Wie mijn persoonlijke Twitter in de gaten houdt, weet het al lang: ik kijk uit naar deze film. Ik kan me nog levendig herinneren hoe ik Guardians of the Galaxy ondertussen 3 jaar geleden voor het eerst zag in een cinema in Antwerpen. Het was voor mij het begin van een hernieuwde liefde voor space opera’s en sciencefiction, hoewel mijn fascinatie voor dat laatste eigenlijk nooit echt gestopt was. Ik was een speelbal in de handen van regisseur James Gunn, maar sequels zijn moeilijk en vaak overbodig. De vraag was vooral: slaagt Gunn erin de magie van de eerste film terug te krijgen? Kan hij mijn (toegegeven) grote verwachtingen waar maken? Het korte antwoord: Ja.

We are not friends, we are family

Als ik het onderwerp van de film in één woord moet samenvatten dan is het overduidelijk ‘Familie’. Guardians of the Galaxy Vol. 2 draait volledig rond familie in alle betekenissen van het woord. Bloedverwant of niet, het gaat over de relaties tussen de Guardians onderling, maar ook daarbuiten.

Guardians of the Galaxy Vol. 2 brengt mooie momenten tussen onderlinge personages

Guardians of the Galaxy Vol. 2 brengt mooie momenten tussen de personages.

Wat resulteert in mooie momenten: van de explosieve relatie tussen zussen Nebula en Gamora tot Drax die mijmerend terugdenkt aan z’n vrouw en dochter, geen enkel teamlid wordt genegeerd. Ook Rocket Raccoon en zelfs Yondu worden gedwongen om even te reflecteren over zichzelf. Volume 2 geeft dus de bestaande personages wat meer diepgang, zo komen we meer te weten over de Ravagers, de groep ruimtepiraten waar Yondu lid van is. Over de acteerprestaties overigens niets dan lof: alle oude bekenden zijn weer in topvorm, Kurt Russel speelt een fenomenale Ego en ook de rol van Sylvester Stallone past perfect in het intergalactisch plaatje.

Hiervoor moet ik terug even mijn hoedje af zetten voor James Gunn, die ook het script schreef. Op geen enkel moment voelen de ontboezemingen of confrontaties geforceerd aan, de man kent de personages door en door en dat voel je in alles. Het enige minpuntje aan de film is Mantis, die ondanks haar coole krachten nogal eendimensionaal blijft. Ze dient hier puur als de verpersoonlijking van onschuldigheid. Maar we gaan ongetwijfeld meer van haar zien in Guardians of the Galaxy Vol. 3.

Puur vakmanschap bekijk je met verstand

Baby Groot

Guardians of the Galaxy Vol. 2 staat volledig los van de andere Marvelfilms en dat voelt echt aan als een verademing. Het concept van serialized blockbusterfilms en een shared universum zorgt er vaak voor dat een film behoorlijk zwaar aanvoelt. Het was iets dat me opviel bij Captain America: Civil War. De film was net één lange aflevering waar je de vorige films van moest gezien hebben om er ten volle van te kunnen genieten. Dat terwijl je weet dat het maar een opstapje is voor de volgende film. Bij deze film heb je dat helemaal niet. Ik was op het einde echt blij dat we geen Thanos en geen Avengers hebben gespot.

Net zoals bij de vorige film speelt muziek terug een belangrijke rol in deze film. Het is een verlengde van de eerste Guardians of the Galaxy, waarin Star-Lord met zijn walkman voor de nodige animo en funk zorgde. Een kleine blik op de soundtracklist toont dat we meer van dit mogen verwachten. Ik miste echter iets iconisch zoals de Hooked On a Feeling van de eerste film. Laten we eerlijk zijn: Wham Bang Shang-A-Lang is niet Ooga Chaka genoeg om Guardians of The Galaxy waardig te zijn. Begrijp me niet verkeerd: de soundtrack is ook hier weer een excellente toevoeging, maar het mist net dat tikkeltje meer.

Visuele rustpunten in een film rond intergalactische veldslagen

Visuele rustpunten in een film rond intergalactische veldslagen.

Ik zou de film oneer aandoen als ik het niet even heb over de cinematografie in deze film. Omdat we hier te maken hebben met buitenaardse planeten met eigen atmosferen en natuurwetten, kan Gunn zich volledig laten gaan qua kleurgebruik en dat voel je gewoon. Combineer dat kleurgebruik met ronduit prachtige composities en je krijgt shots die een streling zijn voor het oog. Visuele rustpunten in een film over intergalactische veldslagen en levende planeten.

Als je fan bent van de humor uit de eerste film, dan word je op je wenken bediend in Guardians of the Galaxy Vol. 2. Drax’ en Star-Lords gortdroge opmerkingen op ongepaste momenten worden vakkundig afgewisseld met de nodige slapstickhumor. James Gunn liet weten in een interview dat hij meer controle kreeg bij het maken van deze film en je merkt dat hij genoten heeft van dat proces. Door succesvol te experimenteren met visuele humor krijgt hij zelfs de droogstoppel in de zaal aan het lachen. De man speelt meesterlijk met focuspunten tijdens belangrijke momenten, wat op zich ook weer voor de nodige humor zorgt. Ja, u leest het goed: ik ben fan.

9 Fantastisch

Guardians of the Galaxy Vol. 2 slaagt erin de magie van voorheen terug te brengen. Een film die niet de zoveelste aflevering is in het vijfjarenplan van Marvel, maar een op zich staand geheel. Eentje die me persoonlijk geraakt heeft met zijn boodschap rond familie en relaties in het algemeen. Het is grappig, vertederend en spannend. Kortom: alles wat je verwacht van een Guardians of the Galaxy-verhaal. Ga deze zien. Al is het maar voor 5 post-credit scenes.

  • Verhaal 9
  • Personages 9
  • Soundtrack 8
  • Visueel 10
Share.

About Author

Davy Delbeke

Kapitein van Geekster sinds het moederschip werd gelanceerd in 2012. Voorliefde voor alles wat met Marvel en Jonathan Hickman te maken heeft. Ja, ik heb Secret Wars al gelezen en ja, die is ongelooflijk geniaal.

Reacties