Foute Film: Beast of Yucca Flats

0

Fuck goeie films! Fuck zotte budgetten! Wie echt een goed wil onderuitzakken, kiest voor een ware Foute Film. Eentje die ergens tijdens een groezelige avond werd bedacht en met een eurootje of 3, 4 werd in elkaar gebokst. Om het dan wonderwel ook nog tot het grote scherm te halen. Lang leve de slechte film!

Waarover gaat Beast of Yucca Flats?

Een gestoorde Soviet onderzoeker wordt geraakt door een nucleare explosie dicht bij Yucca Flats en verandert in een monster.

Wat zegt IMDB over Beast of Yucca Flats?

There is something very Zen-like about “Beast of Yucca Flats”. The vast lingering views of the desert Southwest. The odd disconnected dialogue that sounds completely disembodied. The haiku like narration. It is in the spirit of Coleman Francis’ narration that I now give impressions of the film: A clock ticks. A beautiful girl. A hidden killer. The clock stops. There is no connection.

The vast desert. A plane lands. Joseph Javorski, noted scientist. Joseph Javorski, who looks like he could eat whole pigs, has the fate of the world in his briefcase. The Kremlin’s best make him a target. The wheels of progress grind on.
A chase. Bullets. Murder. Flag on the Moon…how did it get there? A bomb. More progress. Touch a button, something happens. A scientist becomes a beast.

Figures in a landscape. Who knows how long we really have? Joe and Jim, desert patrolman. They guard freedom and democracy 24/7 in this landscape. A beast is on the loose. Joseph Javorski, once a noted scientist, now…nothing.
There is no progress in the desert. Yet its effects are everywhere. Man’s progress. Quench the killer’s thirst. A family stops for a rest. The beast appears. A terrible mistake. Policemen with quick guns and the minds of swine. An innocent man dies. Who cares? Two boys feed soda pop to thirsty pigs. It’s progress, you know.

Confrontation. A fight that is not a fight. A gun with no bullets fires. Joseph Javorski, noted scientist, becomes rabbit food. The wheels of progress grind on. End.

The viewer’s mind becomes nothing. What have we seen? Who believes in flying saucers? Coleman Francis. The name lingers on. The lonely cry of desert winds. I love the movies.

Maar wat vind ik van Beast of Yucca Flats?
Geef de film wat credit want hij is van 1961 en bedoeld als een B-film. Dus je mag hem niet te goed verwachten. Dat dacht ‘k bij aanvang. Hij start nochtans goed. Met blote tetten. Yes! Daarna, een onbekende man wurgt de mevrouw. Ook in 1961 hadden blote tetten maar een korte houdbaarheidsdatum. De vrouw lijkt alsof het haar eigenlijk maar weinig kan schelen, zo verveeld kijkt ze. Geef deze dame een Oscar. Om dan toch maar neer te zijgen op haar bed. Een beetje credit kan maar toch. Daarna komt de verteller en die brengt zijn verhaal op zo’n poëtische, trage manier dat het bijna mooi wordt. Alvast de eerste 10 minuten. Dan wordt het gewoon strontvervelend en saai.

Een woestijn. Een achtervolgingscene. Een man loopt weg tussen de geweerschoten door. De ander moet herladen. Spannend. Topacteurs. Niet? Nope! In de helft van de film surf ik toch nog even naar IMDB om te checken of dit echt geen afstudeerproject is van de 1 of andere filmstudent. Of een eerstejaars project. Zo povertjes, zo pijnlijk. Met als heerser der acteurs Conrad Brooks die later nog zou meespelen in alomgeprezen films als “Plan 9”, “Polish Vampire in Burbank,” “Fart: the Movie,” en “Zombiegeddon.” Zo’n beetje mijn grote voorbeeld eigenlijk.

De andere helft van de film bekeek ik met een gigantische smile op mijn gezicht na het lezen van de trivia op IMDB. De vertelstem is namelijk blijkbaar de producer himself. Want wat je zelf doet doe je meestal beter. Meestal is hierbij het belangrijkste woord. En dan was er ook nog dit:

“The movie was shot without sound. To avoid having to sync a lot of sound in post-production, the actors turned away from the camera when speaking, and cupped their hands over their mouths when shouting.”

Hahahaha, oh Coleman Francis, you genius.

2.7 Poëzie

Rook een joint. Geniet van de heerlijk trage vertelstijl en let vooral op de acteurs die tijdens het praten telkens hun mond uit beeld houden. Dan raak je deze film moeiteloos door en zul je zelfs nog serieus goed lachen.

  • IMDB's mening 2.5
  • Kenny's bescheiden mening 2.9
Share.

About Author

Kenny

Quit your jibbajabba, you ain't hurt!

Reacties