Een groepje deserteurs wil een einde maken aan de oorlog, maar wordt op de hielen gezeten door een bloeddorstige commandant.

Schrijver: Xavier Dorison & Emmanuel Herzet
Tekenaar: Cédric Babouche
Uitgever: Le Lombard
Aantal pagina’s: 72
Prijs: 17,95 euro
Verschijningsdatum: 2 maart 2016

Er zijn zo van die strips die je impulsief koopt door de cover alleen al. Het eerste deel van Zwanenzang was er zo één, eind 2014 toen ik meer en meer strips begon te lezen. Tussen de hele hoop strips rond de Eerste Wereldoorlog trok Zwanenzang mijn aandacht, met zijn idyllische groene cover in waterverf. Die cover staat in schril contrast met de inhoud en al zeker met de apocalyptische omslag van het langverwachte tweede boek.

Het verhaal begon met enkele overlevenden van een catastrofaal offensief, die een petitie toegestopt krijgen. Die petitie, ondertekend door duizenden van hun makkers, kan het einde betekenen van de regering en de oorlog. Als de chef en zijn mannen de documenten tenminste in Parijs krijgen. Het oorlogsdrama ontpopte zich in een sneltempo tot actiefilm met de deserteurs die op de hielen gezeten worden door een commandant die iets wegheeft van een superschurk.

zwanenzang1

Het slotstuk begint waar het vorige deel eindigde, met gruwelijke beelden van de commandant die in de val liep, terwijl de muiters op het nippertje ontsnapten. Xavier Dorison en Emmanuel Herzet baseerden zich op waargebeurde feiten en doen nog een schepje bovenop die oorlogshorror, zonder het zicht op komische pauzes te verliezen. Door het thema voelt die lichte toets soms raar aan, maar zo komen de rauwe momenten nog harder aan.

Ook hun personages, de helden en zelfs de slechterik die begonnen als stereotiepen en uitgroeiden tot meer (zoals een goede verhalenverteller betaamt), doen dingen die wisselen tussen onverwachte gruwel en komedie. Want voor diegenen die hun mensheid verliezen, is het te laat.

Tekenaar Cédric Babouche tovert het scenario om tot een storyboard voor een animatiefilm, niet onlogisch want animator is het hoofdberoep van Babouche. De manga-achtige stijl van Babouche heeft veel weg van Sam Bosma’s werk, maar dan een pak ruwer door de inkleuring. Ik vraag me af wie zich inspireerde op wie, hoe dan ook inspireren ze allebei mij.

Zijn groteske emoties, karikaturale karakters en ruwe waterverftekeningen vol sfeer staan opnieuw in contrast met het onderwerp. Hij tekent scherper dan in het eerste deel en met meer emotionele punch. Het ene moment tekent Babouche overvolle bladzijden waar de actie je om de oren slaat, het andere moment neemt hij gas terug met verbluffende landschappen. Je kunt blijven staren naar de bladzijden en verstelt staan.

zwanenzang2

9.3 Verbluffend

Het tweede deel van Zwanenzang is de afsluiter van een meesterwerk. Het verhaal is immens bevredigend en bikkelhard geëindigd. De meeste lof gaat toch naar het prachtige tekenwerk van Cédric Babouche. Al zijn toekomstig werk mag hij regelrecht mijn kant opsturen! Nu al mijn favoriete strip van het jaar.

  • Tekenstijl 9.5
  • Verhaal 9
  • Sfeer 9.5
Share.

About Author

Matti Meurisse

Tekent als het past, kijkt veel te veel films en series als het niet past en verkent ondertussen de wereld der comic books.

Reacties