Boem, na jaren stilte was het zover. Uit het niets dook een cryptische trailer op voor een film waar geen kat al van gehoord had, ondanks dat producer J.J. Abrams eraan vastplakte. De naam van het beestje: 10 Cloverfield Lane. Hier en daar werden de oren gespitst, want Cloverfield, dat was die verrassende rampen/monsterfilm uit 2008. Die kwam ook uit de stal van Abrams, en werd eveneens met een heel aparte marketingtechniek in de zalen gebracht. Hebben ze dan eindelijk een sequel aan die prent gebreid?

Niet bepaald, neen. In enkele persmededelingen liet Abrams al verstaan dat het een “geestelijke opvolger” en een “bloedverwant” is. De link met Cloverfield, die overigens beperkt is tot de gedeelde naam, lijkt er op het eerste zicht los opgeplakt. Abrams liet ook vallen dat hij hoopt dat Cloverfield een label mag worden als The Twilight Zone, een paraplu voor diverse losstaande verhalen die niet verbonden zijn, maar wel qua genre en toon bij elkaar aanleunen. Een risky move om iets dergelijks te verklaren, maar de cynici mogen hun geslepen messen al opbergen. 10 Cloverfield Lane is namelijk een welgemikt schot in de roos.

10 Cloverfield Lane

Je weet dat het einde van de wereld nabij is als je je moet amuseren met Levensweg.

Om het mysterieuze van de film te respecteren, gaan we het plot niet in detail overlopen, want naar ervaring toe is dit echt het type film waar je best zonder voorkennis aan begint. De trailer beperkte zich ook tot het tonen van een handvol mensen in een schuilkelder, wat spanningen en conflict tussen hen, en de belofte dat er buiten de bunker iets gaande is. Voor wie het nog niet doorheeft, een kleine waarschuwing: 10 Cloverfield Lane is geen Godzilla, maar Hitchcock. Vergeet de found footage, gillende mensenmassa’s of instortende wolkenkrabbers, maar verwacht je in de plaats daarvan aan bakken suspense en een streep psychologie.  

10 Cloverfield Lane

Zoeken naar alternatieven voor Levensweg – aflevering 13

Om dat soort ingrediënten te laten werken heeft een film nood aan sterke personages met ditto acteurs, en op dat vlak heeft 10 Cloverfield Lane de wind in de zeilen. Geen inwisselbaar kanonnenvlees waar screen time aan wordt verspild, maar minstens goede, en liefst sterke rollen. Een overtuigende hoofdrol is weggelegd voor Mary Elizabeth Winstead, met een fragiel, maar vindingrijk personage dat letterlijk en figuurlijk op eigen benen leert staan. Maar de grote ster van de show is wel John Goodman, die stilletjes de pannen van het dak speelt.

10 Cloverfield Lane

Geen Fred Flintstone of Kerstman deze keer, integendeel. De anders zo beminnelijke beer van een vent zet hier een dreigende kolos neer, waarvan de lichamelijke gestalte fundamenteel bijdraagt tot de spanningen die hij teweeg brengt. Ongetwijfeld een bewuste keuze, want zelfs de geluidsmix geeft zijn ademhaling een prominente plaats op de plaatsen waar het telt. Het lijkt een kleinigheid, maar het gemak waarmee fysieke zwaarheid hier smaakvol als een wapen wordt neergezet, geeft weg hoe goed er over de film is nagedacht.

10 Cloverfield Lane

10 Cloverfield Lane zit net té goed in elkaar om van een toevalstreffer te spreken. Hoewel dit het regiedebuut is van een zekere Dan Trachtenberg, merk je daar niets van. Wellicht had hij een goed team om hem te coachen, want werkelijk elk aspect is op z’n minst netjes afgewerkt. De spanning wordt vakkundig opgedreven waar het nodig is, en het script slaagt erin om geregeld de toon te veranderen, twijfel te zaaien, of zelfs met het eigen genre te spelen. Voorspelbaarheid wisselt waar nodig mooi af met verrassingen en twists. Compleet feilloos is het niet, maar je moet een geoefende muggenzifter zijn om er hard op in te kappen.

De vergelijking met The Twilight Zone werd al gemaakt, maar soms lijkt het echt alsof je naar een zeer gelikte en gespierde aflevering van dat soort tv zit te kijken. Geen evident project om als grote commerciële film verkocht te krijgen, maar gelukkig heeft de nodige portie lef van de filmmakers ons dit opgeleverd. Een welkome afwisseling van het reguliere overweldigende van commerciële sci-fi.

8.3 Dik in orde

Jammer dat het Cloverfield-label voor verkeerde verwachtingen kan zorgen, want 10 Cloverfield Lane verdient een eerlijke kans als zelfstandige film. Stel je verwachtingen bij, en vergeet de gigantische toeters en bellen van zijn voorganger. Zet je in de plaats klaar voor een psychologische thriller met het vermoeden van een sci-fi saus, waarbij de kleinschaligheid net een grote troef is.

  • Verhaal 8
  • Personages 9
  • Audiovisueel 8
  • Soundtrack 8
Share.

About Author

Kenny Soete

Verslinder van cinema, ongoddelijke muziek en thematische spelen. Heeft een uitgesproken liefde voor sci-fi en 80ies neonverlichting. Houdt van de zee en alle vuurtorens daarrond.

Reacties