10 lange jaren van wachten zijn verstreken sinds de eerste aankondiging dat Blizzard zijn gigantisch succesvolle Warcraft-serie naar het grote scherm zou brengen. Hiermee moeten ze opboksen tegen de notoire vloek der videogamefilms, geen eenvoudige opdracht, waar velen zich aan waagden maar waar niemand in slaagde. Warcraft: The Beginning heft deze vloek zeker niet eigenhandig op, maar zet alvast de eerste stappen in de goede richting.

Voor lezers die niet bekend zijn met de serie games van Blizzard, er is meer dan alleen de bekende MMORPG World of Warcraft. Warcraft: Orcs vs. Humans is de allereerste game uit de serie en is ondertussen al 22 jaar oud. De film gaat over de periode van de First War uit die eerste game. Logisch, want hier begint de jaartelling en zo wordt het mogelijke begin van een nieuwe filmfranchise in gang gezet.

Warcraft the beginning westfall azeroth

De Horde komt toe in Westfall, Azeroth.

Warcraft: The Beginning speelt zich af in het vredige Azeroth, dat bedreigd wordt door een invasie van Orcs onder leiding van de wrede war chief Blackhand (Clancy Brown). De Orcs vluchten weg van hun stervende wereld via een mysterieus portaal, geopend door Gul’Dan (Daniel Wu) en zijn fell magic, op zoek naar een nieuw begin in het rijk der mensen. Je wordt middenin deze massale Orc-migratie gedropt en maakt hier kennis met enkele hoofdpersonages, waaronder Durotan (Toby Kebbel), Ogrim (Robert Kazinsky) en de andere reeds bovengenoemde Orcs. Na deze introductie schakelt de film plots enkele versnellingen hoger en worden allerhande personages naar je hoofd geslingerd.

Dit helaas zonder een echt goede eerste indruk achter te laten, vooral dan langs de kant van de humans. Travis Fimmel (Vikings) als Anduin Lothar (denk aan een surrogaat-Aragorn) komt nonchalant over en lijkt niet al te veel zin te hebben in het hele gebeuren. Dominic Cooper heeft de reputatie van eerder oppervlakkige personages te spelen en hier lijkt hij als King Llane Wyrm niet meteen een geschikte leider tegen de imminente dreiging. Ben Foster doet het dan weer beter als Medivh The Guardian, een krachtige magiër die het mensenrijk moet beschermen.

warcraft the beginning anduin lothar travis fimmel

Een nonchalante Travis Fimmel als Anduin Lothar.

Gelukkig trekt de film zich na het openingskwartier veel beter op gang met een belangrijk aantal scènes die de nodige emotionele diepte en intrige geven langs beide kanten. Travis Fimmel raakt uiteindelijk wat uit zijn nonchalance en weet toch een beetje zijn slechte eerste indruk van zich af te schudden. De film blijft echter zeker niet zonder problemen. Niet-fans zullen het moeilijk hebben om alles te kunnen bijhouden. Het grote oorzaak hiervoor is dat de personages niet de ontwikkeling krijgen die ze nodig hebben: de film blijft gewoon doorgaan en je moet maar zien dat je kan volgen. Regisseur Duncan Jones (Moon, Source Code) heeft duidelijk moeite met deze behemoth van een franchise op het witte doek te toveren. Een gulden middenweg vinden voor het bekoren van fans en het aantrekken van nieuwelingen is geen makkelijke opdracht en bij deze ook niet helemaal gelukt. Niet-kenners zullen de namen van de meeste personages bij het buitengaan van de zaal al snel vergeten zijn – buiten die van de Orcs misschien. Jones slaagt er toch iets of wat in om de zijde van de Horde een hart te geven via een intern conflict waar Durotan, stamleider van de Frostwolfs, de grootste rol in speelt. Hoewel het ras overschaduwd werd door enige clichés, gaf ik uiteindelijk veel meer om de Orcs dan de Humans.

warcraft the beginning durotan

Durotan, leider van de Frostwolf stam.

Die geloofwaardigheid van de Orcs is ook te danken aan de ontzettend sterke motion capture en visuals, die het gebrek aan ontwikkeling van de personages toch een beetje goed maken. De Orcs zien er stuk voor stuk uitzonderlijk goed uit. De gezichtsuitdrukkingen komen heel natuurlijk en vooral levensecht over. Het was dan ook essentieel dit aspect exact juist te hebben om de geloofwaardigheid stand te laten houden, en dat is gelukt. Dit is zeker te danken aan het feit dat Jones uitdrukkelijk had gezegd dat de acteerprestaties zo natuurlijk mogelijk moesten zijn en er dus na het filmen geen digitale aanpassingen aan de uitdrukkingen mochten gebeuren, iets wat anders wel vaker gedaan wordt.

