Waar komt Ethnos vandaan? Het ging plots snel voor uitgever CMON (voorheen Cool Mini, Or Not?). Enkele jaren terug stormde het bedrijf de bordspelwereld in met, u raadt het al, prachtige miniatures. Vaak gekoppeld aan al dan niet matige games. De standaard werkwijze van CMON was het lanceren van Kickstarter projecten, om hun board games te helpen financieren. Dat bleek, mede dankzij de steeds indrukwekkende miniaturen, een schot in de roos te zijn. De échte doorbraak kwam er met titels als Zombiecide en, vooral, Blood Rage.

Lang verhaal kort: de naam CMON staat inmiddels synoniem aan mooie componenten, en kwaliteitsvolle games. Meer en meer begint de uitgever ook te investeren in samenwerkingen met bekende spelauteurs zoals Eric M. Lang of Paolo Mori. Die laatste is ook de bedenker van ons huidige onderwerp: Ethnos. Een game die her en der omschreven wordt als een frisse cocktail van SmallWorld en Ticket To Ride. En daar kan ik het grotendeels mee eens zijn, want het is juist die fruitige mix die de afdronk van Ethnos zo verslavend maakt. Zelfs als je de basisingrediënten al vaak geproefd hebt. Wat die elementen dan precies zijn? Ethnos combineert de simpele keuzes en het verzamelen van kaartensets uit Ticket To Ride met de variabele fantasy rassen uit SmallWorld. Het resultaat is wellicht de vlotst spelende area control game die we ooit op onze tafel gelegd hebben.

Ethnos inhoud

Zowat alle componenten in Ethnos, eenvoudigheid troef

Doel van Ethnos? Het veroveren van de zes koninkrijken in deze weinig creatieve fantasy wereld. Twee tot zes spelers krijgen daarvoor een handvol felgekleurde plastic schijfjes, die eruitzien als pastelkleurige landmijnen. Het spelverloop bestaat uit drie grote ronden, drie tijdperken als het ware, waarna er geteld wordt wie uiteindelijk de meeste mini-mijnen in de verschillende gebieden heeft kunnen leggen. Klinkt simpel? Is het ook wel, maar Ethnos heeft enkele zeer vernuftige trucjes in petto, die het gebeuren de nodige oomph geven. Je bestuurt in Ethnos zelf geen specifiek leger, maar elk spel kiezen de spelers wel zes van de twaalf beschikbare rassen om in die sessie te gebruiken. Tijdens je beurt kan je kiezen uit slechts twee(!) acties. Ofwel neem je een kaart uit de openbare markt of trekstapel, ofwel speel je een set kaarten uit je hand om er een gebied mee te veroveren. Yep. Ongeveer exact zoals in Ticket To Ride dus.

Je mag in principe twee typen kaartenreeksen spelen uit je hand. Ofwel een reeks met allemaal dezelfde afbeelding (van één van de zes rassen), ofwel een reeks met allemaal dezelfde kleur (die verwijst naar één van de zes gebieden in Ethnos). Waar je vooral op moeten letten bij het spelen van zo’n set, is enerzijds het aantal kaarten dat je speelt en anderzijds welke kaart van de reeks je kiest als leider. Die kleur van je leiderskaart bepaalt in welk gebied je potentieel een schijf mag bijleggen, terwijl het ras van je leiderskaart je een speciale kracht geeft. Is het aantal kaarten in je set groter dan het aantal gekleurde schijven die je al in dat gebied bezit, dan mag je er eentje extra leggen. De goede verstaander begrijpt meteen dat het dus steeds moeilijker wordt om nieuwe schijven toe te voegen aan zones waar je al aanwezig bent, en dat het dus sterk afhangt van de kaarten die je te pakken krijgt. Hier gooit Ethnos nog een prachtidee in de mix: telkens als je een set kaarten aflegt, moet je verplicht alle andere kaarten in je hand wegleggen naar de openbare markt. Je kan dus niet eindeloos kaarten zitten opsparen, want telkens als je een reeks kaarten speelt, ben je de rest van je collectie in één klap kwijt. Waarna de gretige medespelers vrolijk kunnen snuisteren in de mooie selectie kaarten die je zopas voor hen beschikbaar hebt gemaakt.

