Stranger Things werd onverwacht een monsterhit voor Netflix. Scoort het ook in een andere verpakking?
Schrijver: Jody Houser
Tekenaar: Stefano Martino
Uitgever: Dark Horse Comics
Verschijningsdatum: 26 september 2018

Hoef ik Stranger Things nog te introduceren? Netflix liet de serie twee jaar geleden op ons los en sindsdien heeft de nostalgische horrorreeks zelden het publieke discours verlaten. Om het wachten tot de zomer van 2019 voor het derde seizoen te verzachten, brengt Dark Horse Comics nu de eerste miniserie rond de reeks uit. Maar werkt dat wel, een serie die zo hard leunt op beeldtaal van films en muziek uit de jaren 80 in stripvorm?

Fans van het eerste uur zullen de comic, een vierdelige minireeks, met veel plezier verslinden. Het vult een stuk verhaal op dat open werd gelaten in het eerste seizoen van de tv-reeks. Daardoor klinkt het als de ideale manier om nieuwe stripfans aan te trekken. Maar het eerste nummer liet mij een beetje op mijn honger zitten.

In het eerste seizoen van Stranger Things verdween Will Byers in de Upside Down, een alternatieve dimensie die onze wereld veel grauwer voorstelt. De reeks zelf toonde vooral hoe de zoektocht naar hem verliep in de bovenwereld, terwijl de comic toont hoe hij er overleefde. Will wordt achtervolgd door de Demogorgon, maar botst al snel op een vriendelijk gezicht.

Stranger Things #1 blijft nog een beetje braafjes en dient vooral als herinnering aan dat eerste seizoen. Met Jody Houser (Mother Panic) aan de schrijverstafel had ik toch verwacht dat deze introductie wat spannendere proporties aan ging nemen. Ze toont wel hoe inventief Will is en vertaalt de persoonlijkheid van de personages perfect naar papier.

Het ongeziene verhaal van Will wordt uitgetekend door Stefano Martino. Zijn tekenwerk heeft iets nostalgisch en dat past bij de materie, maar creëert ook afstandelijkheid. De emoties van Will en zijn vrienden die zo goed werken op het kleine scherm, komen in de comic nog niet tot hun recht. De sfeer zit goed, maar opnieuw mocht het wat meer zijn, het bos nog mystieker, het verlaten huis nog mistroostiger en van referenties is er nauwelijks sprake (wat ook goed kan zijn natuurlijk).

Martino en Houser verrassen wel met hen uitstapjes naar het spelletje Dungeons & Dragons. Ruwe kindertekeningen komen tot leven en zorgen voor een vleugje fantasy. Wat deze stukjes vooral tonen, is de vriendschap tussen Will en zijn maatjes die ook zo goed werkte in Stranger Things zelf. Vingers gekruist dus dat zijn vrienden hem snel vinden!

6 Sfeervol

Fans zullen het verslinden, maar echt van je sokken blazen doet Stranger Things #1 nog niet.

  • Verhaal 7
  • Tekenstijl 6
Share.

About Author

Matti Meurisse

Tekent als het past, kijkt veel te veel films en series als het niet past en verkent ondertussen de wereld der comic books.

Reacties