De enige die heel fel afsteekt is Garona (Paula Patton). Zij is een half-orc, half-draenei, maar ziet er 90 procent mens en 10 procent Orc uit, alsof ze last-minute nog een Halloweenkostuum moest maken. Voor de vormgeving van de andere Orcs neem ik echter mijn petje af. Je zou eigenlijk best kunnen zeggen dat de Orcs een genetische achtergrond delen met de Hulk. Industrial Light and Magic is het bedrijf verantwoordelijk voor de special effects en was ook verantwoordelijk voor het ontwerpen van het gigantische razende groene monster dat we allemaal kennen uit The Avengers. Je zou dus eigenlijk kunnen stellen dat je hier een groep Hulks te zien krijgt in plaats van eentje, what’s not to like? Deze horde in actie zien tijdens gevechten is dan ook niets minder dan spectaculair te noemen. In combinatie met een Warcraft-getrouw character design kan je voor de uiterlijke presentatie alleen maar lof over hebben.

warcraft the beginning garona

De in vergelijking met andere Orcs er bijna belachelijk uitziende Garona.

Ook de wereld van Azeroth ziet er piekfijn uit. De vele locaties en decors zijn prachtig en zullen zonder twijfel erg gesmaakt kunnen worden door fans, met Stormwind – hoofdstad der Mensen – in de hoofdrol. Dat er veel CGI zou gebruikt worden, was natuurlijk onvermijdelijk, maar ik was toch wat verbaasd en blij te zien hoeveel gebruik gemaakt werd van echte decors. Ik vreesde voor een overheersend artificieel gevoel zoals bij The Hobbit-franchise, waar ik de indruk had dat ik een controller nodig had. Echter…als we kijken naar hoe de wereld van Azeroth ons gebracht wordt, los van het technische aspect, krijgen we weliswaar spectaculaire steden en locaties, maar mist het voor de rest inleving.

Er wordt te weinig aandacht gespendeerd aan de wereld der mensen, los van de grote steden, maar vooral aan de mensen zelf. Amper kreeg ik de motivatie om voor de mensheid te supporteren, en wenste ik meer wel dan niet om terug te keren naar de orc side of things. Mijn Alliance-trots terzijde voelde ik uiteindelijk veel meer voor de ‘bad guys’. Dit gezegd zijnde, fans zullen hier wel een schat aan easter eggs vinden, de ene al subtieler dan de andere. Deze zijn echter puur voor de fans en dragen weinig bij tot de world building.

warcraft the beginning dalaran

Het wondermooie Dalaran, een streling voor het oog.

Met een lengte van 2 uur is Warcraft: The Beginning te kort. Veel van de problemen hadden opgelost kunnen worden door de film een halfuur langer te maken en de personages en de wereld meer tijd te gunnen om zich te ontwikkelen. Een director’s cut zou dan ook zeer welkom zijn. De fan in mij is echter blij met het uiteindelijke resultaat. Het had bakken slechter gekund en dat er reviews zijn die deze film vergelijken met een Super Marios Bros. gaat mijn petje te boven. Toegegeven, wie zich verwacht aan een fantasy epic on par met LOTR, komt van een kale reis terug en loopt echt wat vooruit op de zaken. Het is en blijft een videogame-adaptatie…
Wie – zoals ik – met een bang hart en geen al te hoge verwachtingen naar de zaal trekt, zou wel eens aangenaam verrast kunnen worden. Ik zal zeker niet ontkennen dat ik als fan een heel andere ervaring heb gehad dan niet-fans. De melancholische nostalgie van mijn WoW-verleden maakt mij blij dat de film gewoon al bestaat, goed of niet, en daarover zullen vele fans het ongetwijfeld met me eens zijn. Dit neemt natuurlijk niet weg dat de film mankementen heeft die hem tegenhouden om de adaptatievloek op te heffen. Veel hoop ligt bij het (hopelijk) komende vervolg; het is zo een van die franchises waarbij de sequels beter kunnen zijn dan het origineel, mits Blizzard leert van de fouten.

6.5 Boven verwachting

Warcraft: The Beginning is er voornamelijk eentje voor fans. Een moeilijk te volgen verhaal en te weinig ontwikkelingsruimte voor personages geven de film een 'net niet'-gevoel. Uitstekende motion capture en visuals maken echter veel goed in een fantasy epic die uiteindelijk beter kon, maar ook zoveel slechter.

  • Verhaal 6
  • Personages 5.5
  • Audiovisueel 8.5
  • Sfeer 6.5
Share.

About Author

Nick

Houdt van muziek luisteren maar vooral zelf maken. Het spenderen van een ongoddelijk aantal uren anime en films kijken & games spelen is daarnaast het tijdverdrijf bij uitstek.

Reacties