Disclaimer: Voor het bekijken van de persvisie van Blade Runner 2049 werd ons gevraagd, in naam van regisseur Denis Villeneuve, om niets te vertellen over het verhaal. Het is voor hem van uitermate belang dat de bezoekers, net als wij, de film kunnen ervaren zonder kennis van het verhaal. Wij respecteren zijn wens volledig en zullen dus in deze review niets vertellen over de plot.

Nostalgie is een service geworden. Een goed, waar we graag voor betalen. Je kan er dezer dagen niet meer om heen. GLOW en Stranger Things spelen zich volledig af in de ’80s. De stijl van Thor: Ragnarok is volledig ondergedompeld in een sfeertje van old-school scifi, daarbovenop kwam dan nog eens de trailer van Ready Player One: een promofilmpje vol met knipogen naar popcultuur van vroeger. De vraag kan gesteld worden: zat iémand te wachten op een vervolg op Blade Runner uit 1982? Nee.

Blade Runner 2049: een historiek van voorzichtig optimisme

Roger Deakins' werk als cinematograaf is prachtig. Every frame's a painting

Roger Deakins’ werk als cinematograaf is prachtig. Every frame’s a painting.

Blade Runner is opgenomen in de annalen der filmgeschiedenis als een absolute klassieker en zijn invloed op neonoir en dystopisch futurisme mag onder geen enkel beding onderschat worden. Het feit dat ik bij de aankondiging niet spontaan greep naar mijn hooivork en fakkel is dan ook enkel en alleen te wijten aan de regisseur: Denis Villeneuve. Klein triviaweetje: oorspronkelijk had hij geen interesse in dit project, ook hij was er volledig van overtuigd dat er geen sequel hoefde te komen.

De man heeft in mijn ogen al een impressionant parcours afgelopen met zijn vorige film Arrival als één van mijn favoriete films van 2016. Met hem aan het roer transformeerde mijn scepticisme naar een voorzichtig optimisme. De pendulum draaide volledig positief toen ik de trailer zag. De kleuren en composities waren absoluut adembenemend mede dankzij de cinematograaf Roger Deakins. Het was genoeg om me ervan te overtuigen dat dit niet zomaar een cash-grab was. Het werd duidelijk dat ze heel respectvol omgingen met deze klassieker en er alles aan zouden doen om hier een op zich staand verhaal van te maken.

Op alle vlakken een waardig vervolg

Blade Runner - Jared Leto

De supporting cast is er vooral om K. richting Deckard te leiden.

Zonder te veel prijs te geven over het verhaal: ja, mijn optimisme was gegrond. Zowel narratief als qua uitvoering. Ryan Gosling had in mijn ogen niets meer te bewijzen als acteur, zijn palmares spreekt voor zich, maar hier toont hij zich wederom van zijn sterkste kant. Hij draagt de film volledig, met eervolle vermeldingen voor Dave Bautista, Ana de Armas, Robin Wright, Sylvia Hoeks, Jared Leto en Lennie James, die als supporting cast zijn personage op weg helpen richting Deckard. Net zoals we in het origineel voornamelijk Deckard volgen, draait deze film uitsluitend rond K. Dat zorgt er ook voor dat het heel toegankelijk is: je hoeft het origineel niet gezien te hebben om van deze film te kunnen genieten.

Het verhaal van Blade Runner 2049, geschreven door Hampton Fancher en Michael Green, toont niet alleen respect voor het origineel, het slaagt erin ons meer te tonen van de futuristische dystopia. We zien nieuwe delen van de wereld. Nieuwe concepten en technologieën worden geïntroduceerd, want ook de technologie bleef uiteraard niet stil staan in die 30 jaar tussen deze film en het origineel.

Vergeef me de veralgemeningen en vaagheden, maar die nieuwe concepten en technologieën, die bleven me echt bij. Er is één specifieke scène die perfect past binnen het thema van liefhebben die me deed terug denken aan Spike Jonzes Her. Maar de invulling ervan en de manier waarop het in beeld gebracht werd, is iets compleet nieuws en niets meer dan een bewijs voor de creativiteit en kunde van Villeneuve en z’n team.

Liefhebben, in alle betekenissen van het woord, is dan ook één van de belangrijke thema’s in deze film. Dat, in combinatie met het terugkerende, centrale thema rond identiteit zorgt voor een film dat zijn voorganger omarmt en verder duwt naar iets… nieuws. Alsof het idee van een sequel op Blade Runner al niet ambitieus genoeg was.

Het verleden omarmen in de toekomst

Blade Runner 2049 toont meer van het dystopische Los Angeles

Blade Runner 2049 toont meer van het dystopische Los Angeles.

Er zijn veel parallellen die we kunnen trekken van het origineel naar Blade Runner 2049. Zo is deze film ook eentje met een traag tempo. Wie een film verwacht boordevol actie, moet Blade Runner 2049 niet bekijken, want je zal van een kale reis terugkomen. Sta je echter open om volledig kopje onder te gaan in een Los Angeles vol met signalisatie in cityspeak, gigantische AR-avatars en neonlogo’s? Dan zal je de zaal verlaten met een overweldigende, cinematografische ervaring rijker.

We kunnen het onmogelijk hebben over het origineel en niet spreken over de soundtrack van Vangelis. De soundtrack is zo verweven met de film dat het precies een deel wordt van de stad. De synths en echo’s zorgden voor een fenomenaal, quasi buitenaardse sfeer.  Het is ook wel écht een kenmerkende sound voor de ’80s. Zoiets zou niet werken in een hedendaagse film.

Eerst kreeg componist Jóhann Jóhannsson (gekend van zijn vorige samenwerking met Villeneuve bij Arrival, Sicaro en Prisoners) de opdracht om Blade Runner 2049 van een score te voorzien, maar dat werd vorige zomer nog snel veranderd naar Hans Zimmer en Benjamin Wallfisch. Het resultaat is een soundtrack die heel hard in lijn ligt met het origineel, maar modern genoeg aanvoelt voor de 21e eeuw. Net zoals bij Blade Runner dient de soundtrack om de film van een begeesterend effect te voorzien, als een echo van de omgeving. En toch… ergens vraag ik me af wat we hadden gekregen mocht Jóhannsson nog aan het muzikale roer staan.

9 Ambitieus

Blade Runner 2049 is zowel narratief als conceptueel ambitieus en dient als een herinnering dat sciencefiction bestaat om nieuwe horizonten te verkennen. Het genre is een speelmat in de handen van een begenadigd creatieveling. Denis Villeneuve nam een gigantisch risico en ging deze uitdaging aan, wetende dat iedereen met torenhoge verwachtingen klaar stond om hem levend te villen maar levert een film op dat qua schaal hallucinante proporties haalt. Hij verdient alle lof die naar hem gegooid wordt dezer dagen en ik kan niet wachten om de film een 2e keer te bekijken.

  • Verhaal 9
  • Personages 9
  • Soundtrack 9
  • Visueel 10
Share.

About Author

Davy Delbeke

Kapitein van Geekster sinds het moederschip werd gelanceerd in 2012. Voorliefde voor alles wat met Marvel en Jonathan Hickman te maken heeft. Ja, ik heb Secret Wars al gelezen en ja, die is ongelooflijk geniaal.

Reacties