Meer Assassin’s Creed Syndicate, het was niet direct iets dat torenhoog op ons verlanglijstje prijkte. Niet dat de game een verschrikkelijke beurt maakte, maar door de intensieve recyclage van de opdrachten werd de spoeling op het einde wel iets te dun. Kan de charismatische legende van seriemoordenaar Jack the Ripper het spel nieuw leven inblazen?

Twintig jaar nadat de Templars door Jacob en Evie Frye uit Londen werden verdreven, wordt de vrede verstoord door een reeks wansmakelijke moorden. Het speurwerk naar de seriemoordenaar levert weinig op en de politie, onder leiding van oude bekende Frederick Abberline, zit met de handen in de moustache. Als op een dag ook Jacob verdwijnt, die in de schaduw zijn eigen onderzoek voerde, zit er niks anders op dan de hulp in te roepen van tweelingzus Evie.

Tijdens de ongeveer drie uur durende campagne speel je afwisselend met Jack the Ripper en Evie, maar het merendeel van die speeltijd is gereserveerd voor de ondertussen veertigjarige taaie tante. Een excursie naar Indië heeft haar duidelijk scherp gehouden, want ze heeft amper iets aan gracieuze lenigheid ingeboet. Ze leerde er ook om de vijand met zijn eigen angst te bekampen. Dat is meteen ook de voornaamste nieuwigheid op het gebied van de gameplay. Waar je vroeger aangespoord werd om geruisloos toe te slaan, heb je er nu alle baat bij om door zoveel mogelijk tegenstanders gezien te worden wanneer je een collega-onverlaat met een brutale aanval tegen de grond lelt. Door het schouwspel zal de angst hen om het hart slaan, waardoor ze later zelf makkelijker gevloerd kunnen worden of zelfs resoluut het hazenpad kiezen. In combinatie met een slaapdronken artificiële intelligentie, zorgt dat laatste soms wel voor bizarre taferelen, waarbij vijanden hun eigen dood tegemoet springen of hardnekkig tegen de muur blijven beuken, maar echt storen doet dat nooit.

jack the ripper

De beste manier om iemand angst in te peperen: zijn kaakbeen verbrijzelen met een boksbeugel!

Deze angsttechnieken zijn zo doeltreffend – soms kan je met een gerichte aanval tientallen vijanden tegelijk de stuipen op het lijf jagen – dat je de rest van je arsenaal snel zal verwaarlozen. Ook dat de meeste missies, die zich enkel afspelen in Whitechapel en City of London, rond deze nieuwe gimmick zijn opgebouwd, werkt dit in de hand. Tegenover de rauwe brutaliteit van Jack the Ripper, komen Evie’s angstaanvallen ook vrij ongeloofwaardig over. Dat je de piepers krijgt als er voor je ogen iemand levend gefileerd wordt, tot daaraan toe. Maar toch niet omdat je maat een roundhouse kick tegen zijn tanden heeft gekregen?

Naast het uitschakelen van Jacks volgelingen – de enigmatische seriemoordenaar klust in de fictie van de game bij als crimineel meesterbrein met een allergie voor Assassins – is er in deze uitbreiding uiteraard ook plaats voor het nodige speurwerk. Spelers die de Dreadful Crimes DLC gespeeld hebben, weten al hoe deze scènes in elkaar zitten. Door de bloederige plaats-delicten van de Rippers moordlustige uitspattingen uit te kammen met Eagle Vision, verzamel je aanwijzingen die Evie stapje per stapje dichter bij de waarheid brengen. Leuk idee, maar doordat het vrij vroeg duidelijk is wie er achter de identiteit van Jack the Ripper schuilgaat, krijgt het verhaal weinig tot geen kans om zich tot een spannende whodunit te ontpoppen.

jack the ripper

De makers blijven op respectvolle manier trouw aan de gruwelijke details van de Rippers iconische moorden.

De jacht op Jack the Ripper kan optioneel worden afgewisseld met een resem zijopdrachten. Het merendeel hiervan werd jammer genoeg recht uit Syndicate gekopieerd. Sommige activiteiten zijn dan wel ingekleed (uitgekleed?) in het aanwezige prostitutiethema, maar of je nu kinderen uit een fabriek of hoeren uit een bordeel redt, veel verschil is er niet. Waardeloze opvulling met andere woorden, die werkelijk niks bijdragen aan de ervaring. Het is bovendien bijzonder frustrerend dat Evie heel wat van haar speciale vaardigheden kwijt is. Geloof ons vrij: zonder Intimidation worden Bounty Hunts, die eveneens ongewijzigd van de partij zijn, een ware hel en ook Chameleon hebben we meer dan eens gemist.   

6.0 VOOR DE FANS

Hoe plezierig je dit extra rondje op de historische carrousel van moord en mysterie vindt, hangt grotendeels af van hoe goed je het basisspel kon verteren. Was je erg snel uitgekeken op de gameplay van Syndicate, dan heeft Jack the Ripper te weinig te bieden om je terug naar Londen te lokken. Kan je echter geen genoeg krijgen van de reeks, dan is deze uitbreiding een plezierig, doch kort en herkenbaar uitje met één van de gruwelijkste moordenaars aller tijden.

  • STORY 4
  • GAMEPLAY 6
  • DESIGN 8
  • AUDIO 8
  • REPLAYABILITY 4
Share.

About Author

Christophe De bont

Werd na tien jaar rondzwerven compleet uitgehongerd door het Geekster moederschip opgevist in de asteroïdengordel Papyrus X-1. Heeft beloofd om in ruil voor een boterham en occasionele koffiekoek zijn liefde voor indie games intergalactisch te verspreiden.

Reacties