10 jaar Wii: onze favorieten

0

Vandaag is het precies tien jaar geleden dat de vijfde console van Nintendo het levenslicht zag in Europa. De Wii was op verschillende vlakken een mijlpaal voor de industrie en al helemaal voor Nintendo zelf, dat na enkele generaties van dalende verkopen opnieuw een hit te pakken had. Wii liet het grote publiek kennismaken met motion controls en dat werd een ongekend succes. Tien jaar later is de hype voorbij en blijven enkel nog de herinneringen aan enkele fantastische games over. Onze redactie blikt terug.

 

 

Jason

Red Steel 2

red-steel-2Als we de totaalcatalogus van de Wii bekijken is het een onevenwichtig boeltje. Hier een kaskraker en daar een topper, maar voor elk van die spellen staken drie andere shovelware de kop op. Alleen bood de Wii een unieke control scheme en, alvorens een aantal studio’s hun kans waagden bij de plagiërende PS Move, gingen alle ideeën met motion controls naar de kleine, familiegerichte doos van Nintendo. Red Steel, eerste van zijn lijn, was helaas niet meer dan dat, een experiment uit de stallen van Ubisoft Parijs. Het wou met zijn katana/pistool hybride gameplay de nieuwe Shadow Warrior zijn. Helaas was het bijzonder onprecies, tot grote frustratie van veel spelers. Het is pas met Red Steel 2 en de komst van Wii MotionPlus dat een nieuwe Samoerai Mcree zich met chirurgische precisie een weg kon snijden door de feodale westernlandschappen.

Red Steel 2 was een resoluut gameplayspel. Het parodiescript paste op de rand van een wc-vel, grafisch was het geen revolutie en al bij al was het avontuur nogal kort en rechtlijnig. De bestemming was saai maar de reis op zich… wat een beleving! Het actiepalet van onze naamloze held liet hem namelijk toe moeiteloos te alterneren tussen het koude lemmet van zijn zwaard of het hete lood van zijn revolver. Zonder moeite kon je combo’s aan elkaar vijzen waar zelfs de beste Hollywoodchoreografen een puntje aan kunnen zuigen. Weg zijn ook de breinloze maaisessies. Dankzij de extra precisie van Wii MotionPlus hoorde bij elke actie een specifieke beweging die je moest onthouden en kunnen uitvoeren in het heetst van de strijd. Je revolver was nu ook werkelijk de nauwkeurige afmaker die je nodig had. Het was dan ook tijdens de gevechten dat Red Steel 2 op zijn opperbest was. Niets was meer bevredigend dan een groepje vijandige ninja’s uitschakelen door ze allen de lucht in te slaan en nog voor ze grond raken te voorzien van een nieuw ademgat. Red Steel 2 blijft voor mij, ondanks al zijn kleine problemen, het spel dat het meeste uit de bewegingstechnologie van de Wii haalde. Het mag van mijn part zeker een terugkeer maken bij de opkomende VR.

redsteel2

wiicartoon01

Yves

Super Mario Galaxy

supermariogalaxyboxEens om de zoveel tijd maakt een Super Mario game een sprong vooruit die het genre voor altijd verandert. Soms is dat door gebruik te maken van een nieuwe technologie zoals Super Mario 64 dat deed, maar evengoed kan het door een bestaand concept te nemen en het uit te werken tot in de perfectie. Net zoals Super Mario Bros. 3 en vervolgens Super Mario World de 2D-platformer verfijnden tot een absoluut meesterwerk, zo deed Super Mario Galaxy hetzelfde met de 3D-platformer. Galaxy werd ontwikkeld door een team van jonge ontwikkelaars in Tokio onder leiding van reizende ster Yoshiaki Koizumi met de hulp van Mario’s spirituele vader Shigeru Miyamoto. Dat Nintendo ervoor koos om hun nieuwe flagship Mario-game niet inhouse in Kyoto te ontwikkelen was voor velen een verrassing, maar het resultaat toont dat dit een wijze beslissing was.

Super Mario Galaxy tilt het idee van een 3D-wereld naar het volgende niveau door de levels niet meer te zien als een plat vlak maar als planeetvormige bol. Bovendien kan je binnen eenzelfde level naar verschillende van die planeten gaan door te spelen met zwaartekracht. Het is een geniaal concept dat ontstond uit de tech demo Super Mario 128 voor de GameCube. Het was pas toen de Wii op de markt kwam dat de technologie klaar was om dit idee werkelijkheid te laten worden. Super Mario Galaxy wordt nog steeds gezien als een van de beste games aller tijden en is bovendien met meer dan 12 miljoen verkochte exemplaren de best verkopende 3D-Mariogame tot nu toe. En met reden. Woohoo!

