in de Gloomhaven doos zal terugvinden.

Inmiddels heb ik me een weg doorheen de vlot geschreven regelboek van 50 bladzijden gebaand. De eerste missie hebben mijn echtgenote en ik al tweemaal getest om de regels en de personages wat te leren kennen. Wij zijn klaar voor onze duik in de wereld van Gloomhaven, en op basis van onze ervaringen tot nog toe, gaan we daar een tijdje vertoeven. Binnenkort lees je op Geekster een verslag van onze eerste paar speelsessies! In de tussentijd durf ik het spel alvast warm aanbevelen… Als je het ergens op de kop kan tikken. Ik heb een voorgevoel dat het zijn prijs meer dan waard zal zijn.

Share.

About Author

Stijn Segers

Een man uit een andere tijd. Een losgelopen, baardige kosmonaut die alle (multi)media doorkruist. Was ooit nog een professioneel gamesjournalist, maar schrijft nu over eender welk geeky onderwerp je maar kan bedenken. Behalve Harry Potter... en tv-reeksen... en Doctor Who... en

Reacties