Geekster Griezelt: Films

0

Halloween komt er bijna aan en dat wil zeggen dat het tijd is om je huis donker te maken en te genieten van een goeie dosis horror! De horrorfans bij Geekster hebben zich verzameld om een lijst aan aanraders te bespreken voor mensen die op zoek zijn naar spannende griezelfilms. Kruip alvast maar onder een deken, eens je klaar bent met deze bloedstollende collectie kom je er toch nooit meer onderuit.

Jens – Hell House LLC (2015)

Hell House LLC is een found footage-documentaire die zich vijf jaar na de feiten afspeelt. Een groep vrienden organiseerden elk jaar een spookhuis waar mensen in konden rondlopen om zichzelf de stuipen op het lijf te jagen. Op de dag van de opening is er iets zwaar misgelopen en de documentairecrew tracht aan de hand van beeldmateriaal uit te zoeken wat de precieze oorzaak was van de tragedie. Hoewel deze film zeker niet uniek is in zijn genre, is het wel een van de weinige films die mij oprecht de stuipen op het lijf jaagt. Zorg ervoor dat er niet veel Halloweendecoraties rondom je staan die wel eens tot leven zouden durven komen, want na het zien van deze film zal je schrik hebben om in hun buurt te komen.

Timothy – From Dusk Till Dawn (1996)

Weinig films durven een bait and switch zoals deze uit te halen. De film begint als een klassieke misdaadfilm waarin de broers Gecko, gespeeld door George Clooney en de ietwat perverse Quentin Tarantino, een familie kidnappen om ermee de Mexicaanse grens over te steken. Best een spannende set-up. Vervolgens moeten ze met z’n allen een nachtje from dusk till dawn doorbrengen in de “stijlvolle” bar, de Titty Twister.

Na een sensuele lapdance van Salma Hayek explodeert de boel opeens. Al het personeel verandert opeens in hagedisachtige bloedzuigers, en het wordt vervolgens een gewelddadige nacht vol bloedvergieten waarin de broers en de familie alles op het spel moeten zetten om te overleven. Deze film heeft alles: geweldige one-liners, coole visual effects en een paar van de meest creatieve moorden in cinema. Het is niet dagelijks dat mensen vampieren te lijf gaan met cock-guns, zwepen, waterpistolen, staakboren en met wijwater gevulde condooms.

Elien – The Strangers (2008)

Dit is waarschijnlijk de enige horrorfilm waar ik dagen niet van kon slapen. Een grote bewering, gezien mijn status als angsthaas. Maar in 2009 (toen ik de film voor het eerst zag) was ik 16, en sindsdien is geen enkele horrorfilm zo in mijn hoofd blijven hangen. Het plot klinkt elke horrorfan vertrouwd in de oren: een koppel trekt naar een afgelegen huisje… en ontdekken snel dat ze niet enkel met z’n tweetjes zijn. Maar dat koppel zijn Liv Tyler (Armageddon, The Leftovers) en Scott Speedman (Underworld, Felicity), dus aan het acteerwerk valt niets op te merken.

Wat deze film voor mij zo beangstigend maakte, is het realiteitsgevoel. In de geschifte wereld van vandaag is het niet ondenkbaar dat vreemdelingen je huis binnendringen en vreselijke dingen met je doen. En die maskers… Maskers zijn echt veel te eng. The Strangers is misschien geen horrorklassieker, maar wel een paar uurtjes van je tijd waard.

Jens – Shaun Of The Dead (2004)

Shaun Of The Dead is de eerste film in Edgar Wrights befaamde Cornetto Trilogy. De man had enkele jaren voor de productie van deze film al samengewerkt met de hoofdrolspelers Simon Pegg en Nick Frost. Samen besloten ze een horrorkomedie te maken, en zo geschiedde. Shaun Of The Dead is zowel een hommage aan klassieke zombiefilms als een zeer sterke film in zijn eigen recht. Dankzij de unieke manier waarop Wright verhalen vertelt en in beeld brengt, is Shaun een film die nooit zijn tempo lijkt te verliezen en er constant in slaagt boeiend te blijven. Shaun en zijn beste vriend/roommate Ed spenderen zo goed als elke avond in hun favoriete pub The Winchester. Dit tot de grote ergernis van Shauns vriendin Liz. Nadat Shaun hun date vergeet, beslist Liz dat genoeg genoeg is, en verbreekt ze de relatie. Shaun en Ed beslissen om hun zorgen te vergeten met een goeie pint in The Winchester.

De volgende dag breekt de zombie-apocalyps uit. Shaun en Ed staan samen voor een missie: Take car, go to mum’s, kill Phil, grab Liz, go to the Winchester and wait for this whole thing to blow over.

