Kom binnen, allen. Neem een stukje van oma’s lekkere taart en hoor opa nog maar eens vertellen over hoe alles vroeger beter was. Hoe de films er in zijn tijd uitzagen. Lang voor jullie computer-CGI en luide ontploffingen. Elegantere films voor beschaafdere tijden. Of zoiets.

In deze review duiken we in het verleden, naar 1956, toen Forbidden Planet op het zilveren scherm verscheen. Ook in die tijd stond sci-fi cinema grotendeels synoniem met rampenfilms en verhalen over lelijke beesten. En net zoals nu was er af en toe ruimte voor prenten met een ernstigere en intellectuele inslag. Het is in dat rijtje dit Forbidden Planet thuishoort.

forbiddenplanet-2

Plot twist: op deze planeet zijn de mensen aliens.

Een paar honderd jaar in de toekomst klieft de United Planets Cruiser C-57D met haar bemanning door de ruimte, richting de planeet Altair IV. Hun missie: uitzoeken wat er gebeurd is met een wetenschappelijke expeditie die daar spoorloos verdween. Eenmaal aangekomen worden ze begroet door de weinig verwelkomende Dr. Morbius, diens dochter en hun robotbutler, de enige overlevenden van een mysterieuze ramp die de overige expeditieleden het leven kostte. Morbius waarschuwt zijn redders meteen dat ze zich beter uit de voeten maken voor ook zij de pineut worden. In gered worden heeft hij ook al helemaal geen zin, want de planeet herbergt geheimen die hij als volbloed wetenschapper dient te doorgronden. Tot zover een korte inhoud, de echte spoilers mag de lezer zelf ontdekken.

Voor we verder gaan, moet er toch even een open deur ingetrapt worden: Forbidden Planet komt behoorlijk gedateerd over. In de jaren ‘50 werden er nog volop films ingeblikt in de klassieke Hollywood-stijl. Dat betekent een theatrale manier van acteren, ingehouden camerawerk, overdreven heldere verhaallijnen en zeer duidelijk afgemeten personages. Wie allergisch is aan deze stijl of aan de bijhorende antieke tijdsgeest, gaat best zijn dorst elders laven. Knap je daar niet op af, lees dan gerust verder, want dit is oerdegelijke sci-fi.

forbiddenplanet-3

Ondanks de ouderwetse presentatie heeft Forbidden Planet een tijdloos kantje. Veel van de thema’s zijn universeel, zoals de relatie tussen de obsessief bezorgde vader en zijn naïeve dochter, die hij liever in isolement houdt. Smijt daar de plichtsbewuste kapitein met een missie tussen en je hebt een klassiek conflict. Bovenop dat stukje dramatiek serveert de film een fikse dosis vertrouwde sci-fi elementen. We krijgen technobabble, morele en filosofische dilemma’s, lasers, mysterieuze ruïnes en een robot. Niet zomaar een robot, maar Robbie the Robot. Vloeiend in 187 talen, beresterk en onbedoeld humoristisch. Geen set piece, maar een volbloed personage met een uiterlijk dat zeer iconisch zou worden.

forbiddenplanet-5

Ook robots scheppen al es op over hun biceps.

Een film met een ruimteschip op een andere wereld vraagt ook om visuele effecten, en ook daar weet Forbidden Planet zich recht te houden. Een overweldigend spektakel is het niet, maar er zijn evenmin gammele schotels aan touwtjes of stuntmannen in rubbere pakken te bespeuren. De soundtrack is een leuk gegeven, een volledig elektronische mix van ambient soundscape en geluidseffecten. De eerste ooit zelfs, als we de legendes mogen geloven. 

En zo kunnen we nog even doorgaan over wat Forbidden Planet waardevol en historisch interessant maakt, maar dat zullen we laten. Alleen al de invloed op het latere Star Trek is genoeg om aan te tonen wat een langdurige werking deze film gehad heeft.

80%
80%
Oerdegelijk

Forbidden Planet is oud, maar nog lang niet versleten. Een museumstuk dat verplichte kost is voor wie wil zien waar het allemaal vandaan komt.

  • Verhaal
    9
  • Personages
    7
  • Audiovisueel
    8
  • Sfeer
    8
Share.

About Author

Kenny Soete

Verslinder van cinema, ongoddelijke muziek en thematische spelen. Heeft een uitgesproken liefde voor sci-fi en 80ies neonverlichting. Houdt van de zee en alle vuurtorens daarrond.

Reacties