Mijn cursor pulseert ritmisch op het lege witte scherm voor me en ik betrap mezelf erop dat ik er al lang naar staar. Hoewel ik mezelf had voorgenomen om mijn gedachten rond Netflix’ Bright op papier te zetten, waren mijn gedachten aan het afdwalen naar andere zaken. Spannendere zaken. Het is werkelijk de beste samenvatting voor de film in die mate dat het aantoont dat ik nog liever in m’n eigen fantasie vertoef dan in die van Bright. Het probleem zit niet in één gigantische flater, maar in verschillende en net dat maakt het een grote teleurstelling. Zeker als we de vergelijking maken met Okja, dat eerder dit jaar onder de banner van Netflix online kwam.

Het verhaal

Bright: Ward & Jakoby

Ward krijgt een Orc als partner, wat toen gebeurde geloof je nooit.

Het verhaal draait rond Ward, een politieagent die als gevolg van een diversiteitsprogramma een Orc als partner krijgt. Binnen de wereld van Bright heerst een grote minachting ten opzichte van Orcs. Er is discriminatie, er wordt veralgemeend en de politie viseert de groep volledig. Bright is niet subtiel in zijn kritiek op de maatschappij. Het is overduidelijk dat ze hier de link willen leggen naar het racisme in Amerika.

Het spijtige is dat er gewoon heel weinig gedaan wordt met die kritiek. Het geeft geen nieuw inzicht of stemt je tot nadenken. Er is geen Grote Waarheid op het einde van de film die je even doet stilstaan bij de realiteit van vandaag. Nee, het racisme is gewoon een setting waarin het verhaal zich afspeelt. Puur als achtergrond voor een flinterdun verhaal over een gevaarlijke Elf en haar toverstok. Het eerste seizoen van True Blood deed het beter.

De ironie is spijtig genoeg dat Bright, dat racisme aan de tand wilt voelen, net bomvol clichés en stereotypes zit. Latino’s die iedere anderhalve zin eindigen met “ese” en “holmes”, arme zwarte mensen die naar gangsta rap luisteren in hun voortuin en uiteraard passeert de corrupte agent de revue. Het zorgt ervoor dat je amper een connectie kan opbouwen met eender welk personage. Zelfs Will Smith slaagt er niet in om zich in z’n rol te verliezen. Wanneer de film dan uiteindelijk zijn climax bereikt, maakt het in principe heel weinig uit. Je voelt geen dreiging aangezien het je weinig kan schelen wie leeft of wie sterft.

Waar ging het fout?

Bright

In Bright zijn er 2 sinistere Elven die geen enkele meerwaarde bieden.

Ik ben eerlijk gezegd verbaasd dat het verhaal zo teleurstellend is. Scenarist Max Landis heeft in het verleden toch al mooie verhalen neergeschreven. Chronicle was een leuke verrassing en Dirk Gently’s Holistic Detective Agency was heerlijk vreemd. Hij schreef ook het verfrissende Superman: American Alien. Allemaal voorbeelden waarin de rollen voldoende werden uitgediept. Ik verwachtte net iets meer dan deze oppervlakkige personages.

Ligt de fout dan bij de regisseur? David Ayer heeft niet bepaald een vlekkeloos portfolio met Suicide Squad. Persoonlijk heb ik weinig kritiek op hoe de film precies gefilmd werd. Soms werden actiescènes met veel shots aan elkaar geweven maar de gemiddelde kijker zal hier niet van wakker liggen.

Het is moeilijk om het over de vertolkingen te hebben wanneer de personages de diepgang hebben van een plas regenwater. Het is spijtig dat krachtpatsers als Will Smith en Noomi Rapace hun kruit verschieten met deze film. We vinden toch een klein sprankeltje positiviteit in het werk van Joel Edgerton die de orc Jakoby speelt. Hij is de enige die erin slaagde me te doen glimlachen doorheen de film. Geen sinecure als je gezicht vol hangt met make-up.

De verkeerde doelgroep

Dit klinkt allemaal heel hard en ongenuanceerd en wanneer ik zo’n teleurstelling voel, probeer ik me af te vragen: voor wie is deze film? Ik mag dan wel helemaal geen fan zijn van deze film maar de makers moeten toch zeker een bepaalde doelgroep in het achterhoofd hebben. Ik vermoed dat Bright zich focust op tienerjongens. Oud genoeg om de dubbele laag te zien rond racisme, maar te jong om True Blood gezien te hebben.

4 Teleurstelling

Bright weet niet te overtuigen met een zwak verhaal, oppervlakkige personages en ondermaatse vertolkingen. Alles is al eens eerder en veel beter gedaan. Je tienerbroertje of -neefje zal dit geniaal vinden, maar iedere zichzelf respecterende filmfanaat blijft hier beter ver van weg.

  • Verhaal 3
  • Personages 3
  • Audiovisueel 5
  • Soundtrack 5
Share.

About Author

Davy Delbeke

Kapitein van Geekster sinds het moederschip werd gelanceerd in 2012. Voorliefde voor alles wat met Marvel en Jonathan Hickman te maken heeft. Ja, ik heb Secret Wars al gelezen en ja, die is ongelooflijk geniaal.

Reacties