Eén van de laatste wapenfeiten van Leo betreft dit derde deel in de De Laatste Grens-serie. Of deze al dan niet een heldendaad of oorlogsmisdaad is valt nog te bezien, want dit volume beschikt over zowel erg goede als erg slechte gedeeltes.
Schrijver: Leo
Tekenaar: Icar & Christian Lerolle
Uitgever: Dargaud Benelux
Aantal pagina’s: 48
Winkelprijs: € 7,95
Verschijningsdatum: 14 november 2016

Ups en downs

Het gemak waarmee je inpikt op De Laatste Grens 3 – als je nog geen voorgaand gedeelte hebt gelezen – is één van de pluspunten van deze strip. We volgen Jane en de gehandicapte John Jones (broer en zus), die op de planeet Tau Ceti 5 ingehuurd zijn om orde op zaken te stellen in het stadje Erechim.
De rijke grootgrondbezitter Burton zwaait er de plak en maakt rivalen met de grond gelijk. Tegelijk heeft Jane af te rekenen in haar liefdesperikelen met een bedrieger. En dan zijn er geheimzinnige gebeurtenissen die betrekking lijken te hebben met een tot dan toe niet verkende grot. Overgiet dit alles met een sci-fi-westernsausje en je hebt een recept voor een degelijke space western.

De Laatste Grens 3 Jane moeder mama John vliegen helikopter

De planeet en de tijd maken niet uit, lachen met het rijgedrag van bejaarden wordt nooit oud!

De interacties tussen de verschillende personages zijn geloofwaardig en met momenten zelfs humoristisch. Ook de setting is best interessant, al ligt de nadruk in tegenstelling tot vorige Leo-strips een stuk minder op flora en fauna. We zien vooral actie.
Het tekenwerk is jammer genoeg ietwat bedenkelijk van kwaliteit. Met een dikke lijnvoering, dezelfde rondborstige figuur en strakke, weinig bedekkende kleding voor alle vrouwen doet deze strip meer aan als een middelmatige mannenfantasie. Ook de cover is een uiterst vreemde keuze, gezien de scène die zich daarop afspeelt gewoonweg niet in De Laatste Grens 3 voorkomt.

Een stapje te ver

Waar het echter héél erg fout gaat, is de scène waarin Jane en John vastgebonden in een trein liggen. Een hitsige tiener die in de wagon inbreekt, krijgt bedreigingen naar zijn hoofd geslingerd van Jane als diezelfde tiener niet onmiddellijk ophoudt met haar te betasten. Kort daarna worden John en Jane door de tiener zijn moeder bevrijd, waarop Jane nog geen vijf minuten later aan de tiener haar boezem ontbloot bij wijze van bedankje.
Met de zin ‘Een vrouw zoals ik, die uiterst volmaakte borsten heeft, moet zich zo nu en dan edelmoedig tonen‘ toe. We weten niet goed waar de – tenenkrommende – mosterd voor deze panelen gehaald is, maar we vermoeden ergens uit de jaren stilletjes van het koninkrijk Testosteron.

De Laatste Grens 3 John Jane Burton telefoon

Hé, Lara Croft doet hier ook in mee?

Op dit en nog een ander vreemd stuk na is De Laatste Grens 3 een middelmatige strip. Het bevat interessante panelen en de personages voelen wonderwel logisch aan, maar de comic stijgt op de één of andere manier niet boven de middenmoot uit. Zelfs de cliffhanger op het einde voelt niet zo overtuigend aan. Een van de hoofdpersonages zit daarbij in een benarde situatie maar… Gezien Leo zijn voorkeur om zijn hoofdpersonages in leven te houden betwijfel ik of het gevaar effectief wel bestaande is.

5 Meh

We zijn hard, maar als je strips reviewt heb je klasbakken zoals Maus en Watchmen, en dan heb je strips die aanvoelen alsof er weinig moeite voor gedaan is. De Laatste Grens is enkel voor zijn doelpubliek en blinkt dan nog weinig uit. Middelmatig en een regelrechte misser met de treinscène erbij.

  • Tekenstijl 4
  • Verhaal 6
  • Sfeer 5
Share.

About Author

Naomi Busard

Opgegroeid met Ocarina of Time, Banjo-Kazooie en Diablo 2. Casual geek en tettert hierover je oren af als je niet oppast. Tevens een spelling/grammar nazi die op de eindredactie eindelijk een plek heeft gevonden om als pietje precies wat nuttig werk te verrichten.

Reacties