supermariogalaxy

Resident Evil 4 Wii Edition

re4wiiboxResident Evil 4 is een van mijn favoriete games aller tijden en hoeft geen introductie meer. Deze klassieker kwam oorspronkelijk uit op de GameCube in 2005 en zag daarna talloze ports en heruitgaven. Ikzelf ben ook de trotse eigenaar van drie verschillende versies van deze mijlpaal uit de gamegeschiedenis. En alhoewel het fijn is om RE4 vandaag nog eens opnieuw te spelen op PS4 of PC in high definition blijft mijn favoriete manier om zombies af te knallen toch de combinatie van Wiimote en Nunchuk. Eerlijk toegegeven, deze Wii-versie uit 2007 maakt RE4 een tikkeltje makkelijker dankzij het nauwkeurige mikken met de Wiimote, maar who cares? Het voelt gewoon super aan. (Je kan trouwens als je dat wilt ook gewoon spelen met de Pro Controller of zelf gewoon een GameCube-controller gebruiken.) Het is dan ook jammer dat Capcom deze titel niet opvolgde met een nieuwe, originele Resident Evil die dezelfde besturingsmethode gebruikte. In plaats daarvan kregen we de Umbrella Chronicles-serie. Ook wel goede games op zich, maar toch niet waar ik op gehoopt had.

Deze port op de Wii bevatte naast een nieuwe besturingsmethode ook nog eens alle extra content die aan de PS2- en PC-versie werden toegevoegd, zoals het Separate Ways-hoofdstuk waar we in de huid van Ada Wong kruipen. Je kan Resident Evil Wii Edition trouwens momenteel downloaden in de eShop voor Wii U.

wiicartoon06

Nils

Xenoblade Chronicles

wii nintendo xenoblade chronicles monolith box artIT’S REYN TIME! Komen we bij het magnum opus van de Wii-games. Xenoblade Chronicles. Een RPG die, simpel gesteld, zonder schroom bij de groten der aarde mag gerekend worden. Monolith Soft levert hier zonder meer een kwalitatieve, narratief sterke RPG af, waar je je letterlijk honderden uren in kan schuil houden. De saga van Shulk en de Monado is immers niet te vergeten.

Een uniek vormgegeven wereld (twee versteende titans in gevecht met elkaar) met uitmuntende biodiversiteit zorgen voor een spel dat je benieuwd maakt en doet uitkijken naar het ontdekken van de volgende zone. Van het kleine teentje van de Bionis tot het zwaard van de Mechonis, nooit een saai moment. Met diverse personages, battle mogelijkheden, verraad, verlies en letterlijk duizenden sidequests, verdient Xenoblade met kop en schouders een plaatsje in de Wii Hall of Fame. Dat je Wii overuren leek te draaien bij het spelen van dit spel is bijzaak, want wat een ontzettende krachttoer moet het geweest zijn om dit spel binnen het Wii-spectrum te krijgen. De Wii was really feeling it, weet je. Het is niet voor niets dat Shulk een plekje in Smash Bros. heeft weten veroveren. Plus, wie houdt er nu niet van de Hero-pon?

xenoblade

Monster Hunter Tri

monster hunter 3 tri wii onderwater gevecht lagiacrus box artAh, de machtige Lagiacrus. De bliksem leviathan, hét vlaggenschip monster van Monster Hunter Tri. Mijn zwaardhand smacht opnieuw naar het heft van Thunderclap, het Longsword waarmee ik ettelijke uren de prachtige wezens van Capcom trotseerde in mijn uppie. Als we het over 10 jaar Wii hebben, kunnen we niet anders dan even kijken naar de allereerste Monster Hunter titel op een Nintendo console.

Capcom maakte in 2009 een weloverwogen sprong van platform, om zo een grotere doelgroep te bereiken en tevens meer westerse gamers warm te maken voor dat prachtig en flitsend staaltje woeste natuur. Wat volgde, was een ongekend succes voor de serie op het Nintendo-platform. De serie sloeg aan en menig gamer, waaronder uw naarstige dienaar, kon zich geweldig vinden in een game die net als een ajuin vele lagen leek te bevatten. De diepgang en gameplay zijn een welgekomen afwisseling van de laagdrempeligheid waar vele Wii games mee kampten. De geanimeerde monsters, zonder levensbalk, met aanvalspatronen die je pas na een tijdje herkent, het blijft steeds imposant. Zeker voor de Wii was dit spel ook grafisch uitermate te pruimen. Monster Hunter Tri, je verdient het om op deze lijst te staan, bij Manuel.

mhtri

wiicartoon07

Christophe

Zack & Wiki: Quest for Barbaros’ Treasure

Wie dacht dat de beste Wii-games werden gemaakt door Nintendo, zit eigenlijk niet zo ver van de waarheid af. De mythe dat Nintendo het enige bedrijf was die het potentieel van de WiiMote wist te benutten klopt dan weer helemaal niet. Kijk maar eens naar wat Capcom in betere tijden uit zijn geschifte hoed toverde – Zack & Wiki: Quest for Barbaros’ Treasure. Een Japanse ode aan point ’n click legende Monkey Island, maar van hoed tot laars gebouwd rond de bewegingstechnologie van de Wii. Pitch zoiets vandaag bij een uitgever en je mag al van geluk spreken dat je niet ogenblikkelijk het raam van de vierentwintigste verdieping uit gekeild wordt.

