Kurohime: the good, the bad and the beautiful (review)

0

Er zijn verhalen die je doen stilstaan bij de reden van het bestaan, die je doen nadenken over eeuwige liefde en die je doen meeleven met de beklijvende personages. Kurohime is zo een van die verhalen. Dit meesterwerk zal je ’s nachts wakker houden en… Geintje, ik kon het niet laten.

Kurohime, volledige titel “Mahou Tsukai Kurohime”, is een fantasy mangareeks die zichzelf niet al te serieus neemt. Eerst en vooral is het een verhaal dat je voor je vermaak leest, en niet in het bijzonder voor de plot. Wat voor vermaak dan? Wel, om te beginnen draait een groot deel van het verhaal om magie, meer bepaald magische kogels die onder andere krachtige dieren tevoorschijn kunnen toveren. Afhankelijk van de sterkte van de gebruiker kunnen deze dieren zwak (bv. een wesp op mensengrootte) tot heel sterk zijn (draken). Enkel de allersterkste, meest magisch begaafde schutters kunnen draken tevoorschijn euh… schieten. De kogels kunnen ook andere effecten hebben, zoals genezen of iemand tijdelijk sterker maken.

Het hoofdpersonage Kurohime (“zwarte prinses”) is een van die mensen. Deze witharige gunslinger draagt een mysterieuze zwarte boom op haar rug, de Kokushinboku, die haar magie versterkt. Kurohime wordt voorgesteld als de sterkste schutter op aarde. Naast haar schietkunsten is ze ook geroemd om haar schoonheid, wat ons direct op een van de andere “vermakelijkheden” van deze manga brengt. De manga bevat een hoop eye candy, en als vrouwelijke lezer stoorde ik me er soms wel aan (kleding werkt niet op die manier!!), maar ik denk dat bijvoorbeeld mannelijke lezers zich er minder hard aan zullen storen. Kurohime is echter geen leeghoofdige bimbo en dit is een van de redenen waarom deze reviewer fan is van deze manga. Ze is sterk, slim en heel bedreven in de zogenaamde “bullet magic”, waarmee ze zich telkens meester toont tegen haar tegenstanders.

Nu dan, het verhaal. In het begin volgen we Zero, een blauwharige jongen die verliefd is op Kurohime en naar haar op zoek is. Hij kan zelf geen magie gebruiken, maar kan zeer snel schieten en 4 pistolen tegelijk hanteren. Vrij kort na het begin ontmoeten de twee elkaar, maar de Kurohime uit zijn herinnering blijkt helemaal anders te zijn dan degene die voor hem staat. Na een schermutseling met een bende premiejagers verschijnt een godin, Shirohime genaamd. Zij vertelt Zero dat Kurohime vervloekt is en dat liefde de sleutel kan zijn tot het verbreken van deze vloek. Uiteindelijk leidt het pad van Kurohime en Zero tot een conflict met de goden en neemt de plot een grimmige wending.

Kurohime en Zero

Zoals eerder gezegd neemt de manga zichzelf niet zo serieus. Er komen veel absurde situaties in voor waarbij de tekenstijl cartoonesk is, wat het geheel luchtiger maakt. Sommige hoofdstukken voegen ook weinig toe aan het verhaal en dienen meer als opvulling, wat jammer is. De beste stukken zijn zonder meer degene waarbij Kurohime vecht en haar geniale kunsten laat zien.
Een ander positief punt aan deze manga is de tekenstijl, die heel gedetailleerd en aantrekkelijk is. Daarnaast komen er tot de verbeelding sprekende personages in voor, zoals Ashura, een vuurdemon, en Kairyu, een gigantische walvis die de tijd kan manipuleren. Ook bekende Japanse folkloreverhalen komen in deze manga voor, zij het in aangepaste vorm. De legende van Momotaro is een voorbeeld van deze, maar wordt gewijzigd naar de legende van Momohime. Dit alles telkens met een vette knipoog en de nodige humor.

73%
73%
Nice!

Kurohime is een vermakelijke fantasy/actiereeks met enkele originele concepten, zoals de bullet magic. De manga heeft een aantrekkelijke tekenstijl en een semi-romantische plot die beladen is met actie, maar vaak ook een luchtige toon aankaart. Geen must-have, maar uiterst entertainend en een aanrader indien je van gevechten en aantrekkelijke personages houdt.

  • Artwork
    8.5
  • Characters
    7
  • Story
    6.5
Share.

About Author

Naomi Busard

Opgegroeid met Ocarina of Time, Banjo-Kazooie en Diablo 2. Casual geek en tettert hierover je oren af als je niet oppast. Tevens een spelling/grammar nazi die op de eindredactie eindelijk een plek heeft gevonden om als pietje precies wat nuttig werk te verrichten.

Reacties