Twintig jaar nadat Robert Emmerich de eerste Independence Day op de wereld losliet, en Amerika met een computervirus kwaadaardige aliens versloeg, komen de aliens terug. Nog groter én nog kwader dan ervoor. Wij gingen kijken of Independence Day: Resurgence de moeite is.

Allereerst: besef héél goed naar welke film je gaat kijken. Het is geen Solaris of 2001: A Space Odyssey. Dit is het vervolg op Independence Day, een film die meer gaat om de destruction porn dan een zinnig plot. Als je dat al goed snapt, dan zijn we vertrokken!

De film opent met een intro die half uitlegt wat de aliens aan het doen zijn en hoe ze terug op de aarde terechtkomen, wat hard doet denken aan de intro van Men in Black. Dat doet dit tweede Independence Day luik wel, meer aliens tonen. Of toch op z’n minst hun drijfveer en hoe zo’n enorm schip te werk gaat. Wat we ook zien, is hoe de originele aanval van de aliens en alle destructie die die met zich meebracht, geleid heeft tot wereldvrede en grote technologische vooruitgang. Klein beetje grappig hoe het er in een Roland Emmerich film positiever aan toegaat dan in de echte wereld.

Al snel worden we geïntroduceerd aan één van de hoofdpersonages: Jake Morrison (gespeeld door Liam Hemsworth, broer van) die het equivalent van een heftruck-chauffeur speelt op de maan. Hij speelt op zich niet slecht, maar het personage is het cliché van de ‘rebel die doet wat goed is’, wat snel tegensteekt. Zo goed als alle personages zijn definities van clichés. Op zich niet zo erg, maar sommige personages steken tegen. Zoals Maika Munroe, die de dochter van de president uit de eerste film speelt. Hoewel ze eerst een sterk personage neerzet, vervalt ze middenin de film in een ondoordachte wraak-cliché. Het meest interessante nieuwe personage is Dikembe Umbutu (vertolkt door Diobia Oparei) die een badass Afrikaanse warlord speelt, met als twist dat hij al 20 jaar lang ‘oorlog’ voert tegen de aliens die daar zijn neergekomen. De nieuwe cast die wordt toegevoegd geeft me persoonlijk een beetje een “meh” gevoel. Geen topprestaties in het acteerwerk, maar goed genoeg voor het type film dat het is.

id4-gallery5

Wat de film dan wél weer goedmaakt, is de terugkeer van de originele cast. Behalve Will Smith. Die kwam niet opdagen, dus werd zijn rol ingevuld met Smith’s zoon uit de eerste film. De beste acteerprestaties zijn weggelegd voor Jeff Goldblum en Brent Spiner, die beide exact dezelfde rollen spelen als in het origineel. Goldblum en Spiner zijn zowel de rode draad als de comic relief doorheen de film. Zeker Spiner, die terug de prettig gestoorde Dr. Okun speelt, is oprecht grappig in bepaalde scenes. En er wordt nog steeds niet geluisterd naar Goldblum’s personage, net zoals in Independence Day. Maar de terugkeer van Judd Hirsh’s personage, Julius Levinson, is een dubbeltje op zijn kant. Behalve een charmante eerste scene, speelt hij enkel in wat opvulling stukjes die zelfs totale schlock worden na een tijdje.

En uiteindelijk is Independence Day: Resurgence dat, pure schlock.

20 jaar voorbereiding

Het plot voelt alsof het geschreven is door vijf verschillende scenaristen. En ja hoor, dat is het ook. Wie een klein beetje de grote science fiction films en games van de laatste paar jaar heeft gevolgd, zal snel ook gelijkenissen zien in het verhaal. Het plot lijdt vooral aan teveel subplots die bijna nergens naartoe leiden, behalve wat ademruimte tussenin de grote CGI scene’s.

f721124867feb6fa62b914e75573b2f8

Na de overwinning op de eerste lading aliens, stuurt het moederschip een noodsignaal uit. Twintig jaar later wordt er eindelijk geantwoord en komt er een nog groter, nog krachtiger schip om ons een lesje te leren. Op aarde zijn ze zich aan het voorbereiden om de eerste aanval te herinneren, en doen dat door een massief superwapen op de maan te bouwen. In een sequentie van scenes geven ze wel mooi subtiel commentaar op de Amerikaanse oorlog in Irak, maar we gaan er zo razendsnel over dat ik me afvraag of het zelfs de bedoeling was. Vanaf dat punt volgt de film dezelfde beats van het origineel, als je je die nog wat herinnert.

Het plot doet weinig vernieuwend, maar is een geschikt vehikel voor de CGI en actiescenes. Het bevat wat competente sci-fi, maar gaat daar soms wat te snel over. Als ze nu eens wat van de subplots hadden weggelaten om meer aandacht te vestigen op bepaalde ideeën die de film voorlegt…

Het verdict

Is Independence Day: Resurgence een goede film? Nee, niet echt. Is het een ideale popcorn film? Hell yes. De acteerprestaties van de nieuwe cast zijn niets speciaal, maar de terugkerende cast stalen met momenten mijn hart. De film duurt een kleine twee uur, en uiteindelijk verveel je je geen seconde én voelt het zelfs met alle subplots niet gerusht aan. Ik raad de film aan aan fans van het origineel of mensen die wel eens een schloky sci-fi kunnen appreciëren.

5 Popcorn film

Hoewel de nieuwe cast het niet super doet, steelt de terugkerende cast uit de originele Independence Day de show. Een plot waar net iets te veel scenaristen aan hebben gewerkt én bombastische CGI actiescenes later en je hebt een waardige opvolger. Ideaal als popcorn film, maar niet veel meer dan dat.

  • Verhaal 5
  • Personages 5
  • Audiovisueel 7
  • Sfeer 6
Share.

About Author

Avatar

Reacties