De tragiek wil dan ook dat Zack & Wiki, misschien niet de beste maar ontegensprekelijk de meest unieke Wii-titel, commercieel evenveel potten brak als Final Fantasy XV in Japan. Zelfs een zwerm lovende recensies uit alle hoeken van de wereld deukten nauwelijks een barstje in de vaas. Erg jammer, want de game had alles om een hit te worden: kleurrijke levels doorspekt met piratenelementen, spitsvondige puzzels waarbij je op ingenieuze manier voorwerpen en spelwereld in één totaaloplossing diende te gebruiken, memorabele baasgevechten, noem maar op. De WiiMote werd bovendien op meer manieren ingezet dan bij WarioWare: Smooth Moves, een spel waar één van de opdrachten nota bene is om je bakje zo snel mogelijk uit je knuisten te laten donderen, dus qua variatie viel er evenmin te klagen. Boompje omzagen? Gebruik de WiiMote. Wormpje aan een vishaak spietsen? WiiMote. Spinnen met een tennisraket meppen? Gigantische pijlinktvis naar de kabeljauwskelder knallen? Wii. Mote.

picture of wiki, barbaros and zack from wii title zack & wiki quest for barbaros treasure

Als zelfs gouden schedels met epische snorren je spel niet doen verkopen, ben je eraan voor de moeite.

Zelfs wanneer je dat fatale stapje te ver zette, kwam je meestal à la Crash Bandicoot op een hilarische manier aan je einde. Fun! Ik kan me niet herinneren dat ik meer plezier aan een Wii-game heb beleefd (Okami uitgezonderd, maar da’s van oorsprong eigenlijk een PS2-titel DUS DAT TELT NIET) dan met Zack & Wiki: Quest for Barbaros’ Treasure en ik heb dan ook nooit gesnapt waarom de game niet meer commercieel succes heeft geoogst. Ach ja, je moet er iets voor over hebben om de titel cultklassieker opgespeld te krijgen, zeker?     

wiicartoon04

Timothy

MadWorld

MW_WII_CVR SHT_3De Wii is klaar voor een echte volwassen game, zei Platinum games. Een GOEDE volwassen game, niet van die halfgare zooi zoals Red Steel. En zie hier! MadWorld was geboren. De drie voornaamste kleuren in deze cell shaded hack ’n slash zijn zwart, wit en bloedrood. In dit palet speel je als Jack, een steroïdenbundel met een kettingzaag als hand. Jack is een man met een missie: infiltreer een dodelijke tv- show en red de jonkvrouw in nood. Zorg ineens ook dat je de beste speler bent en moord je een creatieve weg door duizenden vijanden. Gooi hen op doornbedden, voer hen aan piranha’s of ontdek hoeveel verkeersborden je door hun dikke nek kunt rammen. Daarnaast staan er nog een hele hoop gestoorde bazen te wachten, zoals een Nazi met turbinehanden, een ware Turbonazi, en een onsterfelijke zwarte pooier genaamd de Black Baron.

madworld

House of the Dead: Overkill

house of the dead overkill box art wiiDe meest recente toevoeging aan de House of the Dead-franchise koos ervoor om de negatieve eigenschappen om te vormen tot iets positief. Maar hoe zorg je ervoor dat mensen slechte acteerprestaties en belachelijke verhalen leuk vinden? Giet het in het Grindhouse filmformaat, die stond een paar jaar geleden terug even in de spotlight met Planet Terror en Death Proof, de odes van Tarantino en Rodriguez aan het genre.

