In Bridge of Spies verfilmt regisseur Steven Spielberg een waargebeurd verhaal uit de Koude Oorlog over de omstandigheden die geleid hebben tot de beroemde spionnenruilen tussen de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie op de Glienicker Brücke in Berlijn. Ook Ethan en Joel Coen leverden als medeschrijvers hun bijdrage aan dit historisch drama. Geekster ging na of je naar deze lange film moet gaan kijken.

Verhaal

Bridge of Spies toont twee waargebeurde gebeurtenissen: het proces van de Russische spion Rudolf Abel in 1957 en zijn ruil met een piloot van een neergehaald Amerikaans spionagevliegtuig in 1962. Je kan de 2 uur en 20 minuten van deze film dan ook in twee delen verdelen. Het eerste kwart tot derde van de film gaat over het proces, de rest over de ruil. De onderwerpen van beide delen zouden elk genoeg voor een eigen film kunnen zijn, maar Spielberg verbindt de gebeurtenissen door ze te tonen vanuit het oogpunt van James Donovan, de advocaat van Abel en de onderhandelaar verantwoordelijk voor de ruil.

Bridge of spies courtroom

Het eerste deel van de film gaat over het (niet zo eerlijke) proces van Abel.

Donovan, een advocaat die vooral verzekeringszaken pleit, krijgt de ondankbare taak om de gehate Russische spion Abel te vertegenwoordigen. Dit betekent dat hij moet beslissen of hij al dan niet de niet zo subtiele hints van collega’s, een rechter, het Amerikaanse publiek en inlichtingendiensten volgt en niet meer dan een onvolledige verdediging voor Abel aflevert. Aan de andere kant kan hij zijn geweten en beroepseer volgen en ervoor kiezen om een vijand alle rechten te geven die de grondwet hem verschaft, ook al wordt hij hierdoor een van de meest gehate mannen in Amerika.

In het tweede deel van de film zien we hoe Donovan door de Amerikaanse overheid in het geheim wordt ingeschakeld om een ruil voor te stellen aan de Russen: Abel voor een gevangen Amerikaanse piloot. Beide wereldmachten vrezen namelijk dat hun onderdaan staatsgeheimen zal vrijgeven aan de vijand. Deze onderhandelingen worden echter moeilijker gemaakt door Frederic Pryor, een Amerikaanse universiteitsstudent die het briljante idee heeft om in het midden van de Koude Oorlog in Berlijn een thesis te schrijven over de economie van de Sovjet-Unie en al snel op verdenking van spionage in de macht van de DDR komt.

Bridge of spies Tom Hanks

Donovan moet in het tweede deel van de film zijn veilige Amerika achterlaten om naar Oost-Berlijn te trekken.

Zoals gezegd is de film een historisch drama met in het begin een vleugje spionage. Als we spionnen zeggen, moet je niet denken aan de laatste Mission: Impossible of James Bond. De film toont een realistisch beeld van spionnenpraktijken tijdens de Koude Oorlog. Geen spectaculaire achtervolgingsscènes met auto’s of parcours, maar een heel rustige arrestatie. Flashy gadgets zal je in deze film niet vinden, tenzij je historisch accurate holle munten met miniscule boodschappen erin, die via dead drops doorgegeven worden, flashy vindt. Daartegenover stelt de film slimme dialogen en een aantal morele conflicten in verband met persoonlijke waarden en de grenzen van patriottisme. Verdient iedereen, ook een spion (of terrorist) die voor een vijandig land werkt, een eerlijk proces? Mag een staat zijn eigen burgers opofferen for the greater good? Moet een land alles doen om een burger te redden die zichzelf in de nesten heeft gewerkt?

