Belgica, het verhaal van twee broers die samen een café uitbaten. De jongste, Jo, bestuurt met zijn hoofd: hij neemt vooral de zakelijke kant voor zijn rekening, houdt de cijfertjes nauwlettend in het oog. De oudste, Frank, denkt met zijn (onder)buik en wil de kansen grijpen waar ze liggen. Hij gebruikt de achterpoortjes van de wet, desnoods met het risico zijn eigen laatste spaarcentjes kwijt te spelen. Het is ook dankzij hem dat den Belgica al gauw de place-to-be wordt met de daarbij horende clichés van seks, drugs en rock-‘n-roll.

Belgica 1

Maar het leven staat niet stil. Naarmate het succes van de zaak groeit, wordt de relatie tussen de twee broers danig op de proef gesteld. De zakelijke beslissingen, de problemen in hun privé- en liefdesleven en de zorgen omtrent hun business drijven hen allebei tot het uiterste, en spelen de broers tegen elkaar uit.

Belgica 2

Dat dit verhaal veel gelijkenissen vertoont met de beruchte Gentse hotspot “Charlatan” – dat door de vader van regisseur Felix van Groeningen uitgebaat werd, en daarna overgenomen werd door de broers Claes – mag geen toeval zijn. Ook het verhaal van de twee broers die samen voor hun café zorgen, toont veel gelijkenissen met de vorige film van Felix Van Groeningen, The Broken Circle Breakdown. Net als in die film speelt de soundtrack ook hier een zeer prominente rol. Daar zorgen dit keer de broertjes – ook toeval? – Dewaele van Soulwax voor. Speciaal voor Belgica hebben ze vijftien fictieve bands opgericht die elk met een single op de soundtrack mogen pronken. In die bandjes en in de film zie je veel muzikale cameo’s de revue passeren, zoals Hong Kong Dong, de dames van Kenji Minogue, Bent Van Looy als jazzdrummer en blueslegende Roland.

Belgica 3

We mogen deze film gerust een ode noemen, een ode aan de broederschap en een ode aan de Belgische muziekcultuur.

Maar is hij goed?

Persoonlijk had ik tijdens de eindgeneriek hetzelfde gevoel als bij alle vorige films van Van Groeningen. ’t is goed bedoeld, zéér knap in beeld gebracht (dikke pluim voor de fotografie van Ruben Impens en monteur Nico Leunen) en de vette soundtrack ondersteunt en bindt alles tot een goeie mix. Puike acteerprestaties van Tom Vermeir en Stef Aerts maken dat de film pompt als een stevig rocknummer. De film bouwt laag per laag op, en de confrontaties tussen beide broers lopen zodanig hoog op dat je elk moment verwacht dat er iets gaat gebeuren waardoor de boel ontploft. Maar dat gebeurt helaas niet. De climax blijft achterwege. De stevige rocksong eindigt als een kabbelend popliedje. Maar dan wel één met een dijk van een videoclip.

Belgica 4

8.3 't is mijn kot niet

Het is typerend voor Van Groeningen dat hij zijn verhalen steeds wil vertellen vanuit de onderste lagen van de maatschappij. Zoals co-auteur Arne Sierens zelf aangeeft: “Hoe dichter je bij je eigen dorpel schrijft, hoe universeler je verhaal”. Hij wil het verhaal vertellen van de kleine man in de straat en hoe die zijn leven probeert te plaatsen. Maar het is alsof dit net iets te klein is om vulling te geven aan zoiets groots als cinema. Jammer, maar na het wereldwijde succes van The Broken Circle Breakdown lagen de verwachtingen blijkbaar iets te hoog.

  • Verhaal 6
  • Personages 8
  • Audiovisueel 9
  • Soundtrack 10
Share.

About Author

Peter De Smet

Ongezouten meningen zijn beter voor mijn hart, volgens de dokter.

Reacties