Het recente Filmfestival in Gent bood een brede waaier aan films en Ixcanul trok mijn aandacht. Zonder al te veel op te zoeken nam ik plaats in de donkere zaal en liet ik deze pure film als een zuivere waterval over me heen wassen. 

ixcanul maria

Maria, het ingetogen hoofdpersonage.

Ixcanul, wat vulkaan betekent in een van de Maya talen, staat voor zowel de locatie waar de film zich afspeelt als voor de vrouwen in deze film. Maria (María Mercedes Coroy), een jong meisje van 17, woont bij haar ouders en werkt op een koffieplantage. Ze zal binnenkort trouwen met de voorman, maar droomt van verre oorden. Haar schip naar die verre oorden zou Pepe (Marvin Coroy) zijn, een nietsnut die verhalen vertelt over Amerika, waar alle mensen een huis, tuin en auto hebben. Maria, naïef en arrogant in haar jeugd, zoekt toenadering tot Pepe, maar na een nachtelijk avontuur laat hij haar alleen en zwanger achter. Juana (María Telón), Maria’s moeder, ontfermt zich als een rots over haar beschaamde dochter en verzorgt het zwangere meisje met een tederheid die geen weerga kent. Door een slangenbeet moet het gezin naar de stad vluchten om hun dochter te redden. Tegelijk verliest Maria haar ongeboren baby.

Ixcanul family

Het verslagen gezin, op terugweg van de stad.

Te midden van gangsterdrama’s en surrealistische Griekse zwarte komedies op het Gentse Filmfestival, schittert Ixcanul als een zuivere poel. De film is met een groot eerbied ingeblikt en dat zie je. Het leven van de Kaqchikel Maya wordt zonder franje weergegeven, met veel details, maar zonder te vooroordelen. De eenvoudige boeren hebben weliswaar hun eeuwenoude rituelen en brengen regelmatig een offer aan de wakende vulkaan waarop ze leven, maar zijn evengoed niet dom. Met rustige scènes wordt het leven van de Guatemalaanse boeren beetje bij beetje in kaart gebracht, waarbij routines op de boerderij afgewisseld worden met ongekunstelde shots van de robuuste natuur op de vulkaan.

María Coroy brengt een erg overtuigende transformatie van eigenzinnige tiener naar beschaamde jonge moeder, maar de grote ster van deze film is María Telón. Als vastberaden moeder toont ze zich ijzersterk in elke situatie en dwingt respect af met haar stalen doorzettingsvermogen. Tegelijk behandelt ze haar dochter met een warme liefde die je zal ontroeren. Bij het wassen van haar dochter vertelt ze Maria dat de kleine baby een heilig levensvuur is, wat van de jonge Maria een magisch wezen maakt. Ze zal muggen en slangen verjagen en zieke dieren kunnen genezen door ze met haar handen aan te raken.

ixcanul vulkaan

De vulkaan – of een innerlijke kracht die naar buiten komt wanneer die nodig is.

Boven alles is Ixcanul een écht verhaal, van de hand van Jayro Bustamante, die in de streek geboren en getogen is. De prachtige verzadigde beelden bevatten geen opzwepende muziek of zwierige camerabewegingen, maar leggen het leven vast zoals het is. Als je je bij het begin nog afvroeg of wat meer opsmuk de film niet ten goede zou komen, leer je tegen het einde om juist de eenvoud van het normale leven te waarderen. Wég met opgeblonken verhalen over Hollywoodsterren en corrupte politici, dit is een louterend relaas over een arm gezin en hun naïeve dochter, die samen knokken om te overleven. In de plaats van theatrale pans krijg je zachte beelden van eeltige handen die een jeugdige huid teder schoon wassen, en stills waarin men zich bewust wordt van de kwetsbare blote voeten van een rennende vrouw. Ixcanul is een eenvoudige maar sterke film en de verdiende winnaar van de Juryprijs voor Beste Film van het Gentse Filmfestival. Een kans geven als less is more jou aanspreekt!

ixcanul moeder dochter

Moeder en dochter op de vulkaan.

80%
80%
Zuiverend mooi

In eenvoud zit kracht en wat zwak lijkt kan sterk worden. Ixcanul is een ingetogen, maar wondermooi relaas over een oeroud volk dat probeert te overleven in onze moderne tijd. Boven alles steekt de liefde van een moeder voor haar dochter er boven uit. Prachtige en louterende film.

  • verhaal
    7,5
  • personages
    9
  • soundtrack
    7
  • visueel
    9
Share.

About Author

Naomi Busard

Opgegroeid met Ocarina of Time, Banjo-Kazooie en Diablo 2. Casual geek en tettert hierover je oren af als je niet oppast. Tevens een spelling/grammar nazi die op de eindredactie eindelijk een plek heeft gevonden om als pietje precies wat nuttig werk te verrichten.

Reacties