Crossed

0

Crossed is een post-apocalyptische comic geschreven door Garth Ennis, getekend door Jacen Burrows en uitgegeven door Avatar Press. Aanvankelijk werd het uitgegeven als losse issues maar intussen zijn ze al gebundeld in paperback en kent het al enkele opvolgers, geschreven en getekend door anderen  (Crossed : Family Values, Crossed: Psychopath,..) waaronder een gebundelde webcomic.

Enkele dagen terug bracht ik een bezoekje aan onze vriend, de comic book store. Vooral op zoek naar een cadeau maar uiteraard ook naar een gezonde portie comics voor mezelf. Mijn cadeauhunt was snel voorbij en ik dacht, laat ik misschien ‘ns iets extra meenemen voor het vriendje. Aangezien hij nogal into de gore-monster-dark side van het universum is, vroeg ik de eigenaar naar het goorste, donkerste en vuilste dat hij liggen had.

Enter Crossed

Uiteraard bleef de introductiecomic (Get Infected) die ik meehad niet lang onaangeroerd en stonden we zelfs een dag later al terug in de winkel om de paperback te kopen. Needless to say waren we beiden overtuigd van de meerwaarde van deze vuiligheid op papier.

Goor is namelijk een vrij milde manier om Ennis’ baby te omschijven. Soms vraag je je echt af wat je aan het aan het lezen (en kijken) bent en WAAROM? in godsnaam, waarom?

Zoals eerder gezegd zijn we dus post-apocalyps, maar verwacht je niet aan ordinary zombies, en zelfs niet aan personages met Walking Dead allures, ook al vertoont de verhaallijn van de protagonisten soms enige gelijkenissen. Neen, het gaat hier wel degelijk om lévende mensen met een infectie waardoor er stilaan een schurftig kruis verschijnt op hun voorhoofd. De infectie brengt letterlijk het lelijkste in de mens naar boven en alle remmingen worden overboord gegooid.

In het verhaal volgen we de levens van enkele ‘survivors’ die een groepje gevormd hebben en zich zo pogen te beschermen van de gruwel die aan de gang is in de wereld. De geïnfecteerden, vanaf heden de Crossed, voeden zich gewillig met de gewone mens, maar daar blijven de bijtgrage onmensen niet bij, ze vinden het ook nog eens nodig om hompjes dochter te gooien naar ouders terwijl deze gelijktijdig verkracht worden en ook losse ledematen zijn niet langer veilig voor de geslachtsdelen van de Crossed.

de schunnigheden vliegen in het rond

 

Terwijl het op het eerste zicht (een pagina bekijken zonder meer) een vrij zieke en platte comic lijkt, is de verhaallijn eigenlijk wel heel boeiend, en ontdekken we bijvoorbeeld dat het deze keer niet gaat om achterlijke, lome zombies maar mensen die ménsen blijven en dus ook karaktertrekken behouden die ze oorspronkelijk al hadden. De protagonisten vertonen interessante gedachtegangen en de interactie onder hen verveelt niet. Het enige negatieve dat ik over de verhaallijn zelf kan bedenken is dat het soms moeilijk te volgen is. Er zitten enkele flashbacks in verwerkt waarbij het niet duidelijk is wanneer het zich afspeelt en wanneer we opnieuw in het heden zitten. Daarenboven is het niet enkel hard getekend maar is het ook psychologisch heel doordringend en laat het een wrange smaak in de mond na.

Over de tekenstijl van Burrows kan ik enkel zeggen dat het, op enkele anatomische onwaarschijnlijkheden na, zeer clean en afgewerkt is getekend, met oog voor zeer veel (gore) details.

Mijn mening?

Ook al vond ik het echt goed en ga ik zeker de komende issues lezen, zou ik het niet aan iedereen aanraden. Je moet wel degelijk tegen een stootje kunnen en indien gore en ultra-violence niet aan jou besteed zijn zou ik het toch bij The Walking Dead houden. Crossed blijft namelijk hangen. En hoeveel ik ook mag gezegd hebben dat het vuil en hard is, vergis je niet, je mond zal nog steeds openvallen/samentrekken van afschuw. Aan jou de keuze!

Share.

About Author

Avatar

Illustrator, Whedonista en cosplay-liefhebber. Aspirant graphic-novelist en verwoed taartenbakker.

Reacties