Haat als leidraad: R.I.P. Rik! (review)

0

Reboots, ze blijven uit de grond spruiten. De laatste jaren zijn er talloze reeksen “heruitgevonden” in een poging hun vroegere succes te evenaren. Overzee krijgen we onder andere te maken met de nieuwe Ms Marvel, dichter bij ons thuis zien we bijvoorbeeld Amoras. Dat de nieuwe formules aanslaan is vaak het gevolg van een radicaal andere aanpak dan bij het origineel, en dit is ook het geval bij deze nieuwe Rik Ringers: R.I.P. Rik!

“Haat, m’n beste Rik. 
Haat is de grootste bron van energie ter wereld.”

De hiervoor relatief bravere reeks schuwt bij deze reboot geen naakt, seks en het vermoorden van een van de meest iconische figuren van de vroegere serie. Hint: het is geen mens.
Ondanks deze modernere aanpak blijft deze strip verrassend trouw aan de originele reeks; het tempo ligt hoog, er volgen constant plotwendingen en Rik zit geregeld in netelige situaties waar hij niet zonder kleerscheuren uit komt. Er volgen regelmatig knipogen naar de oudere reeks (die getekend werd door wijlen Tibet) zoals de opmerking “van 7 tot 77”, een verwijzing naar het tijdschrift Kuifje, waar Rik Ringers voor het eerst in verscheen. Ook is er plaats voor humor in het toch vrij harde verhaal.

kDOYDA6

Een schalkse knipoog naar enkele bekendere personages, met de rode Austin Powers outfit als uitschieter (wie heeft er dit pak nou juist gekozen?)

Waarover gaat het nu eigenlijk? Een oude vijand van Rik Ringers, bekend als de Kameleon, wil wraak nemen en gaat hiervoor wel heel ver. Hij kruipt letterlijk in de huid van Rik: hij kleedt, gedraagt zich en praat net zoals de bijdehante verslaggever, om vervolgens Rik zijn plaats in te nemen. Om de illusie perfect te maken heeft de Kameleon ingrijpende plastische chirurgie ondergaan, waardoor hij als twee druppels water op Rik lijkt – op een prominente tatoeage op zijn borstkas na. Het plan is Rik zijn reputatie te vergallen en hem uiteindelijk te vermoorden. Meermaals wordt duidelijk dat de Kameleon enkel gedreven wordt door haat, hiervoor heel ver gaat om zijn doel te bereiken en hierdoor een “goede” slechterik wordt: je wacht in spanning af wat hij gaat doen en hoe het gaat aflopen. Want uiteindelijk ziet niemand het verschil tussen hem en Rik en kan de Kameleon gaan en staan waar hij wil…?

shalala

Een heus film noir moment, waarin de Kameleon zijn plannen uit de doeken doet

De schrijfster van deze review is een purist die het normaal niet zo hoog op heeft met reboots. Amoras schuw ik, de nieuwste Sherlock Holmes films-en reeks vind ik maar niets en ik huiver bij de gedachte aan bepaalde boeken die verfilmd zullen worden op een manier die weinig tot niets meer met het origineel te maken heeft…
Maar ik moet het toegeven; R.I.P. Rik! werkt. Het verhaal is spannend, de dialogen zijn minder lang en vergezocht dan in de originele strips en het leest als een trein. Het enigste waar ik me (licht) over beklaag is de tekenstijl, die een heel stuk losser en minder gedetailleerd is, tenzij in enkele close-ups. Soms voelt de strip hierdoor wat goedkoper aan, hoewel het scenario van beduidend goede kwaliteit is. Laat dat je echter niet tegenhoudend; dit is gewoon een goede strip, die door de vele plotwendingen heel herleesbaar is.

79%
79%
Straf kat-en-muisspel

Rik Ringers heeft een verfrissende make-over gekregen die kan tellen. Hoewel de tekenstijl het origineel niet evenaart, lees je deze strip in no time uit en begin je daarna gewoon opnieuw. Spannend en doet naar meer verlangen!

  • Tekeningen
    6.2
  • Personages
    8.4
  • Verhaal
    9
Share.

About Author

Naomi Busard

Opgegroeid met Ocarina of Time, Banjo-Kazooie en Diablo 2. Casual geek en tettert hierover je oren af als je niet oppast. Tevens een spelling/grammar nazi die op de eindredactie eindelijk een plek heeft gevonden om als pietje precies wat nuttig werk te verrichten.

Reacties