Cloud Atlas Film

0

Vorig jaar schreven we al lovende woorden over het boek van David Mitchell maar het duurde een tijdje vooraleer we eindelijk zijn vleesgeworden woorden in ons konden opnemen. Om de film te kunnen bekijken in een bioscoopzaal moet je al naar onze buurlanden gaan, maar dat weerhield ons niet om Wachowski’s nieuwste in volle glorie te aanschouwen. Nieuwsgierigheid is een ambetant beestje, nietwaar?

De Wachowski’s hadden hun oog al op Cloud Atlas gelegd sinds de opnames van V for Vendetta. Het was toen op Nathalie Portman’s aanraden dat Lana Wachowski ( vroeger Larry Wachowski ) het boek in handen nam. De rest, zoals ze zeggen, is geschiedenis. Het regisseurspaar haalde Tom Tykwer, bekend van Perfume: The story of a murderer, aan boord en begonnen aan een filmadaptatie van de best-seller.

De film bestaat uit 6 verhalen, elk met hun eigen genre en tijdsperiode, waar de acteurs bij ieder verhaal terugkeren. Iedere acteur speelt de pannen van het dak. We zijn het onderhand al gewoon om van Tom Hanks, Hugo Weaving en Halle Berry sterke scénes te zien maar in deze film blinken ook andere kanjers als Jim Broadbent, Jim Sturgess, Ben Whishaw en zelfs Hugh Grant, die volledig uit zijn comfort-zone stapt en in een bepaald verhaal een kannibaal speelt. Acteurs wisselen van ethniciteit/geslacht doorheen de verhalen met behulp van de nodige laag make-up waardoor het leuk wordt om aan actor-spotting te doen. Niet zomaar een gimmick, maar ook noodzakelijk om de boodschap te ondersteunen.

Als praktiserend evangeliserende fan van Cloud Atlas ben ik tevreden, volledig in acht genomen dat ik rekening hield met de ongeschreven wet der films: “Het boek is beter dan de film.”. Als je de full-uncut versie wilt van het verhaal, dan raad ik je nog steeds aan om het boek vast te nemen. De filmadaptatie heeft ook een groter new-age gehalte dan het boek maar gaat daar goed mee om. De verwijzing naar Carlos Castenada’s werk als dat karma-past-bullshit toont hoe de regisseurs durven aan zelfrelativering doen. Ergens, tijdens hun ambitieus project, vonden ze dus plaats om zichzelf eventjes aan de grond te houden. Ze werken aan een film die niet pretendeert meer te zijn dan het is: een film.

De perfecte film is het niet, ze kozen om de 6 verhalen tegelijk te laten lopen, scénes uit verschillende verhaallijnen kruisen elkaar via beelden en woordspelingen. Na iedere 10 minuten hoppen we van het ene personage naar het andere. Het constante hoppen kan voor het main-stream publiek moeilijk te volgen zijn, iets wat ik met het boek niet had. Waarom hebben ze de matroesjka-structuur laten vallen? Stiekem hoop ik dat er een 2e versie op de DVD komt, met dezelfde structuur als het boek.

Er is geen grijze zone. Je laat je ofwel langzaam zweven op de golven van Mitchell’s zielenreis of je verdrinkt radeloos.

Met Cloud Atlas hebben de Wachowski’s en Tykwer een extra pareltje op hun filmografie. Het is een ambitieuze tour-de-force met een krachtige thematische boodschap die geen toegevingen doet. De zes verhalen draaiende houden kan voor bezoekers te veel worden en de film nodeloos ingewikkeld maken. Daarom vrees ik dat dit voor veel mensen een love it or hate it film wordt. Er is geen tussenweg, er is geen grijze zone. Je laat je ofwel langzaam zweven op de golven van Mitchell’s zielenreis of je verdrinkt er radeloos in. Ik heb er alvast van genoten en dat is het enige wat een boekenliefhebber nodig heeft na het zien van zijn favoriete boek.

Share.

About Author

Davy Delbeke

Kapitein van Geekster sinds het moederschip werd gelanceerd in 2012. Voorliefde voor alles wat met Marvel en Jonathan Hickman te maken heeft. Ja, ik heb Secret Wars al gelezen en ja, die is ongelooflijk geniaal.

Reacties