Het Derde Testament: Julius IV (review)

1

We hebben er even op moeten wachten, maar op 17 juni verschijnt het vierde deel van de tweede cyclus van Het Derde Testament, Julius. In deze prequelreeks ontdekken we het lang vergeten verhaal van Julius van Samaria, de Romeinse legaat, die zich bekeerde en als profeet het Woord van God, het fabelachtige Derde Testament, ontving.

Synopsis
De Romeinse ex-generaal Julius daalt neer van de Heilige berg en brengt het Definitieve Testament, verzegeld met zeven zegels, met zich mee.
Ondertussen slaagt de Sar Ha Sarim, de Uitverkorene, er in Palestina niet alleen in te ontsnappen uit Machaerus, maar de vestiging zelfs te veroveren. Het wordt het begin van een succesvolle militaire campagne. Maar eenmaal het doel bereikt is en Keizer Nero de joden vrede aanbiedt, is dat voor hem niet voldoende. Twijfel slaat bij iedereen toe, behalve bij de Uitverkorene zelf. Komt hoogmoed voor de val? En hoe zal het weerzien tussen Julius en de Sar Ha Sarim verlopen?
click
Wat te zeggen over dit verhaal dat nog niet gezegd is? De eerste cyclus van Het Derde Testament, ontsproten aan het brein van Alex Alice en Xavier Dorison, heeft een blijvende impact gehad op de stripgeschiedenis en de tweede cyclus is goed op weg om hetzelfde te doen. Ook dit verhaal is weer een schep uit datzelfde mengvat van epiek, esoterie en lotsbestemming. Maar het verhaal stelt niets voor zonder krachtige personages om het uit te spelen. En godjandorie, wat dat betreft slaat scenarist Alex Alice een regelrechte homerun. In Het Derde Testament: Julius wemelt het van memorabele personages zoals, de down-to-earth Livia, de Romeinse legaat Cestius (een arrogante klootzak pur sang) en de mysterieuze, pokdalige consul die hem bijstaat.

Deze cyclus mag dan immers wel Julius heten, maar in dit album ligt de focus toch vooral op de Sar Ha Sarim. De character development die hij doormaakt is bijzonder indrukwekkend te noemen. Na als slaaf bevrijd te zijn uit de zwavelmijnen, ging hij op pad om het Derde Testament te zoeken, maar met het einde in zicht verzaakte hij aan z’n roeping. In dit deel zien we hoe hij zich ontpopt tot een demagoog, een leidersfiguur, die de joodse rebellen dankzij zijn charisma en status als “Uitverkorene” onder zich kan verenigen. Zijn intense blik spreekt boekdelen, wat de zeldzame glimlachjes des te krachtiger maken.

julius2

Het geloof dat hij in het Oosten verloor, herwint hij gestaag wanneer de successen zich opstapelen en uiteindelijk meent hij zelf ook dat hij de Uitverkorene van Hem is. En toegegeven, er gebeuren soms wel vreemde dingen die die indruk alleen maar versterken. Toch is deze Prins der Prinsen in de eerste plaats ook maar een mens van vlees en bloed. Macht corrumpeert en de lijn tussen bevrijder en onderdrukker is soms flinterdun. Maar vooral zijn tedere scènes met zijn geliefde Livia, de dochter van Julius, blijven bij: voor de rebellen is hij de uitverkoren Heiland, maar bij haar is hij een mens, niets meer, niets minder.

Livia: “Kijk om je heen… En onthoud dat je slechts een mens bent.”

Even cruciaal voor de immersie in het verhaal zijn de tekeningen. De stijl van Thimothée Montaigne is dynamisch en gedetailleerd, maar het is vooral met lichteffecten, zoals binnenvallende zonnestralen, kampvuren, dreigende schaduwen en de brandende woestijnzon die in ons gezicht schijnt, dat hij ons danig onder de indruk brengt.

zZE0M2MGvBvegxGqbN_ZBlEqFTsJe kan het je afvragen of dat toeval is. Misschien is dramatische lichtinval één van de kleine manieren van Hem om doorheen het album te laten merken dat Hij aanwezig is. Want dat is Hij zeker en vast, al was het maar in de harten van de mensen.

Livia: “Niemand zag ooit jouw god, of welke andere god dan ook! Er zijn alleen mensen, en hun illusies. En er is het lijden dat ze veroorzaken.”

Het is net het hele spanningsveld tussen de echte mens, van vlees en bloed en het hogere, waarvan we nooit zeker zullen weten of het bestaat, dat het album interessant maakt. Want het vertelt immers over kleine mensen en grote lotsbestemmingen.

 

83%
83%
Epiek op sandalen

Historische fictie/ fantasy kan scoren, dat wisten we al. Maar de tweede cyclus van Het Derde Testament en dit album in het bijzonder raken echt alle juiste noten. De personages hebben diepgang en visueel ziet het er allemaal erg aantrekkelijk uit. Bovendien is het verhaal erg intrigerend. Wie mij vroeger ooit had verteld dat ik een stripreeks zou lezen over de vrijheidsstrijd van joodse rebellen, had ik zonder nadenken voor zot verklaard. Maar hier zit ik dan, reikhalzend uitkijkend naar het volgende deel.

  • Tekenstijl
    8.5
  • Verhaal
    9.5
  • Sfeerschepping
    7
Share.

About Author

Jeroen Van Heel

Cardboard cowboy, Nintendo nerd en Dr. Deathrite himself. Show your moves!

Reacties