De Spider-Man by Roger Stern Omnibus is eindelijk weer herdrukt door Marvel. Het bevat praktisch alle comics die hij begin jaren tachtig schreef die het decennium deels zouden definiëren. Er zitten ook kleine mini-klassiekers in als het wondermooie “The Kid Who Collects Spider-Man“, de introductie van Monica Rambeau als Captain Marvel en natuurlijk “Nothing can stop The Juggernaut“.
Schrijver: Roger SternTekenaar: John Romita Jr, John Byrne , Mike Zeck, Marie SeverinUitgever: Marvel ComicsVerschijningsdatum: 21 april 2021

Stern begon met schrijven op de reeks The Spectacular Spider-Man om naderhand over te stappen op The Amazing Spider-Man, het vlaggenschip. Voordat je begint met lezen is het goed om te weten dat er een verschil is tussen deze twee series. Spectacular Spider-Man draaide om het leven van Peter Parker op de campus van de universiteit. The Amazing Spider-Man draaide om zijn leven buiten deze campus. Een subtiel verschil, maar wel een belangrijk verschil. Spectacular Spider-Man zou je meer een soap kunnen noemen. Het was ook de reeks waarmee nieuwe schrijvers werden getest.

©Marvel Comics

De eerste veertig procent van deze omnibus wordt in beslag genomen door Spectacular Spider-Man. Wat opvalt is dat deze comics redelijk losstaande verhalen zijn. Er zijn amper verbindende elementen waar te nemen. Peter Parker doet zijn ding als student-assistent op de universiteit. Tussendoor schiet hij zijn kiekjes voor de Daily Bugle en scharrelt hij wat met Debby Whitman. Een lief meisje dat hij tijdens zijn dates regelmatig aan de kant moet schuiven omdat hij gedwongen is om als Spider-Man in actie te komen.

Soms gaat hij langs bij tante May. Maar zij hoort vooral bij de wereld van de andere reeks. De comics staan praktisch op zichzelf en dat is iets wat je anno nu niet vaak ziet. De opponenten van Spider-Man zijn wel vermakelijk en passen in de galerij van vergeten supervillains. Wie herinnert zich nu eigenlijk nog geboefte als The Ringer, The Gibbon of de sinistere Cobra?

Dit is niet het sterkste deel van de omnibus. Wanneer je Spider-Man na de jaren tachtig bent gaan lezen, dan zullen deze issues wat belegen overkomen. De comic leest een stuk lekkerder wanneer er sprake is van enige samenhang. Spectacular leest als de boksmatch van de week. Ook het studentenleven van Peter Parker zal voor veel lezers vreemd overkomen.

©Marvel Comics

Oppervlakkige zaken als het leren voor tentamens of het koffiedrinken in een bar zal nog enige herkenning oproepen bij de lezer van nu. Maar gedateerd taalgebruik als “Hey lady” en de bijbehorende achtergronden en mode hebben de tand des tijds niet helemaal doorstaan. Wanneer je oudere Spidey-comics hebt gelezen (denk jaren zeventig of verder terug) dan zul je waarschijnlijk ook zien dat Stern ten tijden van deze run nog een tweedehands Stan Lee is. Lee was anno 1981 zo’n tien jaar Spider-Man-schrijver af. Zijn erfenis is hier nog voelbaar, wat gezien de tijd waarin deze comics gemaakt zijn niet zo heel gek is.

Het deel waarin de Spectacular-issues zijn herdrukt wordt ook gekenmerkt door een aardige hoeveelheid tekenaars. Elke issue kent wel een andere artiest. Tekenaars als John Byrne, Mike Zeck en Marie Severin leveren waarschijnlijk het beste werk. De liefhebbers van comictrivia worden blij van het feit dat enkele covers worden getekend door een piepjonge Frank Miller.

En dan ineens wordt Roger Stern Amazing..

