Twintig jaar na het overlijden van zijn geestelijke vader Hugo Pratt keert de legendarische Corto Maltese terug naar de getekende reep. In de handen van Juan Díaz Canales en Rubén Pellejero vertrekt onze held op verzoek van een oude vriend naar Alaska, waar hij vreemde avonturen beleeft onder de middernachtzon.

Schrijver: Juan Díaz Canales
Tekenaar:
Rubén Pellejero
Uitgever: Casterman
Aantal pagina’s: 88
Winkelprijs: € 20,00
Verschijningsdatum: 18 november 2015

“Vreemd” is het minste wat je ervan kan zeggen. Corto valt van het ene avontuur in het andere en verliest reisgezellen even snel als hij ze ontmoet. Tijdens zijn omzwervingen heeft hij echter één doel voor ogen: Dawson, waar hij een brief moet bezorgen aan een oude vriendin van zijn vriend Jack London. En waar er in het armetierige hutje van Jack ook een fabelachtige schat op hem zou liggen te wachten.

Het is geen evidentie, een reeks als Corto Maltese nieuw leven inblazen. Het laatste album dateert van 1988 en hoewel de legendarische zeevaarder niet bekend is bij het grote publiek, heeft hij in stripmiddens een behoorlijke cultstatus verworven. Dat zijn grote schoenen om te vullen. Hoe brengen Canales en Pellejero het er vanaf?

Ik beken: ik ben niet de geschikte persoon om dat te beoordelen. Het laatste album van de hand van Hugo Pratt verscheen immers in hetzelfde jaar dat ik het levenslicht zag en strips lezen stond op dat moment niet bijster hoog op mijn prioriteitenlijstje. Onder de middernachtzon is het eerste avontuur van Corto dat ik lees, dus vergelijken met de voorgaande kan ik slechts na research, niet na een authentieke eigen leeservaring. Voor de fans van Corto heb ik goed nieuws: Pellejero slaagt er blijkbaar bijzonder goed in de tekenstijl van Pratt te benaderen en het verhaal zelf bevat veel elementen die kenmerkend zijn voor de reeks, zoals de scherpe maatschappijkritiek en de zoektocht naar een schat. Door het verschijnen van personages als Rasputin en de vluchtige verwijzingen naar andere kennissen van Corto, schrijft Canales, ook de scenarist van het onnavolgbare Blacksad, zich in de geschiedenis van de reeks: dit avontuur is geen reboot, geen album in een vacuüm. Er is bagage en die wordt gerespecteerd.

CortoMaltese

Corto zoals de fans hem kennen: met een boek in de handen.

Niet bekend zijn met die bagage heeft ook z’n voordelen. Ik kan immers met een onbezoedelde blik dit album lezen, zonder steeds te vergelijken en verlamd te worden door de vraag of dit nu wel een echte Corto Maltese is, dan wel een flauw afkooksel, een ongepast geval van hubris. Zonder referentiekader moet ik dit verhaal beoordelen op z’n eigen merites, zoals zovele lezers dat zullen doen die net als ik voor het eerst kennismaken met de schalkse Corto.

Welke indruk krijgt zo’n beginnende Corto-lezer nu van dit album? Lang moet ik niet nadenken over m’n antwoord: chaos. Het verhaal is een heuse wervelwind, iets wat blijkbaar bij Pratt nog veel erger was, en verschillende plotpunten, waar andere reeksen een heel album aan zouden wijden, worden even plots afgehandeld als ze zich aandienen. Het verhaal van de wetenschappelijke expeditie, de wrede eskimoleider, … worden razendsnel afgehaspeld. Da’s behoorlijk frustrerend voor wie graag tot op het bot gaat. Bovendien krijg je vaak nauwelijks de tijd om personages te leren kennen en waarderen. Er is maar één constante: Corto Maltese zelf. De beste manier om hier mee om te gaan is door net als Corto met de golven mee te rollen, je te laten meevoeren door het avontuur en situaties voor de vuist weg af te handelen, zonder al te lang stil te blijven staan of terug te blikken. Dat is een mindset waar je even aan moet wennen.

Corto Maltese

Ook aan de tekenstijl moet je even wennen. Het strekt Pellejero tot eer dat hij probeert zo getrouw mogelijk de stijl van Pratt te imiteren, maar je moet wel beseffen dat het een tekenstijl is van een ander tijdperk. Dat vraagt een beetje goodwill van de lezers om aan te wennen. Maar dat ruwe, ongecompliceerde heeft ook een zekere charme. En het past ontegenzeggelijk bij de avonturen van zo’n vrije geest als Corto. Een acquired taste, zeg maar.

Kortom, deze nieuwe start voor Corto Maltese vraagt wat moeite van jou, als lezer. Dit is geen hersenloos entertainment en een tweede of derde lectuur is misschien nodig om het verhaal volledig te doorgronden. In ruil daarvoor krijg je wel een unieke leeservaring en keer je als het ware dertig jaar terug in de tijd. We zijn alleszins ontzettend benieuwd naar de richting die de reeks zal uitvaren nu een verse wind in de zeilen waait.

6.8 Wervelwind

Toegankelijk is Onder de middernachtzon niet. De tekenstijl is een acquired taste en het verhaal springt soms ontzettend van de hak op de tak. Geen evidente lectuur dus. Het past echter wel in het project van de bezielers van het album, namelijk een nieuw avontuur van Corto Maltese uitbrengen, maar toch trouw blijven aan de stijl van Hugo Pratt, de geestelijke vader van de reeks.

  • Tekenstijl 7
  • Verhaal 6
  • Sfeerschepping 7.5
Share.

About Author

Jeroen Van Heel

Cardboard cowboy, Nintendo nerd en Dr. Deathrite himself. Show your moves!

Reacties