Dat is uiteraard makkelijker gezegd dan gedaan en het resultaat is een van de grappigste maar toch emotionele ritten die ooit op het witte doek verschenen zijn. Shaun Of The Dead is mijn favoriete film, en de reden is simpel: Na meer dan vijftien keer de film gezien te hebben ontdek ik bij elke kijkbeurt opnieuw kleine details die het verhaal uitbreiden die me nooit eerder opgevallen waren. De film is zelden eng en zal niemand tot hartkloppingen dwingen, maar is een absolute aanrader voor wie eens wil kunnen lachen tijdens Halloween. Vergeet achteraf de rest van de trilogie niet te kijken, zijnde Hot Fuzz en The World’s End.

Jana – Sinister (2012)

Deze film van Scott Derrickson heb ik enkele jaren geleden gezien tijdens de Halloween Night van Kinepolis en is me sindsdien altijd bijgebleven. Ethan Hawke speelt hier true crime-schrijver Ellison Oswalt. Zijn carrière zit een beetje in het slop en om dit te verhelpen, verhuist hij met zijn gezin naar een huis waar ooit een gezin is uitgemoord. Dat laatste houdt hij echter voor zichzelf. Door de zaak te onderzoeken, hoopt hij namelijk opnieuw een bestseller te schrijven. In het nieuwe huis vindt hij een doos homevideo’s, snuff movies zo blijkt, die hem bij het onderzoek zouden kunnen helpen, maar naarmate hij er meer bekijkt, beginnen er rare dingen te gebeuren en komen er allerlei zaken aan het licht…

Waar deze film het vooral van moet hebben, zijn niet zozeer scares, maar meer het ongemakkelijk en benauwd gevoel dat heel de film aanhoudt. Dat is er voornamelijk door de snuff movies, die psychologisch gezien hard aankomen en er bijna waargebeurd uitzien. Ze zijn gefilmd in super 8-formaat en het geluid is gedempt en vervangen door de creepy score van Christopher Young, wat nog meer de aandacht vestigt op de gruwelijke beelden en de sfeer erg claustrofobisch maakt. Zeker in een donkere cinemazaal miste dat toen zijn effect niet. Gelukkig was er nog het hoofdverhaal met Ethan Hawke, dat in contrast wat mainstream horror bevat, want anders had ik het misschien niet lang kunnen verdragen. Ik heb er de dagen nadien zelfs wakker van gelegen.

Kyria – Hellraiser

Als je op zoek bent naar een echt goeie film vol gore dan zit je zeker juist bij Hellraiser. Deze klassieker uit 1987 is gebaseerd op The Hellbound Heart geschreven door Clive Barker.

De film begint vrij rustig. Een doodgewoon gezin verhuist naar de oude familiewoning van de vader. Alles lijkt normaal te zijn en ze raken samen over de plotse verdwijning van Frank, de broer van de vader. Tot dochter Kirsty een vreemd puzzeldoosje vindt en zo een ware hel ontketent. Frank komt terug als een soort zombie en Kirsty’s moeder helpt om hem weer als de oude te maken, met een vrij intieme relatie als gevolg. Dan ontsnappen de Cenobites, de martelaars uit de hel, uit het puzzeldoosje en vooral Pinhead, de baas van de martelaars, wil dat Frank teruggaat naar waar hij hoort: een soort sadomasochistische onderwereld.

Hellraiser is zeer gorey en dus niet voor gevoelige kijkers. Ook de vreemde relatie tussen zombie Frank en Kirsty’s moeder is soms lastig om naar te kijken (is het nog steeds necrophilia wanneer er een zombie en een mens samen zijn?). Maar Pinhead groeide, door Doug Bradleys fantastische vertolking, wel uit tot een horroricoon. Door de subtiele kritieken op de maatschappij (“Welcome to your worst nightmare, reality!”) blijft deze film, ondanks de jaren 80-setting, nog steeds actueel en vrij realistisch.

De films blijven ook van een zekere kwaliteit tot en met Hellseeker. Deader en Hellworld zijn al veel meer slashers, met domme personages die één voor één afgemaakt worden. Revelations maakt dan weer gebruik van een CGI Pinhead, waardoor die toch zijn charme verliest. Er zijn ook nog steeds geruchten dat er een tiende film zou komen, maar hier zijn verder geen details over. De negen andere kan je wel allemaal bekijken en de 8 films met de originele Pinhead kan je zelfs in een puzzlebox-uitgave kopen. Veel plezier ermee en onthoud, “It’s just a puzzlebox!”

Share.

About Author

Jens Osaer

Jens speelt games, is gepassioneerd door Dungeons & Dragons en maakt deel uit van Elven Voor Twaalven. Daarnaast leest hij ook graag eens een boek of comic.

Reacties