Hyungkoo Lee – De anatomie van cartoon-figuren

0

Toegegeven: fysica en biologie worden nooit echt serieus genomen in Films en Cartoons. Animators en designers passen hun “creatieve vrijheid” toe door te overdrijven om hun figuurtjes extra karakter te geven. Heel amusant, maar dikwijls een frustratie voor Nerds en Geeks. Net zoals de Zuid-Koreaanse installatiekunstenaar Hyungkoo Lee, hij draaide het ontwerp-proces om en vroeg zich af hoe deze figuren er dan in werkelijkheid zouden kunnen uitzien.

Animatus“, Hyungkoo Lee’s indrukwekkende reeks

Met behulp van hars, ijzerdraad en verf produceerde hij een reeks skeletten van bekende cartoon-figuren: Bugs Bunny, Road Runner en Wile E. Coyote, Donald Duck en zijn neefjes, Goofy, Mickey, Tweety, Tom en Jerry en ga maar door.

Uit zijn analyse worden drie-dimensionale, ongelooflijk levensechte skelet-reproducties gemaakt. De concepten en methoden van de natuurwetenschappen en kunst zijn bewust omgedraaid en tegen elkaar uitgespeeld. De stripfiguren krijgen Latijnse namen en elk bot wordt gemodelleerd tot in het kleinste detail. Hun karaktertrekken en overdreven kenmerken werden vergeleken met de werkelijke anatomie van hun vertegenwoordigde diersoort. Wat een verbluffend resultaat teweeg bracht. Door ze niet alleen puur wetenschappelijk te dupliceren, maar ze juist in beweging weer te geven komen ze nog meer tot leven. Donald Duck die uit de lucht komt gevallen, Wile E. Coyote die tevergeefs Road Runner najaagt (hoewel coyotes net 2-maal sneller zijn dan renkoekoeken). En Goofy hoor je haast lachen in zijn typische “ah-hyuck”.

Hyungkoo Lee - Goofy  Hyungkoo Lee - Bugs Bunny Hyungkoo Lee -  CoyoteHyungkoo Lee - Bugs BunnyHyungkoo Lee - Wile E. CoyoteHyungkoo Lee - Roadrunner

Wetenschappelijke re-reconstructie

De botten van het kunstobject “Canis latrans Animatus” dienden de taxidermists van het Natural History Museum Bazel als basis voor een wetenschappelijke reconstructie. Ze wilden weten hoe het “onbekende” dier er zou hebben uitgezien. Op basis van de botten probeerden ze met wetenschappelijke methodologie een levend wezen te reconstrueren. Ten eerste, zetten ze de botten bij elkaar. Dan fixeerden ze lichaam en schedel met metalen staven. Zoals in de klassieke anatomische reconstructie wordt de functie van de spieren gereconstrueerd uit bevestigingspunten, zo wordt de lengte en dikte van de spiervezels bepaald. Uiteindlijk brachten ze ook de huid aan, maar slechts ten dele om de structuur nog te laten zien.

Hyungkoo Lee -  Coyote Reconstructie

Share.

About Author

Peter De Smet

Ongezouten meningen zijn beter voor mijn hart, volgens de dokter.

Reacties