Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children is gebaseerd op het al even peculiar – bijzondere – boek van Ransom Riggs. Wat dat boek zo eigenaardig maakt? In dit eerste deel van een trilogie zijn oude vreemde foto’s verweven, waarrond dan het verhaal werd opgebouwd. Tim Burton (Big Eyes, Alice in Wonderland) en Jane Goldman (Kingsman: The Secret Service, X-men First Class) sloegen de handen ineen met deze film als resultaat.

A Peculiar Story 

We volgen Jacob Portman (Asa Butterfield). De jongeman blijft na de eigenaardige dood van zijn grootvader Abraham met een hoop vragen achter. Grootvader Abraham vertelde Jacob namelijk zijn hele leven lang verhalen over de Peculiar Children en hun directrice Miss Peregrine (Eva Green), waarmee hij samenleefde in de Tweede Wereldoorlog. Elk van deze Peculiars heeft een eigen bijzondere gave.

Met zijn laatste adem vertelt Abraham nog dat Jacob zeker op zoek moest gaan naar de loop (a stitch in time waarin het voor eeuwig dezelfde dag blijft) op het eilandje Cairnholm. Na wat druk van zijn psychiater krijgt Jacob zijn vader zover om samen naar het eiland te gaan. Zo kan Jacob er onderzoek doen naar de loop, als verwerking van zijn grootvaders dood.

MISS PEREGRINE'S HOME FOR PECULIAR CHILDREN

Jacob ontdekt er het weeshuis, dat helaas volledig in verval staat. Daarna maakt Emma (Ella Purnell), een Peculiar, haar opwachting. Jacob volgt haar en komt in een loop in 1943 terecht.
Eens in deze loop start het verhaal eigenlijk pas echt en ontmoet Jacob de Peculiar Children en Miss Peregrine. Die laatste is een Ymbryne, een Peculiar die tijd kan manipuleren en zich in een vogel kan veranderen. Miss Peregrine houdt de loop in stand door deze iedere avond te resetten; zo blijft het er daar voor eeuwig drie september 1943.

De wereld waarin de Peculiars leven wordt echter geteisterd door Hollowghasts, die Peculiars proberen op te eten, om zo de ietwat menselijker Wights te worden.
Hollowghasts zijn Peculiars die het eeuwig leven wilden bereiken. Het met een Ymbryne uitgevoerde experiment op henzelf mislukte echter, waardoor ze in monsters veranderden. Het is nu dus aan Jacob, die zelf een Peculiar blijkt te zijn, om de weeskinderen en Miss Peregrine te beschermen. Jacob is namelijk de enige die door zijn peculiarity de Hollowghasts kan zien.

Miss Peregrine's Home For Peculiar children hollowghast

Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children – the look

Als je het boek leest, fantaseer je zelf hoe de Hollowghasts, Wights, Ymbrynes, Peculiars, locaties en meer eruitzien. In films is het echter de regisseur die deze taak op zich neemt en het visuele aspect van de film naar zijn hand zet.
Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children is een typisch Burton-verhaal geworden, dat eigenlijk veel donkerder had kunnen worden uitgewerkt. Toch vindt Burton de gouden middenweg tussen de bijzondere gaven van de Peculiars en de beangstigende Hollowghasts. Het – Belgische – huis, waarrond het verhaal zich afspeelt in de film, past ook volledig in die sfeer. Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children heeft trouwens een KT-label meegekregen. Hierdoor zijn Burtons donkerste kantjes waarschijnlijk wel wat in toom gehouden.

Er zijn naast de visuele kant nog enkele verschillen tussen het boek en de film. Zo worden de Peculiars in het boek volledig opgegeten, terwijl de Hollowghasts in de film enkel geïnteresseerd zijn in hun ogen. Een ander verschil tussen film en boek is de switch van gaves tussen Emma (vuur als peculiarity) en een andere Peculiar, Olive (lucht als gave) genaamd. Die switch is op zich niet zo erg, want ik kan me inbeelden dat een vliegend meisje visueel wel interessanter is dan iemand die dingen kan laten branden door een aanraking.

MISS PEREGRINE'S HOME FOR PECULIAR CHILDREN Jacob

Verder voegden Burton en Goldman ook nog enkele kleine elementjes toe om de film toch nét dat stukje luchtiger of emotioneler te maken. Zo is Miss Peregrine nogal into het gegeven “tijd”, wat haar personage nog net dat tikkeltje interessanter maakt.
Ook de toevoeging van een Hollowghast die ze iedere geresette dag moet neerschieten zorgt voor dat beetje extra spanning tijdens de opzet van het verhaal. Een andere extra aan de geresette dag, is dat grootvader Abraham elke dag naar het tehuis belt, om ze daar te laten weten dat alles goed gaat met hem. Daarnaast werden er ook een paar romances opgezet doorheen de film.

