The Man With The Iron Fists

0

Wie bekend is met de muziek van de Wu-Tang Clan (zo niet; shame on you) weet dat de oude kung-fu films een grote invloed hadden op de rapgroep van Staten Island. Niet enkel in hun muziek was dit te merken in vorm van samples en teksten, ook enkele zijprojecten lieten dit blijken. De beste voorbeelden zijn zonder twijfel hun eigen videogame voor de PS1; Shaolin Style en de enthousiaste participatie van RZA, de oprichter van de Wu-Tang Clan, aan de soundtrack voor Afro Samurai. RZA is nu nog een stapje verder gegaan. “The Man With The Iron Fists” is een film waarvan RZA samen met Eli Roth het verhaal schreef, de film zelf regisseerde en zelf een grote rol op zich neemt.

Het verhaal van deze film leek me wat chaotisch en ingewikkeld naargelang het plot vorderde maar is eigelijk simpel in zijn kern. In het oude China zijn verschillende facties verwikkeld geraakt in een oorlog, allemaal willen ze hetzelfde; een deel van de keizer zijn goud. Jungle Village, waar het verhaal zich afspeelt wordt de omgeving voor een hevige reeks van bloederige ontmoetingen tussen deze facties en uiteindelijk raakt de wapensmid van het dorp (RZA), die wapens fabriceerde voor praktisch alle betrokken facties, in het midden van deze oorlog verzeild. Elk personage en elke factie heeft een eigen achtergrond en motivatie om te doen wat ze doen en dat is duidelijk merkbaar in hoe ze omgaan met bepaalde situaties. Zoals je al kon verwachten van een kung-fu film is wraak één van de grote onderliggende thema’s en misschien zelfs de grootste drijfveer van de protagonist.

Men zou zich kunnen afvragen of RZA niet teveel hooi op zijn vork nam. Scripts shrijven, regisseren en acteren zijn misschien niet de sterkste punten van een rapper, maar RZA heeft het er uitstekend vanaf gebracht en is erin geslaagd een op zichzelf staand universum uit de grond te stampen. De film blijft trouw aan de grootste concepten van de klassieke kung-fu films; overdreven vechtscenes, typische martial arts stijlen, zotte wapens en het concept van wraak zijn de meest herkenbare elementen. Natuurlijk geeft RZA ook modernere componenten mee aan de film. Hip-Hop blijft een terugkerend element, en niet enkel op vlak van muziek (Hip-Hop/rap muziek op zwaardgevechten blijft fucking awesome) maar ook in het gedrag van de facties.
Het camerawerk van de intense face-off scenes wordt ook over een andere boeg gegooid door occasioneel split screens te hanteren. In sommige situaties werkt dit wel beter dan in andere, maar over het algemeen zorgt het voor een positieve invloed. Zoals eerder vermeld kan alles wat chaotisch aanvoelen en moeilijk te volgen zijn temidden van het verhaal want het tempo is ietwat onregelmatig maar dat is dan ook het enige negatieve punt die ik kan aanreiken.

Voor fans van het kung-fu genre is dit een must see. Voor mensen die tegenwoordig iets meer zoeken in een film op intellectueel vlak is deze no-brainer misschien niet aangeraden.

Share.

About Author

Avatar

Tot glimmende voorwerpen aangetrokken. Aan Peter Pan-syndroom leidend Interactie- en web designer. Chaotische voorliefde voor het geschreven woord. Tekenaar, fervente gamer en comicbook fanaat.

Reacties