Aan het eind van het vorig album zat Jonas Crow in een lastig parket. Maar daar komt de cavalerie! Helaas is dat niet echt wat je wilt, als er net stukjes sheriff-hersens rondom je verspreid liggen…

Schrijver: Xavier Dorison
Tekenaar:
 Ralph Meyer
Uitgever: Dargaud
Aantal pagina’s: 56
Winkelprijs: € 7,50
Verschijningsdatum: 11 december 2015

Onze favoriete begrafenisondernemer zal snel moeten reageren, want hij moet nog steeds samen met de Engelse huishoudster Rose en de Chinese bediende Lin het met goud gevulde lijk van hun baas Cusco naar de Red Chance-mijn vervoeren. En dan is er nog de woedende meute op goud beluste mijnwerkers die hen op de hielen zit.

Ik moet toegeven dat ik zelden zo heb uitgekeken naar een strip als naar het tweede deel van de bejubelde nieuwe western-reeks van Xavier Dorison: Undertaker. Het eerste deel was een denderend succes en eindigde met een stevige cliffhanger. In De Dans van de gieren duiken we dus meteen in de actie voor een dolle rit die pas na 50 pagina’s tot stilstand komt. Het tempo ligt hoog, maar is nooit moordend. Dorison verstaat immers als geen ander de kunst de boog te spannen en dan weer eventjes o zo zacht wat losser te laten. Het resultaat? Een regelrechte pageturner die je in een ruk wilt verslinden.

undertaker2val

De dialogen, die ik in mijn review van het eerste deel vergeleek met het beste van Tarantino, zijn in dit album al heel wat minder snedig. Begrijp me niet verkeerd, ze zijn nog steeds van uitstekende kwaliteit en af en toe zitten er ook weer heuse pareltjes tussen, maar memorabele zinnen zoals we die in het eerste deel konden lezen, blijven uit. Da’s enerzijds jammer, maar anderzijds snappen we ook wel dat de serie niet mag verworden tot een opeenvolging van gevatte oneliners.

Dit gemis wordt echter ruimschoots gecompenseerd door de persoonlijke ontwikkeling en diepgang van de personages. Lin, die tot nog toe eigenlijk vooral een wandelend stereotype was, krijgt in dit deel een motivatie voor wat ze doet en gedraagt zich meer als een echt personage. Ook de strenge, Britse façade van Rose verbrokkelt langzaam maar zeker en onthult een gekwetste jonge vrouw. Niets is volledig wit of volledig zwart in de wereld van Undertaker (op misschien de koets van Jonas na): de boze mijnwerkers zijn niet allemaal hersenloze bruten en tonen bij momenten een joviale, kameraadschappelijke kant, terwijl onze “held” Jonas Crow een wel erg sadistisch kantje toont wanneer hij een van hen levend achterlaat als voer voor de gieren.

INT_UNDERTAKER_02_FR_PG05_54.indd

Over het tekenwerk van Ralph Meyer, die bij het inkleuren werd bijgestaan door Caroline Delabie, valt niets nieuws te vertellen. En we zouden het niet anders willen. Net als in het vorige deel worden zijn illustraties gekenmerkt door oog voor detail, degelijk lijnwerk om schaduwspel weer te geven en expressieve gezichtsuitdrukkingen. De algemene westernsfeer druipt van de tekeningen door het realistische gebruik van kleuren: het vermelden waard zijn vooral het licht van de fakkels van de mijnwerkers in de Red Chance-mijn en de bloedrode gloed waarin de prairie baadt wanneer Jonas bij valavond een schuilplaats zoekt om zich met drie shotguns te verschansen.

Kortom, De dans van de gieren stelt geenszins teleur en voldoet ruimschoots aan de hoge verwachtingen die we koesterden na het vorige deel. Dit geeft ons goede hoop voor de toekomst en we zijn dan ook erg benieuwd welke richting Dorison de reeks zal laten inslaan in het volgende deel, De reus van Sutter Camp.  Het eerste avontuur van de Undertaker is immers afgelopen en in heuse westernstijl rijdt onze held op het einde de horizon tegemoet.

In een lijkwagen.

Met een gier op de huif.

… Ieder z’n goesting, zeker.

8.5 Schot in de roos

Het was geen makkelijke taak, het succes van De goudvreter evenaren. Toch slagen Dorison en Meyer er met De dans van de gieren in. De dialogen zijn misschien wat minder scherp dan in het vorige deel, maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt door de character development. Het eerste avontuur zit er nu op, en we zijn erg benieuwd naar wat de toekomst in petto heeft voor Jonas en Jed.

  • Tekenstijl 9
  • Verhaal 8
  • Personages 9
  • Dialogen 8
Share.

About Author

Jeroen Van Heel

Cardboard cowboy, Nintendo nerd en Dr. Deathrite himself. Show your moves!

Reacties