De voorbije jaren was Grant Morrison amper te vinden in de buurt van superheldencomics. De schrijver had even behoefte aan een andere omgeving en hield zich vooral bezig met het hoofdredacteurschap van het blad Heavy Metal en de productie van de tv-serie Happy! dewelke gebaseerd is op de gelijknamige comic van Morrison.

Schrijver: Grant Morrison
Tekenaar: Liam Sharp
Inkleurder: Steve Oliff
Uitgever: DC Comics
Verschijningsdatum: 7 november 2018

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Toen DC Comics in juli 2018 aankondigde dat Morrison het twaalfdelige The Green Lantern zou gaan schrijven, waren veel lezers enthousiast. Met gevierde runs op Batman, The Justice League en nevenreeksen als All-Star Superman is hij een van de bekendere namen bij DC. De verwachtingen zijn hooggespannen.

Als je het over Green Lantern hebt, dan heb je het toch vooral over Hal Jordan, de beroemdste drager van de ring. Hij lijkt de persoon te zijn door wiens ogen wij als lezer deze serie binnenstappen. Jordan is natuurlijk de rauwdouwende voormalige testpiloot met een serieuze adrenalineverslaving. Iemand die eerst in actie komt en daarna pas nadenkt. Hij wordt, na de zoveelste uitglijder, weer in genade aangenomen en mag zijn kunstje doen voor het Green Lantern Corps. Er speelt een zaak rondom wat ruimtegajes en iets wat ze een lucky dial noemen. Een zaak met grote gevolgen.

The Green Lantern is opgezet als een serie die toegankelijk is voor nieuwe lezers. In dit issue wordt het hele concept achter de lantaarn nog eens uitgelegd. Het is opgezet als een police procedural. Laten we voor de aardigheid een vergelijking maken met Brooklyn Nine Nine. Jordan is hier duidelijk Jake Peralta. Maxim Tox is Charles. En de Guardian die Jordan begeleidt, zou je kunnen zien als commissaris Ray Holt. Het zijn stereotypen die de herkenbaarheid van de vreemde personages en hun rol vergemakkelijken.

Het grafische deel is een optelsom van de tekenaar, colorist en de letteraar. De Engelsman Liam Sharp zorgt voor de tekeningen. Hij brengt een Europese flair mee en tekent de pagina’s helemaal dicht met fraaie buitenaardse decors. Dat alles wordt van een likje verf voorzien door Steve Oliff. Deze man is een van de Amerikaanse pioniers op het gebied van kleurwerk en draait al bijna veertig jaar mee in het vak. Hij kiest bewust voor een uitstraling die erg doet denken aan het werk van de Fransman Druillet.

Een aparte vermelding verdient Tom Orzechowski. Deze letteraar zal tot in lengte van dagen gelinkt zijn aan het werk dat ie deed voor Marvels Uncanny X-Men. Daarom is het opvallend dat Orz nu opduikt bij DC. Zijn hand is al direct herkenbaar op de cover, waar hij deze titel een eigentijdse retro look meegeeft. Het ziet er strak uit, maar niet gedateerd. Ook is Orz een van de weinige letteraars met een echt eigen lettertype. Een mooie letter draagt niet alleen bij aan de leesbaarheid van de comic, een mooie letter is ook een meerwaarde voor het werk van de tekenaar.

DCs sterschrijver Geoff Johns maakte van Green Lantern een topreeks door het Corps mijlenver de ruimte in te sturen. The Green Lantern doet eigenlijk precies het tegenovergestelde en gaat weer terug naar de kern van de reeks. Terug naar het begin.

Dit is een fantastische comic voor nieuwe en oude lezers.

8 Goed

The Green Lantern zal je opnieuw van Hal Jordan leren houden. Het heeft een prachtige klassieke look. Echt, het maakt niet uit of je dit als single issue koopt of wacht op de trade. Het is een mooi pakket.

  • Verhaal 7
  • Tekenstijl 9
Share.

About Author

Dennis Van Beek

Leest boekjes met plaatjes en praat daar dan over op Geekster. Heeft ook een mening over andere dingen.

Reacties