A Tale of Samurai Cooking – A True Love Story

1

Het Japan Square filmfestival hield dit jaar opnieuw zijn hulde aan de Japanse cinema. In het kader van dit festival in Gent mocht ik de film bushido no kondate, oftwel A Tale of Samurai Cooking, van Yuzo Asahara meepikken. Het is dus in de knusse zaal 1 van Studio Skoop dat ik me installeer voor een 2h durend samurai verhaal en watertand bij authentieke Japanse gerechten. Voor mijn maag was dit kommer en kwel, maar mijn ogen hebben van elke minuut genoten.

Het verhaal start ten tijde van het feodale japan, meer bepaald de Edo periode, in het domein van Kaga. We volgen dienstmeid Haru, vertolkt door actrice Aya Ueto, een jonge vrouw met een gave voor de fijne Japanse keuken. Al gauw wordt ze opgemerkt voor haar kunnen door de leider van clan Funaki en tevens de topchef van het hof. Hij smeekt haar om zijn zoon Yasunobu, een geboren krijger die niets met zijn vaders keuken te maken wil hebben, te huwen en zo de kunst van het koken levende te houden in zijn familie. Yasunobu, overigens vertolkt door Kengo Kora, wil hier natuurlijk niets van weten en distantieert zich meteen van de zaak. Ondanks hun verschillen leren ze met elkaar omgaan en scheppen ze een band door haar passie voor koken. De liefde van de man gaat door de maag.

A tale of samurai cooking 3

De prent is heel getrouw aan de gerechten die typisch zijn voor de streek en worden in al hun glorie afgebeeld. Het is leuk en eens wat anders dan ontploffingen of andere Hollywood overbodigheden, die je overal ziet. Elk gerecht krijgt ook een speciale plaats in de film, gebonden aan sterke gebeurtenissen in het verhaal. In het begin van de film bespeelt Haru haar echtgenoot Yasunobu in een kookwedstrijd zodat ze hem kan opleiden voor zijn toekomstig kookexamen. Ze wint deze wedstrijd met glans terwijl ze toont hoe je degelijks sashimi snijdt. Yasunobu gaat dan op zijn beurt een Jibu-ni stoofpot tot zijn recht brengen later in de film, waardoor hij gepromoveerd zal worden. Voor de film werd het me aangekondigd, maar ik kan het bij deze nog eens bevestigen, eet voor je deze film kijkt.

A Tale Of Samurai Cooking food

Niet enkel het eten staat centraal, maar ook het reilen en zeilen van de zogenaamde “Keuken samurai” komen aan bod. Het geheel is bijgekruid met politieke intriges en spanningen tussen de clans. Ik ga hier bewust niets verklappen. Niet alleen omdat je deze film zou moeten zien, maar ook omdat het heerlijk is (pun intended) om te zien hoe koken toch wel een beetje het remedie voor oorlog op aarde zou kunnen zijn. Toegegeven, af en toe gaat alles zo vlot dat het bij een ‘Ratatouille‘ aanleunt, maar de charme van de Japanse keuken en cultuur die A Tale of Samurai Cooking zo geweldig in beeld brengt maakt alles uniek en af.

A tale of samurai cooking

De acteerprestaties speelden hierin ook een grote rol. Het lijkt me niet gemakkelijk om de stroeve en overbeleefde levensstijl van deze hooggeplaatste familie na te spelen. Toch slagen alle acteurs erin hun rol en boodschap over te brengen in de hele sociale dans, wat soms wel voor een grappig noot zorgt. Haru, die eigenwijs kan zijn zonder de gepaste code te vergeten of Yasunobu, die ondanks zijn krijgswil zijn plaats leert ontdekken, zijn hiervan het perfecte voorbeeld. Wanneer later enige menselijkheid en kwetsbaarheid zichtbaar wordt van onder deze maskers is het des te aangrijpender.

Ik heb dus oprecht genoten van de film. Wil je een lichte film zien zonder overbodige zaken en tegelijk wat meepikken van wat Japan te bieden heeft op culinair vlak dan weet je wat zien vanaf nu.

Share.

About Author

Jason Blomme

Games games en nog eens games. Ik ben geboren met een controller in de handen en zal zo waarschijnlijk ook heengaan. En podcasts.

Reacties