Cast

In deze historische film tonen een heleboel bekende en minder bekende acteurs zich van hun sterkste kant. De grootste naam op de cast list is uiteraard Tom Hanks. Hij speelt met overtuiging de rol van een gewone burger die in een buitengewone situatie terechtkomt en niet geschikt is voor de spionagewereld. Hanks zet een intelligente man neer, die vaak keuzes moet maken tussen zijn persoonlijke principes en wat volgens anderen the greater good is. Korte speeches over de grondwet of het belang van rechtspraak zitten vol passie, en zo nu en dan doet Hanks ons zelfs glimlachen of grinniken. Zoals altijd zeggen zijn gelaatsuitdrukkingen ook zeer veel. De grootste pluim in deze film moet echter gaan naar Mark Rylance. Zijn uiterst laconieke Rudolf Abel heeft dan misschien niet zoveel screen time, maar in elke scène met hem ben je onder de indruk van zijn vastberadenheid en kalmte. Rylance verdient alle lof voor de wijze waarop hij de eenvoudige doch interessante en stoïcijnse levensopvatting van Abel op het scherm brengt. Andere personages zijn er vooral om te tonen hoe sterk de principes van de twee hoofdpersonages zijn en werden bijgevolg jammer genoeg niet zo goed uitgewerkt.

bridge of spies court

De ontwapenende kalmte van deze laconieke spion (een briljante Mark Rylance) is een feest om te mogen zien

Regie, Beeld en Muziek

Zoals altijd levert Spielberg mooi werk. Met goed gekozen camerastandpunten, alsook overtuigende licht en rook-of misteffecten, zorgt hij voor de nodige spanning bij de gevangenenruil. Bepaalde gebeurtenissen, zoals de reactie van het publiek in een rechtszaal of het klimmen over een muur, spelen zich eerst in één van de twee grootmachten af, en krijgen vervolgens een geslaagd spiegelbeeld in de andere grootmacht. Spielberg trapt gelukkig niet (steeds) in de Hollywood-val om de Amerikanen als de eeuwige good guys te tonen. Zowel de Russische als Amerikaanse agenten, rechters en politici moeten het in deze film vaak moreel ontgelden. Enkel Donovan komt zo goed als 100 percent intact uit deze film. De product placement voor Nescafé stoort jammer genoeg wel.

bridge of spies trade

Donovan op de beroemde Glienicker Brücke.

Bridge of Spies is tevens een mooi voorbeeld van een goede period piece. De koude oorlog en het Amerika en Berlijn van de jaren ‘50 worden overtuigend in beeld gebracht. Van de kledij en de auto’s tot de dreiging van nucleaire conflicten, propagandafilms voor kinderen en de haat voor alles wat met de Sovjets te maken heeft, je waant je zo 60 tot 70 jaar terug in de tijd. In Berlijn zien we dan weer het bouwen van de Muur en de effecten op het leven in Oost-Berlijn. De scènes waarin arme would-be immigrants West-Berlijn proberen binnen te raken zijn kort en bereiken nooit het brutale niveau van Schindler’s List, maar zijn toch op een bepaald moment ook bijzonder hard.

bridge of spies crowd

Een zeer goede period piece

Aangezien er veel dialogen in de film zijn, bevat de film veel scènes zonder ook maar één noot muziek. De composities van Thomas Newman zijn vooral te horen tijdens overgangsscènes of montages. Je zal ze niet snel op concerten van filmmuziek horen, maar de muziek ondersteunt de beelden wel zoals het hoort.

Bridge of Spies is vanaf 2 december te zien in de Belgische filmzalen.

 

88%
88%
Intigrerend

Bridge of Spies is een zeer goed historisch drama van een van de beste regisseurs ter wereld. Sterke acteerprestaties en een beklijvende sfeer zorgen ervoor dat liefhebbers van politieke dialogen en dubbelzinnigheden deze film moeten zien.

  • Verhaal
    9
  • Personages
    8.5
  • Audiovisueel
    8.5
  • Sfeer
    9
Share.

About Author

Michiel Van Belle

Michiel Van Belle speelt videogames, boardgames en tabletop rpg's. Hij leest naast de occasionele comic ook veel fantasy en historic fiction. Zijn grote geeky love is soundtracks.

Reacties