Dankzij de Netflix reeks van Jessica Jones ben ik halsoverkop verliefd geworden op het personage. Jessica werd in 2001 bedacht door Brian Michael Bendis en Michael Gaydos en nu, 15 jaar later, krijgt ze terug haar eigen soloreeks. Het dynamische duo van weleer keert terug en het voelt een beetje als thuiskomen.

Wat me zo aantrekt tot het personage, en ik denk dat ik hier spreek voor een hele generatie Marvel-fans, is het feit dat haar verhaallijnen werkelijk een volwassen ondertoon hebben. Het is die sfeer die me net aanspreekt en wat mogelijkheden schept om boeiende verhalen te vertellen. Jessica Jones #1 zet die volwassen ondertoon perfect en geeft een mooi opstapje voor een boeiend epos.

Jessica Jones

Het verhaal is een direct gevolg van wat er gebeurd is in Secret Wars

Want het komende verhaal is een direct gevolg van de evenementen in Secret Wars uit 2015. Op het einde van dit gigantische conflict werden twee bestaande Marvel Universums samengevoegd tot één. De inwoners van deze werelden hebben geen weet van deze samenvoeging; het lijkt alsof dit universum een collectief gat in hun geheugen heeft. Maar de samenvoeging is blijkbaar niet 100% vlekkeloos verlopen.

Een dame contacteert Jessica’s detectivebureau met de vraag om even haar man in de gaten te houden. Niet omdat ze vreest dat haar man vreemd gaat, eerder omdat haar man zich al maanden vreemd gedraagt. Acht maanden geleden veranderde hij volledig van karakter en hij blijft maar herhalen dat hij haar man niet is. De aandachtige lezer snapt dat de man de herinneringen van zichzelf uit het ander universum heeft meegekregen. Benieuwd hoe Jessica tot de waarheid zal komen.

Daarbovenop wordt ze van links en rechts lastiggevallen door bekende vrienden: Misty Knight, Jessica Drew en Carol Danvers komen één voor één langs om haar te ondervragen. Waar is de baby? Tja, waar is haar kind? Jessica was moeder van Luke Cage’s kind toen we haar het laatst zagen, maar tijdens deze issue zien we er niets van.

Jessica Jones

De sfeer en taalgebruik uit Alias en The Pulse keren hier terug.

Je leest het: veel vraagtekens voor een eerste issue. Hoe kan het dat een persoon zichzelf herinnert van voor Secret Wars? Waar is Jessica’s baby? Om dan maar te zwijgen over de openingsscène waarin we haar terugvinden in een gevangenis. Waarom zat ze daar. Bendis gooit veel ballen in de lucht en het is maar de vraag of hij voldoende kan jongleren om onze aandacht vast te houden.

Maar op dit moment krijgt hij het absolute voordeel van de twijfel. De stem van Jessica zit terug goed en het verhaal ontvouwt zich zoals we ondertussen gewend zijn van in Alias of The Pulse. Ik heb Bendis altijd al het sterkst gevonden wanneer hij street-level superhelden schrijft. Eigenlijk is Jessica Jones #1 een heerlijk dorstlessend drankje na zijn zuur smakend werk in Civil War II.

8 Intrigerend

Om Michael Gaydos terug te zien samenwerken met Bendis op een personage dat ze samen gecreëerd hebben is wonderbaarlijk mooi. Zijn artwork is een niet te onderschatten deel van Jessica Jones en de sfeer die rond haar hangt. De verwachtingen zijn hooggespannen bij deze jongen. Ook al had ik vooral twijfels, deze zijn volledig weggesmolten bij deze eerste issue. Laat issue 2 maar komen.

  • Verhaal 8
  • Tekenstijl 7
  • Sfeer 8
Share.

About Author

Davy Delbeke

Kapitein van Geekster sinds het moederschip werd gelanceerd in 2012. Voorliefde voor alles wat met Marvel en Jonathan Hickman te maken heeft. Ja, ik heb Secret Wars al gelezen en ja, die is ongelooflijk geniaal.

Reacties