Ethnos kaarten

Enkele van de rassenkaarten uit Ehtnos

Dit unieke element van Ethnos zorgt meteen voor spanning aan de tafel. Stel je voor dat je in Monopoly, om nu een wereldberoemd voorbeeld te nemen, je resterende geld zou moeten verdelen onder je medespelers, telkens je een nieuwe aankoop doet. Het zorgt ervoor dat elke beslissing in Ethnos belangrijk aanvoelt, iets wat ik persoonlijk ten zeerste waardeer in een bordspel. Bovendien moet je nog rekening houden met de eerder vermelde speciale krachten van elk ras. Speel je bijvoorbeeld een Wizard als leiderskaart, dan mag je – na het wegleggen van je resterende kaarten – opnieuw X-aantal kaarten van de stapel trekken. X is in dit geval gelijk aan het aantal kaarten in de zopas gespeelde set. Of je kan een Elf als leiderskaart spelen, want die laat je toe om de resterende kaarten gewoon te houden. Gebruik je als één van de zes rassen de Merfolk, dan voeg je zelfs met een apart speelbord een zevende koninkrijk toe aan de wereld van Ethnos. Of wat dacht je van de Minotaurs? Speel je een Minotaur als leiderskaart, dan heb je één kaart minder nodig om een nieuwe schijf in een gebied te mogen leggen. Dat zijn slechts vier van de twaalf mogelijke rassen, en ze veranderen stuk voor stuk hoe het spel gespeeld wordt.

Na elk van de drie tijdperken, worden de punten per gebied opgeteld, en keren alle kaarten terug naar een nieuwe trekstapel. De al gespeelde spelersschijven blijven echter liggen, dus naarmate de tijd vordert, wordt het steeds moeilijker om je invloed over de zes koninkrijken te verstevigen. Wat ons telkens weer opvalt, is de snelheid waarmee een potje Ethnos afgerond kan worden. Met zes spelers zou je nog steeds maximaal anderhalf uur kwijt zijn vooraleer de laatste punten uitgedeeld worden. Van downtime (oftewel: tijd waarin je zelf niet aan de beurt bent) is hier zo goed als geen sprake, want ieders beurt vliegt razend snel voorbij. Doordat de regels ook zo goed als geen complexiteit bevatten, is de game ook op maximaal vijf minuten uitgelegd.

Ethnos schijven

Door de spelersschijven op te stapelen, is er net plaats genoeg in Ethnos.

Dit alles zorgt er ook voor dat deze recensie niet te lang meer kan aanslepen. De game levert enorm veel spanning en spelersinteractie op, met relatief weinig middelen. Het is wat mij betreft een aangenamer spel dan het eerder genoemde SmallWorld, en wegens mijn beperkte tijd om te spelen, verkies ik het vaak ook boven mastodonten als A Game of Thrones: The Board Game of Kemet. Elke speler voelt zich betrokken, en elke speler maakt ook kans op de eindwinst. En vanwege de minimale regels, is het zelfs een game die je met totale nieuwkomers vlot kan spelen. Maar…

Daar plaats ik wel de kanttekening bij dat Ethnos toch enkele minpunten niet kan verdoezelen. Het meest in het oog springende minpunt: de droge vormgeving, die Ethnos zowat het lelijke eendje van CMON-catalogus maakt. Ondanks het tekenwerk van Tolkienkunstenaar John Howe, komt de wereld van Ethnos nauwelijks echt tot leven. Het idee van de gameplay was er duidelijk lang voordat er beslist werd om dit flauwe fantasyconcept eraan te koppelen. Een ander minpunt? Euh… dat door het trekken van willekeurige kaarten er een kleine geluksfactor in het spel zit? Maar dat geldt voor 95% van alle bordspelen, dus daar valt absoluut mee te leven. Daarom krijgt Ethnos dan ook een hoge score. De gameplay en de lage complexiteit maken dit een ideaal spel voor zowel ervaren als nieuwe bordspelers. Kijk voorbij de verpakking en haal hem in huis!

8 Prethnos!

Zoek je een eenvoudig te leren, maar superinteractief bordspel? Eentje dat tot zes spelers ondersteunt én desondanks een korte speelduur heeft? Dan is Ethnos je op het lijf geschreven. Maar zelfs al staat deze game totaal niet op je radar, dan zou ik alsnog aanraden dat je het een kans geeft. Paolo Mori bewees met Dogs of War en Libertalia al dat hij perfect weet hoe hij een tafel vol spelers tegen elkaar opzet, zonder dat de game 'gemeen' wordt, en hij doet dat kunstje hier nog eens over.

  • Gameplay 9
  • Vormgeving 7
  • Leerbaarheid 9
  • Opstelling 8
Share.

About Author

Stijn Segers

Een man uit een andere tijd. Een losgelopen, baardige kosmonaut die alle (multi)media doorkruist. Was ooit nog een professioneel gamesjournalist, maar schrijft nu over eender welk geeky onderwerp je maar kan bedenken. Behalve Harry Potter... en tv-reeksen... en Doctor Who... en

Reacties