Over z’n origin story & Secret Wars, een gesprek met Esad Ribic

0

Voor de mensen die Secret Wars volgden is Esad Ribić geen onbekende. Zelfs als je de reeks niet gevolgd hebt, is de kans groot dat je oog viel op één van zijn covers. De man staat gekend voor z’n prachtig werk met waterverf. Brak eigenlijk echt door dankzij z’n fenomenaal werk in Silver Surfer & Sub-Mariner. Werd een household name toen hij samen met Jason Aaron nieuw leven blies in Thor: God Of Thunder.

De man was enkele weken geleden aanwezig op F.A.C.T.S. en ik had de kans om even met hem een gesprek te voeren. We hadden het over z’n tijd in de kunstschool en hoe hij bij Marvel terecht is gekomen. Ook kregen we een klaar en duidelijk antwoord op de vraag waar de vertraging bij Secret Wars aan te wijten was. De emoties laaiden hoog op, maar zoiets is onvermijdelijk als je je als artiest op een project smijt. Without further ado: mijn interview met Esad Ribić.


Je bent afgestudeerd als grafisch ontwerper en nu werk je voor Marvel: hoe is dàt in z’n werk gegaan?

Wel, toen ik op de kunstschool zat, had ik de keuze om me te specialiseren in Grafisch Ontwerp of Schilderen. Ik was al aan het schilderen in mijn vrije tijd en ik voelde dat ik meer zou bijleren als ik koos voor Grafisch Ontwerp. Tijdens mijn tijd op de kunstschool bleef ik eigenlijk tekenen en schilderen en eigenlijk (lacht) heb ik nooit maar iéts van grafisch ontwerp gedaan! Ik begon eigenlijk al te werken als animator tijdens m’n schoolperiode en ik groeide professioneel gezien richting strips omdat ik toen eigenlijk al een opdracht te pakken had in het buitenland. In m’n thuisland is werken aan strips gewoon…een hobby. Je kan er niet van leven.

Hoe werd het werk van een Kroaat bekend in de Verenigde Staten?

Wel, op een bepaald punt – toen ik een ietwat professioneel niveau behaalde – begon ik mijn portfolio te versturen naar het buitenland. Ik heb enorm veel verzonden naar Franse stripuitgeverijen, maar niemand was geïnteresseerd. Dan stuurde ik maar enkele naar de Verenigde Staten en dààr heb ik m’n eerste opdracht gekregen. Sindsdien ben ik er maar blijven hangen (glimlacht).

Had je dan meer interesse om te werken aan Europese strips dan aan de Amerikaanse comics?

Absoluut! Ik groeide namelijk op met Europese strips, als kind las ik zelden het werk uit de Verenigde Staten.

Esad Ribić' inspiratie: Moebius

Moebius was een grote inspiratie voor de jonge Esad Ribić

Welke Europese comic van vroeger is je absolute favoriet?

Vooral het werk van Moebius, dat soort werk. Ik ben ook enorme fan van Hermann Huppen & Fernando Fernàndez. Oh! En Alberto Brecca!

Je praat over Moebius’ werk, kan ik ervan uitgaan dat je een grote fan bent van Jodorowsky’s werk?

Ja!

De Meta-Baronnen, dan specifiek?

Oh ja! Op dit moment werk ik eigenlijk aan de nieuwe boeken van de Meta-Baronnen. Jodorowsky schrijft deze wel niet meer, maar het maakt deel uit van hetzelfde universum.

De wereld van Incal en bij uitbreiding die van de Meta-Baronnen zijn, naar Jodorowsky & Mobius’ goede gewoonte nogal out there. Zullen we de inspiratie die je opdeed als kind terugzien in je nieuw werk?

Incal is nog altijd een van m’n favoriete boeken, al van toen ik klein was, misschien zelfs mijn absolute favoriet. Het heeft een grote indruk nagelaten op me toen ik het voor het eerst las in de jaren tachtig. Maar laat ik het zo stellen: ik heb me al lang over de inspiratie van toen gezet. Ik denk dus niet dat mijn volgende werk enige gelijkenissen zal hebben met Moebius’ werk òf die van Gimenez ( Juan Gimenez, artiest van originele Meta-Baronnen, nvdr ). Ik doe eigenlijk maar de komende 2 boeken, er zijn er al 8 op de markt. Mijn stijl zal dus een voortzetting zijn van wat de artiest voor me deed, maar dan volledig in mijn stijl getrokken. Maar het is mijn plicht als artiest om naar de vorige boeken te kijken om daarop verder te gaan.

