Christophe Bec heeft zich voor Verdwaald, een verhaal over een jonge fotograaf, laten leiden door de wilde natuur in het Franse Centraal Massief en mixt die werkelijkheid op een schitterende manier met de fantasie van lokale legendes.
Schrijver & tekenaar: Christophe Bec
Uitgever: Glénat
Aantal pagina’s: 64
Winkelprijs: € 17,95
Verschijningsdatum: 4 mei 2016

In een korte flashback maken we kennis met Baptiste en zijn beste vriend Bayac, die op jacht gaan naar een legendarische wolf die het vulkanisch plateau van Aubrac onveilig maakt. Meteen in de eerste bladzijden zien we al dat in dit album niets is wat het lijkt, en dat verraad soms uit onverwachte hoek komt. Het ruwe landschap brengt ook ruwe mannen voort, die niet op een zachtzinnige manier met elkaar en hun geliefden omgaan.

Vele jaren later, in de tijd waar de strip zich afspeelt, maken we kennis met Antoine, een jonge fotograaf, die voor een opdracht Aubrac bezoekt. Hoewel hij niet verwacht om bij dit verkennende bezoek al veel bruikbaar werk te schieten, raakt hij onmiddellijk betoverd door de woeste natuur. Zo verdwaald in zijn gedachten en zijn werk, vergeet hij dat de nacht zeer plots valt, waardoor hij in het donker opeens in de problemen valt: het is te ver terug naar zijn auto. Gelukkig komt hij net dan een bordje voor een gîte tegen. Wanneer hij daar aankomt, zien we een oude bekende terug.

gite

Baptiste is ondertussen oud en grijs geworden, met een forse dosis wantrouwen tegenover stedelingen, kunstenaars en eigenlijk alles wat hem vreemd is. Zijn huis, ooit een succesvolle logeerplek, raakt langzaam vervallen. Tevens is hij ontzettend paranoïde: alle ramen zijn afgewerkt met tralies, en zijn manier van verwelkomen is een wapen in je gezicht duwen. Hij is er namelijk van overtuigd dat er een monster rond het huis sluipt.

Geen monster zonder een plaatselijke schone, zo wil het cliché, en daar gaat Bec graag op in: Melodie is de betoverende dochter van Baptiste, die graag de wijde wereld in wil trekken en in Antoine een uitgelezen kans ziet om te ontsnappen aan de voor haar vertrouwde maar beklemmende  omgeving waarin ze opgegroeid is. Zo wordt een context geschapen waarin iedereen gekweld wordt door zijn eigen geesten en geschiedenis, en waarbij het noodlot net zwaarder toeslaat door de voorzorgsmaatregelen die ze tegen die naargeestige bedreigingen genomen hebben.

verdwaald baptiste

Verdwaald biedt ons niet het origineelste verhaal dat ik ooit gelezen heb, maar Bec slaagt er wel in om het geheel goed te laten werken. Het is een volwassen verhaal, waarin magie en werkelijkheid op een intelligente manier verweven zijn. De lezer wordt ook niet bij het handje genomen: niet alles wordt van naaldje tot draadje uitgelegd. Op zich is dat niet slecht, maar zelfs na meerdere keren lezen blijf ik toch nog met wat vragen zitten.

De sfeer van het album wordt bewerkstelligd door een grote samenhang qua tekenstijl, omgeving en verhaal. Het is niet moeilijk om je voor te stellen dat Antoine lang niet de eerste toerist is die verdwaald raakte in de weidse omgeving, maar tegelijk voelt het geheel erg beklemmend aan. Door het geheel te beperken tot drie personages en bijna alle echte actie zich te laten afspelen in het huis van Baptiste maakt Bec duidelijk dat fysieke vrijheid niets betekent zolang je in je hoofd gevangen zit.

Verhaaltechnisch wordt erg veel gebruik gemaakt van een voice-over, die de gedachten van Antoine weergeeft. Persoonlijk vind ik dat een beetje een luie techniek, hoewel in dit geval aangetoond wordt dat het niet per definitie een slechte zaak hoeft te zijn. Het is geen alwetende vertelstem, maar de bespiegelingen van iemand die niet alleen verloren gelopen is in Aubrac, maar ook in zijn eigen hoofd verdwaald is.

verdwaald trap

Visueel is Verdwaald wel écht een pareltje: de tekeningen doen erg realistisch aan. Bec heeft er werk van gemaakt om de natuur zo waarheidsgetrouw weer te gaan geven, en de personages komen schitterend tot leven. Er is gekozen om niet bij een klassieke bladspiegel te blijven: de kadrering zorgt voor een zekere spanning, en zeker de dubbele bladzijde op een zwarte achtergrond in de tweede helft van het album mag een voorbeeld genoemd worden van hoe je met minimaal kleurgebruik toch ontzettend veel indruk kunt maken.

Extra punten geef ik ook graag voor de bijzonder verzorgde uitgave: de hardcover heeft een specifieke stijl, waarbij meer met aquareltechnieken gewerkt wordt dan in het eigenlijke verhaal. Daarnaast worden we op het einde ook nog verwend met een aantal bladzijden waarin het scheppingsproces dat aan Verdwaald vooraf gegaan is, prachtig in beeld gebracht wordt. Onder het kopje “grafische studies” zien we de evolutie van het visuele concept, aangevuld met foto’s van het locatieonderzoek en een aantal montages om de gebouwen voor te bereiden. Dit dossier volgt de ontstaansgeschiedenis van het album, en biedt een fijne inkijk achter te schermen.

8 Wild!

Christophe Bec verwent ons met een verhaal over mensen die elk op hun eigen manier verdwaald zijn, en ondersteunt dat met sfeervolle tekeningen waarop de wilde natuur schitterend weergegeven wordt. Geen simpele kost, maar wel dik de moeite.

  • Verhaal 8
  • Tekenstijl 9
  • Sfeerschepping 9
Share.

About Author

An-Sofie

Uw bomma, maar dan geekier: houdt van breien, koekjes of taart bakken en thee, keukenprinsesje in de dop. Wordt blij van boardgames, gin, series netflixen en strips. En van Geekster. Vooral van Geekster. Knijpt niet in je wangen.

Reacties