Wanneer deze risky titel uitkwam op de Wii, bleek het een bescheiden succes te zijn, en werd het nadien heruitgegeven op PS3 met extra levels en kreeg de PC een Typing of the Dead: Overkill. Deze game is een absoluut schietfestijn waarin je je een weg knalt door een met killerclowns overrompelde kermis, een gevangenis, een moeras en nog een vijftal andere locaties, met elk hun eigen walgelijke boss battle. Tussendoor kan je wapens kopen en upgraden zoals een shotgun, revolvers en zelfs een heuse fucking minigun om ondode lichamen aan flarden te knallen. Dit deel van de franchise is ongetwijfeld het beste uit de hele reeks en zonder twijfel ook een van de betere light gun games op de markt.

houseofthedead

wiicartoon02

An-Sofie

Wii Sports

wii sports box artIedere early adopter van de Wii heeft wel een exemplaar van Wii Sports in huis liggen. Het spel was inbegrepen bij aankoop van de toen kakelverse nieuwe console, en kreeg nadien nog een nieuwe versie met wat aanvullingen. Al van toen ik een klein Anfietje was, keek ik gefascineerd naar golfers. Weinig dingen zijn zo ontspannend als een uurtje balletjes wegslaan op een driving range. Verder ben ik nooit uitgegroeid tot een schitterende golfer (of bowler, of eigenlijk eender welke sport, met of zonder bal). Behalve op de Wii.

Op de Wii was ik de beste bowler ooit. Ik scoorde birdies en eagles bij de vleet toen ik besloot om te golfen. Al die jaren tennisles kwamen tot vrucht in mijn steile klim naar de top van de Wii rankings. Alleen van dat boksen en van die honkbal was ik geen fan. Los van het amusement dat dit spel me gebracht heeft, vond ik ook dat het hier thuishoorde. Nintendo heeft het goed gezien om dit spel meteen mee te leveren met de Wii. Het is simpel en volledig toegankelijk, en slaagt erin om zelfs aan absolute leken (hey mama!) duidelijk te maken waarom die Wii eigenlijk best wel een leuk ding is. De lancering van de Balance Board en Wii Fit maakten het plaatje compleet: geen enkele andere console heeft ooit dezelfde populariteit kunnen bereiken.

wiisports

wiicartoon05

Jeroen

The Legend of Zelda: Twilight Princess

legend of zelda twilight princess wii box artIk heb nog steeds een beetje dubbele gevoelens over deze Zelda-titel. Wanneer Twilight Princess eindelijk verscheen, was de Gamecube op sterven na dood en kon je het spel maar beter ineens op de nieuwe Wii spelen! Niet dat dat zo’n straf was, want eerlijk gezegd: de controls van de Wii leenden zich veel beter voor dit spel. Al was het maar omdat je zo de meest frustrerende minigame aller tijden optimaal kon ervaren: Rollgoal! In dit spelletje moest je een knikker met niets anders dan je handigheid door een miniparcours loodsen. Schuimbekken verzekerd.

Daarnaast zal ik me Twilight Princess altijd herinneren om z’n donkere, realistische sfeer, de mogelijkheid om eindelijk vanop je paard de strijd aan te binden met allerlei bullbo-berijdend tuig en de magistrale bazen. Het laatste gevecht met Ganondorf in maar liefst vier fases is wat mij betreft zonder enige twijfel de beste boss battle ooit.

twilightprincess

Metroid Prime 3: Corruption

metroid prime 3 wii boxartMetroid Prime 3: Corruption was het langverwachte slot van de Metroid Prime-trilogie die begonnen was op de Gamecube en tjonge, wat was ik benieuwd naar het einde ervan. Het coole aan dit spel was de schaal. Na de eerste twee installments van de reeks dacht je immers de formule wel te kennen: Samus landt op een vreemde, verlaten planeet en bestrijdt er een plaatselijke corruptie. Niet zo in Corruption, waar je zelf verschillende planeten moet redden van het kwaadaardige blauwe goedje Phazon. De variatie aan settings, critters en zelfs bazen overtrof onze stoutste dromen.

Ook gameplaygewijs wist Corruption te verbazen. Naast het gebruikelijke arsenaal konden we nu voor het eerst gebruikmaken van het ruimteschip van Samus om doelwitten te beschieten of om zware voorwerpen weg te takelen. Corruption was voor mij ook het eerste spel waar ik met m’n controller effectief moest richten op de vijanden die ik aan gort wou schieten, wat de immersie heel erg ten goede kwam. Normaal ben ik niet zo’n fan van first person shooters, maar deze titel deed me al m’n ergernissen vergeten.

metroidprime3

wiicartoon03

Dat het succes van de Wii niet makkelijk te evenaren was, bleek dit jaar toen de noodlottige Wii U-console door Nintendo officieel ten grave werd gedragen. Maar wat de toekomst ook brengt, de unieke ervaringen en uitmuntende games die de Wii ons brachten hebben voor altijd een plekje in ons hart veroverd.

Share.

About Author

Davy Delbeke

Kapitein van Geekster sinds het moederschip werd gelanceerd in 2012. Voorliefde voor alles wat met Marvel en Jonathan Hickman te maken heeft. Ja, ik heb Secret Wars al gelezen en ja, die is ongelooflijk geniaal.

Reacties