Laten we terugkeren naar je werk in de VS. Als je terugkijkt naar je werk tot op vandaag, voor zowel Marvel als andere grote uitgeverijen: waar ben je het meest trots op?

(denkt hier lang over na) Weet je: er zijn verschillende redenen om trots te zijn op je werk voor verschillende zaken. Ik ben héél trots op Secret Wars omdat het werd gedaan in omstandigheden waarin leek alsof het hele idee gewoonweg onmogelijk was om tot een goed einde te brengen. Maar daartegenover ben ik ook heel trots op Sub-Mariner, wat een volledig ander beestje is. Waar het geheel veel tijd in beslag nam, omdat ik oplossingen moest vinden voor een groot aantal artistieke problemen. Trotsheid is relatief.

Vorig jaar bestond voor me voornamelijk uit iedere dag 10u werken. Weekends, feestdagen, iedere f*cking dag. Zo ga je om met zo’n druk.

Hoe ging je om met de druk van Secret Wars? Veel mensen kijken namelijk enorm uit naar zo’n groot Marvel Event.

Je gooit jezelf er gewoon in en vergeet alles rondom je, zo simpel is het. Vorig jaar bestond voor me voornamelijk uit iedere dag 10u werken. Weekends, feestdagen, iedere f*cking dag. Dus, zo ga je het best om met zo’n druk (glimlacht)

reed-vs-doom

Reed Richards vs. Doom

Klinkt zwaar, maar daar tegenover heb je dan wel die prachtige Dr. Doom/Reed Richards pagina in de laatste issue! Besef je wel hoe episch die was?

(lacht) Ik probeerde het zo episch mogelijk te maken so I guess I do realise! Het was eigenlijk één van de makkelijkste pagina’s om te maken. De hele pagina heeft me hoogstens enkele uren werk gekost. Ik heb namelijk maar een half portret van Doom en Richards getekend, dan draaide ik beide helften digitaal om één gezicht te maken en maakte het raster digitaal door met masks te spelen. Beide gezichten zijn perfect symmetrisch, ware het niet van het raster zouden beide personages er vreemd uit zien, maar door het raster voelt het perfect aan.

Damn…da’s best slim van je…

Haha! (knipoogt zichtbaar trots)

Doorheen je carrière heb je het plezier gehad om samen te werken met de beste schrijvers uit de hedendaagse comic-industrie zoals Jonathan Hickman, Jason Aaron en J. Michal Straczynski. Met wie had je de beste werkervaring?

Wel, The Ultimates (reeks uit 2011 van Jonathan Hickman) is de reden waarom ik Secret Wars mocht doen. Een groot deel van het verhaal begint in dat boek en het geheel eindigt in Secret Wars dus logischerwijs kwamen ze bij mij om Secret Wars te illustreren. Maar om een antwoord te geven op je vraag: het is moeilijk om één persoon te kiezen. Iedereen heeft zijn eigen stijl. Als illustrator pas je je aan de stijl van die persoon aan terwijl je daarbovenop nog steeds je eigen ding doet. Ik weet het niet, zou het je echt niet kunnen vertellen. Al deze mensen weten écht waar ze mee bezig zijn dus het samenwerken was altijd smooth sailing. Het grootste compliment dat ik aan een schrijver kan geven is dat het gewoon af is en perfect. Niet nodig om maar iéts aan te passen en al deze personen doen dit.