The book is not the movie

Burton en Goldman breken uiteindelijk – tijdens de finale – volledig met het bronmateriaal en dat voel je. Het is op dit moment dat de actie start en Burton volledig los kan gaan in zijn campy horrorstijl. Vanaf hier balanceert hij perfect op de lijn tussen het donkere van de monsters en de Wights en de kinderlijke onschuld van de Peculiars. Ik ga jullie de specifieke scène niet volledig omschrijven want spoilers, dúh!
Toch enkele kernwoorden om je er een beeld bij te kunnen vormen; sneeuw, snoep, veren,  kinderlijke kermismuziek en tegelijk skeletten, de monsters en enkele rake kills.

Miss Peregrine's Home For Peculiar Children skelet

Op vlak van muziek en de kwaliteit van de special effects is er weinig aan te merken.
De gaves van de Peculiars worden steeds op passende wijze weergegeven. Er zitten doorheen Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children ook een aantal leuke stop-motion stukjes, die zeer goed passen bij de gave die op dat moment wordt uitgebeeld. Alles ziet er goed uit en de muziek voelde nergens out-of-place. Ook tijdens bovengenoemde scène past de muziek echt perfect bij de actie en locatie.

A peculiar flaw 

Niet alles is even goed uitgewerkt als de sfeer. Het acteerwerk bijvoorbeeld, kan zeker wat beter. Asa Butterfield is tegenover zijn grootvader Abraham, en dan vooral in het begin van de film, niet echt overtuigend op vlak van acteerprestaties. Ook de veteraan waartegen hij speelt, Terrence Stamp (Big Eyes, Yes Man), voelt nogal out-of-place. Uiteindelijk betert dat dan wel naarmate de film vordert. Algemeen deden de Peculiars, waaronder ook Ella Purnell als Emma, het acteersgewijs wel goed. De beste performer van de film was voor mij dan weer Samuel L. Jackson (The Hateful Eight, Kingsman). Hier speelt hij Barron, leider van de Hollowghasts en Wights en dat deed hij in mijn ogen met verve. Ook Eva Green, Burtons nieuwe muze, zet haar bezorgde en statige Miss Peregrine zeer geloofwaardig neer.

Miss Peregrine's Home For Peculiar Children Samuel L Jackson

Andere acteurs die zeker een vermelding waard zijn; dame Judi Dench (The Best Exotic Marigold Hotel, Spectre) als Miss Avocett en Chris O’Dowd (Girls) als Jacobs vader. Het blijft hier helaas enkel bij een vermelding. Deze topacteurs worden jammer genoeg veel te weinig in beeld gebracht om een indruk na te laten. Dit komt door het feit dat Burton iets te veel sfeerschepping boven expositie verkiest.

A peculiar oddity

Wat nog opviel – in tijden van sequels, prequels en reboots – is dat Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children een vrij afgerond einde heeft. Ietwat vreemd, aangezien het om een verfilming gaat van het eerste boek uit een trilogie. Normaal hoort daar logischerwijs een open einde bij.
Er zijn natuurlijk wel manieren om dat slotje weer open te gooien. Een voorbeeld hiervan is het tijdreizen door de loops. Het einde van de film was desalniettemin verwarrend qua opzet. Het exacte tijdperk op het moment van eindigen was niet helemaal duidelijk. Het is sowieso een interessante opzet, maar er had nét iets meer uitleg gegeven mogen worden. Dit meer bepaald om bepaalde butterfly-effecten te kunnen rechtvaardigen.

Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children speelt op dit moment in onze zalen. 

7 Peculiarly great!

Voor fans van Tim Burton is dit een must-see! De setting van het verhaal is namelijk volledig op Burtons lijf geschreven. Op enkele mindere acteerprestaties na, levert Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children een interessant (familie)verhaal af in een perfect passende sfeer. Wat wel jammer is, is dat niet iedereen van de topcast evenveel aan bod komt. Voor de boekliefhebbers behouden de regisseur en de scriptschrijfster net genoeg van het boek, zodat deze puristen tevreden blijven. Tegelijk voegen ze er ook genoeg geslaagde elementen aan toe om het verhaal toch wat frisser en visueel interessanter te maken.

  • Verhaal 7
  • Acteerprestaties 6
  • Audiovisueel 8
  • Sfeer 8
Share.

About Author

Louis Van de Putte

A bit Hipster, A bit Geeky, A bit Shy, A bit Ambitious, A big Optimist, A Creative, A Designer, and A lot more!

Reacties