Braindead

1

Ik herinner me nog levendig de avonden die ik als 13-jarige alleen thuis doorbracht en waarop ik eindelijk nog eens een cultfilm kon bekijken. Regelmatig haalde ik een film boven die wordt beschouw als één van de goorste films aller tijden en bovendien de nummer één is van de zombie cultfilms: Braindead. Braindead, in Amerika uitgebracht onder de naam Dead Alive, is een komische horrorfilm uit Nieuw-Zeeland. Het verhaal werd geschreven door Stephen Sinclair en geregisseerd door Peter Jackson, bekend van The Lord of the Rings trilogy en zijn recentere werk The Hobbit. Met Braindead won hij New Zealand Film and TV Awards voor beste director en beste screenplay.

Lionel Cosgrove ( Timothy Balme ) leeft samen met zijn dominante moeder Vera ( Elizabeth Moody ). Zeer tegen haar wil wordt hij verliefd op Paquita ( Diana penalver ),  de dochter van een lokale winkelier. Wanneer Vera het verliefde koppel achtervolgt tijdens een date in de Wellington Zoo wordt ze gebeten door een Sumatraanse rat-aap. Volgens de legende is dit een hybride wezen dat het gevolg is van de verkrachting van boomapen door, met plaag besmette, ratten op Skull Island. Het gevolg hiervan is wel te raden: Vera verandert in een vraatzuchtige zombie. Lionel is een toegewijde zoon en begint aan de onmogelijke taak om voor haar te zorgen. Ondanks dat hij haar inspuit met veterinaire verdoving weet zijn moeder te ontsnappen en valt andere dorpelingen aan. Echter lukt het Lionel om zijn moeder en haar nieuwe gezelschap terug op te sluit in zijn kelder maar per vergissing dient hij hen een dierlijk stimulerend middel toe. Hoewel sommigen deze film wat eentonig en overdreven vinden, blijft dit er toch eentje om te onthouden en nog eens te herkijken op een doodse avond. Deze film bevat naast zombies en gore scènes vooral een grote portie humor. Dat ik niet de enigste ben die fan is van deze film en de humor er van in ziet, blijkt duidelijk in een artikel van Little White Lies:

One of the many pleasures of Braindead is the consistent brilliance of its script and the irreverent jollity of Jackson’s direction, even in our protagonists’ darkest hour. There’s plenty of superb slapstick and wonderfully twisted lines like, “that’s my mother you’re pissing on”. A broadcast of The Archers accompanies Vera first rampage as a zombie and, when Paquita protests that, “Your mother ate my dog”, Lionel responds with an innocent’s incredulity as he holds aloft the semi-consumed mutt: “Not all of it”. Wellicht een van de beste in-joke is tijdens de begrafenis van Vera. Terwijl de rouwende dorpsgenoten de kerk binnengaan hoor je een orgel versie van “Sodomy” van Jackson’s tweede film “Meet the Feebles”. En wie goed kijkt ziet Jackson een moment verschijnen als een onbeholpen assistent van de begrafenisondernemer. Bovendien zitten er een een hoop leuke verwijzingen in deze film naar andere, meer bekendere, horrorfilms: alles speelt af in Skull Island, een naam die ons bekend in de oren klink als de thuisbasis van King Kong. De Cosgrove binnenlandse set-up verwijst naar Psycho en Vera’s hand stijgt vanuit haar graf op de alom bekende wijze zoals dat van Carrie.

Dat dit een van de goorste films aller tijden is, vind ik overdreven. Er wordt inderdaad lustig rondgestrooid met zombie lichaamsdelen maar, door o.a. de gebruikte gelaatsuitdrukkingen en de cheesy one-liners, is zelfs de scene waarin Lionel zijn grasmachine bovenhaalt en door de meute zombies loopt eerder grappig dan goor. De klungeligheid en het hoge over-de-top-gehalte toont dat je deze film allesbehalve serieus moet nemen. Heb je zin om op deze druilerige vrijdagavond een zombiefilm met dat ietsje meer te bekijken en hou je wel van een waar bloedbad vermengd met humor. Dan is Braindead zeker iets voor jou!

Weetje:

In 1993 werd er een rechtszaak aangespannen tegen deze film. Braindead had inbreuk gemaakt op de privacy, door beelden te tonen van het bestaande familie grafsteen van de familie Bradley. Deze case werd één van de vele die heeft bijgedragen tot de invoering van de Privacy Act van 1993 in Nieuw-Zeeland. Deze wetgeving heeft betrekking met het openbaarmaken van persoonlijke informatie. Of hoe een kleine film, toch een politieke impact kan maken.

Share.

About Author

Gwen

Liefhebber van het geschreven woord, b-films en cijfers. Aanbidder van Stephen King en Tim Burton. Beginnende muzikant maar een eeuwige student met een zwak voor bebaarde mannenlichamen.

Reacties