Thor: God of Thunder

Esad Ribić’s werk bij Thor: God of Thunder

Wat eigenlijk vooral belangrijk is, in dat opzicht, is wat de uitgeverij gaat doen. Want als een uitgeverij wilt moeien met het illustratiewerk, dan wordt het pas echt frustrerend. Nooit komen de frustraties van de samenwerking met een schrijver, nee, die stammen altijd af omdat één of andere marketingkerel zich wil moeien met het project. Wanneer ze iets willen opdringen waar je het niet mee eens bent. Maar dat ligt buiten je werkrelatie met een schrijver. Het samenwerken met een schrijver gaat als volgt: je krijgt een script, je leest dit en het bevat bepaalde informatie. Het toont een zekere attitude van diegene die het schreef en je laat je fantasie ermee aan de haal gaan. Je leest het en je snapt het, het spreekt je aan. Als dat niet het geval is, dan is het best om iemand anders het illustratiewerk te laten doen.

De uitgeverij die zich bemoeit met je werk, is dat wat er gebeurd is met Secret Wars?

Nee, het probleem met Secret Wars was de totale chaos. Oorspronkelijk zou het boek veel korter zijn. We zijn van 8 issues naar 9 issues gegaan en eigenlijk was het probleem niet het aantal issues. Als je even de tijd neemt en de pagina’s telt, zal je merken dat er eigenlijk maar 1 issue is met de standaard 20 pagina’s. En niemand merkte dit op! Die shit heeft gelijk 80 pagina’s extra! De eerste issue is 36 pagina’s en de tweede issue kreeg 44 pagina’s. Dat zijn 80 pagina’s! Dus de eerste 2 issues tellen evenveel bladzijden als een trade paperback. En nog waren er mensen die zeiden: “Oh, er waren maar 20 pagina’s extra.” Ik zeg: “Motherf*cker! Tel! En zeg me dan hoeveel pagina’s er extra zijn.” Het ding was ook, toen we vertraging hadden – ik denk dat de meeste vertraging die we opliepen 3 weken was – zag ik overal critici online: “Ah…waarom hebben ze geen snellere artiest gekozen?”. Terwijl ik in tussentijd 40 pagina’s per maand aan het tekenen was, weet je? Ik denk dat niemand anders bij Marvel die 40 pagina’s per maand kon aanleveren met zo’n kwaliteit. Dus die critici? They’re full of shit.

Groot gelijk! Maar de trieste realiteit is dat met zo’n groot project, er vaak ook haters bij komen.

Het probleem is dat mensen vaak denken dat ze weten hoe de vork in de steel zit, maar in werkelijkheid kennen ze er niets van.

Laten we de negativiteit achter ons laten: lees je nog vaak zelf strips?

Helemaal niet, nee, ik lees geen strips. Ik ben opgegroeid met comics en toen ik jong was verslond ik strips tot ongeveer begin de jaren 2000. Toen realiseerde ik me dat ik niet meer kon ontspannen tijdens het lezen van een strip. Ik kan het niet meer lezen als een fan. Je bent al een hele dag bezig met het oplossen van problemen, met pagina’s af te werken en wanneer je een ander z’n boek vastneemt ben je nog steeds in diezelfde modus. Je kan het niet lezen en zien voor wat het is. Je geraakt niet verder dan die technische fase omdat je niet kan stoppen met het analyseren van hoe ze problemen oplossen. Het is net als de schoenmaker op straat, hij ziet schoenen als iets totaal anders. Jij kan ernaar kijken en onder de indruk zijn van het ontwerp, maar hij ziet enkel maar de shitty rubber. Dat is het eigenlijk.

Nog een laatste vraag: in het verleden heb je aan enkele X-men gerelateerde comics gewerkt. Heeft Marvel je al gecontacteerd om te werken aan een reeks tijdens RessurXion?

Ik weet helemaal niets hiervan, eerlijk. Ik ga momenteel geen nieuw Marvel werk doen tot ik de Meta-Baron opdracht heb afgewerkt. Dus ik zal waarschijnlijk terugkomen in ongeveer een anderhalf jaar. Ik zal nog steeds enkele covers doen. Ik doe nog regelmatig cover-werk voor hun reeksen, maar geen interiors voor me voor een goed jaar, anderhalf jaar.

We kijken er nu al naar uit. Bedankt voor dit gesprek!

Share.

About Author

Davy Delbeke

Kapitein van Geekster sinds het moederschip werd gelanceerd in 2012. Voorliefde voor alles wat met Marvel en Jonathan Hickman te maken heeft. Ja, ik heb Secret Wars al gelezen en ja, die is ongelooflijk geniaal.

Reacties