Japan Square: Abductee

0
Chiba is een man van middelbare leeftijd en wordt plots wakker in een metalen container. Er zit een plastic zak rond zijn hoofd en hij is vastgebonden aan zijn handen en voeten. Hij herinnert zich niet hoe hij hier komt, of waarom hij hier is. De container wordt bovendien constant verplaatst; eerst met een vrachtwagen, later nog met andere transportmiddelen. Aanvankelijk denkt hij dat zijn schuldeisers hun geld willen, maar na enige tijd merkt hij dat er meer aan de hand is.
Regisseur: Yudai Yamaguchi
Componist: Nobuhiko Morino
Producent: Ray Kamiya
Scenario: Keisuke Makino

Dialoog: Japans
Ondertitels: Engels
Duur: 95 minuten
Land: Japan
Jaar: 2013

Abductee opent fantastisch met hoofdpersonage Chiba, die op panische wijze met zijn hoofd in een plastieken zak ontwaakt. Je voelt het als kijker ook: Chiba moet zich losmaken, en wel nu. De hele scène wordt fantastisch weergegeven, met een camera die enorm dicht op Chiba staat ingezoomd, een beeld dat hevig heen en weer schudt en een soundtrack zò dreigend dat zelfs Jaws er nerveus van zou worden. Met het uiteinde van een sleutel maakt hij een gat in de zak: eindelijk kan Chiba weer ademen en ik betrap mezelf erop ook even diep naar adem te happen van de opluchting. Maar het mysterie begint nog maar.

Stukje bij stukje vindt Chiba mysterieuze aanwijzingen; op zijn pols staat de code 32D geschreven en er ligt een vreemd soort mineraal bij hem in de container. Als hij plots hoort dat er naast hem nog andere mensen in containers zitten opgesloten en ze beginnen communiceren, blijkt het raadsel nog meer toe te nemen.

Abductee bouwt op voortreffelijke wijze een mysterie op. Je wordt stap na stap kruimels gevoed die de honger naar antwoorden doen toenemen. En als Chiba uiteindelijk een theorie begint op te bouwen, storm je op een fantastische en beangstigende conclusie af. De hele film speelt zich af in de claustrofobische container. Het is geen nieuw idee om zo’n kleine ruimte te gebruiken voor een hele film (zie ondermeer Buried en Cube) maar regisseur Yudai Yamaguchi maakt de omgeving constant dynamisch door omgevingsgeluid een hoofdrol toe te kennen. Terwijl je ogen enkel maar het interieur van de container zien, hoor je het gebulder van een vrachtwagen en de cadans van een trein. Soms grijpen kranen de container vast om ze te verplaatsen; het geluid van dreigend, krakend staal is dan oorverdovend. De film zit op die manier prachtig in elkaar: auditief bouw je een heel beeld uit in je hoofd, terwijl je visueel enkel maar een man in een container ziet.

Abductee is een fantastische aanrader; intiem op een haast voyeuristische wijze en ijskoud in zijn concept en thema. Het mysterie blijft steeds toenemen, maar doet dat binnen een geloofwaardig kader dat je geen moment loslaat. Een aanrader voor iedereen die van suspense houdt.

Tot je aan het laatste halfuur van de film komt.

Het is simpelweg verbluffend hoe regisseur Yamaguchi de zorgvuldig opgebouwde plot in ongeveer dertig minuten aan stukken scheurt, in de goot gooit en er op spuugt. Alle verwezenlijkingen van Abductee spatten in dat laatste halfuur uit elkaar in een onsamenhangende en pretentieuze sci-fi twist die letterlijk nergens naartoe gaat. Het is alsof een geniale scriptschrijver het scenario na 2/3 liet liggen en een kind van acht de laatste scènes mocht neerpennen. De lachwekkende verklaring die Abductee plots wil bieden voor de hele film doet denken aan de meest goedkope B-movies die je in het science-fiction departement van je lokale videotheek kan vinden. Er zit gewoonweg geen logica, intelligentie of achterliggende boodschap in. Frustrerend genoeg krijg je dan ook niks van antwoorden op de intrigerende raadsels die je het uur daarvoor bezig hielden.

Het is onmogelijk om Abductee een score te geven. De film voelt simpelweg aan alsof hij uit twee compleet verschillende delen bestaat. Van het eerste uur heb ik mateloos genoten vanwege de heerlijke sfeer en de enigmatische plot. Maar het laatste halfuur is zo afschuwelijk slecht dat ik gewoonweg een gevoel van diepe afkeer heb. Dit is de allereerste film die me door de afschuwelijke kwaliteit van het scenario dan ook oprecht kwaad heeft gekregen. Met een conclusie die de lijn van het eerste uur doortrok, dit had zò een meesterwerkje kunnen zijn. Nu kan ik enkel zeggen: ga op eigen risico naar Abductee.

1361544578n1

Share.

About Author

Avatar

Reacties