De echte brille komt boven in het tweede deel van Spider-Man by Roger Stern. Stern maakt hier de overstap naar Amazing en lijkt daarmee het zelfvertrouwen gevonden te hebben om te tonen dat hij het personage ook echt in de vingers heeft. Hij begint nog relatief onschuldig met enkele doorsnee confrontaties tussen Spider-Man en diverse schurken. In een aantal gevallen put hij lustig uit de Spectacular-issues en gebruikt hij elementen die in Amazing verder worden uitdiept.

Waarschijnlijk mag je stellen dat de tweekamp tussen Spidey en de Juggernaut de beste is. Een conflict met een redelijk originele uitkomst. Maar op de achtergrond zet hij enkele langlopende verhaallijnen op. Zo zien we de concurrentiestrijd ontstaan tussen Peter Parker en Lance Bannon op de redactie van The Bugle. Wie van de twee slaagt erin om zijn foto’s te verkopen?

©Marvel Comics

Spider-Man krijgt ook een nieuwe vriendin in de vorm van de Black Cat. Tante May zet samen met haar nieuwe liefde Nathan Lubensky een pension voor bejaarden op. En ze probeert haar neefje natuurlijk te koppelen aan Mary Jane. Iets wat pas in 1987 zal uitmonden in een trouwerij. Maar de belangrijkste ontwikkeling is de introductie van de Hobgoblin.

Een mysterieus persoon breekt in in oude schuilpanden van Norman Osborn, a.k.a Green Goblin. Hij probeert de kennis van de overleden Osborn te gebruiken om in zijn voetsporen te treden. Niet als de Green Goblin, maar als iets nieuws. Een van de meest beruchte tegenstanders van Spider-Man van het decennium. Maar wie is het? Daar kom je uiteraard niet achter. Wel zie je aan de brievenpagina’s in deze omnibus dat het echt een heet hangijzer is…

Wat deze run gedenkwaardig maakt, is het feit dat Roger Stern de eerste schrijver is die het aandurft om voort te borduren op het werk van Stan Lee. Voor het eerst worden er zaken aan het werk van de oude meester toegevoegd en worden gedateerde elementen wat opgepoetst.

Genoeg over Roger Stern. Laat we het eens hebben over John Romita Jr. De zoon van een van Marvels huistekenaars ontwikkelt langzaam maar zeker een eigen stijl. Zijn pagina’s zijn al heel behoorlijk. Hier en daar merk je wel dat zijn werk er beter op wordt wanneer een grootheid als Klaus Janson hem inkt. Maar veel hulp heeft de dan nog piepjonge tekenaar niet nodig. Deze run zou ook zijn carrière vestigen als een artiest waar je van op aan kunt. Recent kondigde John Romita Jr aan dat hij na een periode van zeven jaar bij DC Comics weer terugkeert onder de vlag van Marvel Comics. Inmiddels is JR Jr alweer druk aan het tekenen voor een ambitieus project waarbij zo’n beetje elke Marvel-held zijn gezicht zal laten zien. Later dit jaar wordt de man 65 jaar en zal waarschijnlijk een pensioen volgen. Vreemd hoe zo’n omnibus je toch melancholisch kan maken.

Is Spider-Man By Roger Stern een aanrader? Ja, eigenlijk wel. Het zijn sterk geschreven verhalen die ook jongere Spider-Manfans zal kunnen smaken. Sommige tekenstijlen zullen misschien even wennen zijn, maar daar kun je best doorheen prikken, toch?

Spider-Man By Roger Stern is nu te reserveren via bol.com.

7 Goed

Tsja, de tekenstijl is misschien even wennen. Maar dit is een massief blok spinnenpret, hoor.

  • Verhaal 7
  • Tekenstijl 7
Share.

About Author

Dennis Van Beek

Leest boekjes met plaatjes en praat daar dan over op Geekster. Heeft ook een mening over andere dingen.

Reacties