Filmfestival Gent: Inuk

0
Inuk is een jonge Inuit die geregeld thuis wegloopt van een dronken moeder en een agressieve stiefvader. Wanneer hij op een dag volledig onderkoeld teruggevonden wordt, besluit de sociale dienst hem naar een tehuis te sturen. Daar komt Inuk in contact met andere jongeren uit probleemgezinnen en met de traditionele jagers.
regisseur: Mike Magidson
componist: Justin La Vallee
producent: Mike Magidson
scenario: Ole Jørgen Hammeken, Jean-Michel Huctin & Mike Magidson
montage: Cecile Coolen & Mike Magidson
fotografie: Xavier Liberman & Franck Rabel
geluid: Frank Flies

productiehuis: U.P.I FILMS -Meeqqat Angerlarsimaffiat
Distributeur: Jekino-Films

dialoog: Groenlands / Greenlandic
ondertitels: Ned/Fr ond.
duur: 90 minuten
land: Groenland – Frankrijk
jaar: 2012

zat 12/10 14:30 Studio Skoop

Eskimo’s hebben meer dan 50 verschillende woorden voor ‘sneeuw’. Logisch ook, vertelt de voice-over: sneeuw maakt deel uit van onze ziel.

Het verhaal begint met prachtige beelden van uitgestrekte ijsvlakten en een koppel dat met hun zoontje over de vlakte racet met hun hondenslee. Wanneer ze zich op slechter ijs begeven, loopt het mis.

Dan worden we geslingerd in het hedendaagse Nuuk (de hoofdstad van Groenland), een groot contrast met de idyllische beelden uit de beginscène. Moderne muziek, moderne huizen, moderne kledij, wagens en ga zo maar door. Ware het niet van het vele ijs, zou je je zo in een Deens dorp wanen. Nergens zie je nog sporen van de Inuitcultuur, tenzij in de hotels en souvenirwinkels, als toeristische trekpleister. Alles is ook in het Deens aangegeven. Niet moeilijk dat dit volk zijn eigenheid aan het verliezen is.

Inuk (wat Eskimo is voor ‘lid van een Inuit stam’) is op het eerste zicht een doorsnee tiener, ware het niet dat hij samenleeft met een alcoholische moeder en een gewelddadige stiefvader. Inuk draagt een groot trauma met zich mee, maar lijdt in stilte. Meer dan eens gaat al het geld van de uitkering van zijn moeder naar drank, waardoor er voor Inuk niets anders opzit dan te gaan leuren met de zelfgemaakte beeldjes van zijn moeder (‘tupilak’ genaamd) om zo aan eten te geraken. Na de zoveelste vechtpartij met zijn stiefvader, loopt de jongen weg. Inuk brengt de nacht door in een kapotte auto, waar hij volledig onderkoeld teruggevonden wordt. Hierdoor besluit de sociale dienst dat zijn moeder niet in staat is om voor hem te zorgen. Inuk wordt meegenomen door een oudere vrouw naar een tehuis voor kinderen ver weg van de grote stad. Daar probeert de vrouw een groep traditionele Inuit jagers te overtuigen om enkele kinderen mee te nemen op hun tocht naar de ‘Zeehondenbaai’. Ze is ervan overtuigd dat deze tocht louterend zal werken voor de getraumatiseerde kinderen en hen misschien weer in contact zal brengen met hun eeuwenoude cultuur en tradities. De tocht is niet zonder gevaren en zal uiteindelijk niet alleen het leven dan de jongeren veranderen.

Doordat het verhaal verteld wordt in het Groenlands en de personages niet vertolkt worden door acteurs, voelt de film echt aan. We worden overladen met prachtige beelden van de immense ijsvlakten, maar er is ook plaats voor (subtiele) kritiek op onze hedendaagse samenleving, waar de natuur ondergeschikt is aan de consumptie, waar tradities en gezinswaarden verwaarloosd worden.

Het is natuurlijk niet de eerste film die de louterende kracht van een trip door de onherbergzame natuur in beeld brengt. Maar het is wel een film die op een respectvolle manier aandacht heeft voor een cultuur die langzaam maar zeker verloren raakt. Een cultuur ook, die niet vaak in films geportretteerd wordt.

De muziek is een mooie mix van hedendaagse muziek en lyrische, opzwepende stukken met echo’s van traditionele muziek.

Zeker een film om met het gezin naar te gaan kijken (maar opgelet: de film is niet gedubd).

olejorgen-500x353

detail_inuk

KOOP JE TICKETS HIER: http://www.filmfestival.be/nl/2013/inuk/13-0857

Share.

About Author

Avatar

Reacties