Centaurus 1 & 2 review: thuis tussen de sterren

0
De trouwe stripfans onder onze lezers weten dat ik fan ben van de universums die Leo schept, ook al slaat de beste man al eens de bal mis. Centaurus is de nieuwste toevoeging aan zijn wereld van sterrenverkenners. Aangezien de reeks al even uit is, review ik zowel deel een (Het beloofde land) als twee (Het vreemde land).
Schrijver: Leo & Rodolphe
Tekenaar: Zoran Janjetov
Uitgever: Silvester
Aantal Pagina’s: 48
Winkelprijs: € 7,95
Verschijningsdatum: april 2015 en augustus 2016

Visuele downgrade

Laat ons met de deur in huis vallen; qua tekenstijl neemt Centaurus een flinke stap terug in vergelijking met andere volumes waarbij Leo betrokken was. Waar voorheen al kritiek was op de tekenstijl, is die nu wel héél simplistisch geworden. Enkele kaders lijken recht uit een Amerikaanse low-budget comic of een kwalitatief ondermaatse manga te komen.

centaurus moederschip janjetov leo

Een intrigerende blik vanuit de lucht in het moederschip – hoe werkt dat juist, met die kanalen?

Schaduwen worden af en toe aangegeven met een rommelig aandoende mix van strepen, die allesbehalve geslaagd overkomt. Diezelfde strepen worden ook gebruikt om de leeftijd van personen aan te geven. Een streeploos gezicht is een twintiger, een volbloed zebra een persoon op leeftijd. Arceringen en schuine lijnen kunnen nochtans prima schaduweffecten opleveren mits goed toegepast. Destijds wist bijvoorbeeld Rosinksi Thorgal een prachtige schaduwstijl te geven door eigenzinnige schaduwvlakken te creëren, maar Zoran Janjetov staat wat wankel op de schouders van deze gigant.

centaurus juno joy janjetov leo

Een voorbeeld van de niet al te geslaagde tekenstijl – zebra’s!

Centaurus: Project Vera

Qua verhaal doen beide volumes het gelukkig een stuk beter, al vraagt Centaurus wel een erg grote suspension of disbelief, wil je ervan kunnen genieten. De mensheid is zo goed als uitgeroeid, en de weinigen die overschieten zijn in een kolonie op weg naar een nieuw thuis. Reeds 403 jaar is het gigantische wereldschip onderweg naar de planeet Vera, op 4,2 lichtjaren (ongeveer 40.000 miljard kilometer) van de Aarde vandaan. De bevolking ervan is bijna volledig onwetend voor het feit dat ze zich in een ruimteschip bevinden. Dat is een bewuste keuze, in stand gehouden door de lesprogramma’s op de scholen.

tp5yg3n

Planeet Vera herbergt een heleboel geheimen, waardoor het aantal vragen blijft stijgen

De intelligente tweeling June en Joy sturen een brief naar de overheid, waaruit blijkt dat ze over fantastische gaven beschikken. Zo zijn ze zich ervan bewust dat ze zich in een kolonie bevinden en weet de blinde June zich moeiteloos rond te bewegen als haar zus Joy in de buurt is. Daarnaast krijg June regelmatig visioenen die ze op papier zet. De schetsen blijken locaties op de planeet Vera te zijn. De crew besluit June en Joy mee te sturen op verkenningsexpeditie naar Vera. Dit samen met hun buurman Bram, een niet al te hoog opgeleide krachtpatser. Aan het einde van het eerst album zet de kleine ploeg voet op Vera, om te concluderen deze planeet al bevolkt is.

Het vreemde land

Allerlei vreemde dieren, maar vooral structuren maken hun opwachting. Als de groep verkenners een verlaten stad aantreft, zijn ze verbluft, maar vervolgens helemaal verbijsterd als ze wel heel menselijke kantoren aantreffen. Een dagreis verder treft het gezelschap een kruiser van op de Aarde aan die uit de Tweede Wereldoorlog stamt. Allerlei vragen en interne strubbelingen stapelen zich op. En dan is er nog die mysterieuze gebeurtenis ’s nachts, waarbij het team bezoek krijgt van een lichtende verschijning… Of was het slechts een droom? Volume twee sluit uiteindelijk af met een heel interessant einde en doet je oprecht afvragen wat er in het volgende volume zou gebeuren.

Centaurus Kruiser aarde leo janjetov

De bewuste kruiser, een hallucinant beeld

Het grootste deel van Centaurus krijgen we commentaren van Bram op de gebeurtenissen. Hij wordt ingezet als belevende-ik en is door zijn onwetendheid een prima plot device om ons op de hoogte te stellen van de huidige gang van zaken. Brams acties zijn soms wel irritant omdat hij door zijn simpliciteit zich af en toe echt idioot gedraagt en je als lezer plaatsvervangende schaamte voelt. De tweeling Joy en June zijn een stuk interessanter om te volgen, zeker de ietwat aardiger June. De plaatselijke fauna en flora biedt weinig interessants. Een groep dieren heeft wel veel weg van een kudde hyena’s en een beest dat simpelweg een tapir is, wordt geslacht en opgegeten door het gezelschap.

Ongelooflijk

De eerder vermelde suspension of disbelief blijft ook broodnodig doorheen het verhaal. Drie ongetrainde personen meenemen op een allereerste verkenningsmissie naar een vreemde planeet? Zomaar eten wat daar rondloopt, zonder te onderzoeken of het wel eetbaar is en geen gevaarlijke ziektekiemen bevat? In een open voertuig, zonder beschermend dak rondrijden in een vreemde atmosfeer, zonder ruimtepak of zuurstofflessen? Als je wat achtergrondkennis hebt van de gevaren van andere werelden is het moeilijk alles wat Centaurus je voorschotelt zomaar te accepteren. Desondanks is het verhaal zoals eerder gezegd behoorlijk goed. Aan te raden als je algemeen van Leo houdt en het niet te nauw neemt met realisme in je leesvoer.

6 Bovenmatig

De tekenstijl is weinig bijzonders en zou een stuk gedetailleerder mogen, maar Centaurus is dan weer stukken beter mee wat betreft plot. De zoektocht naar een nieuwe planeet voor de mensheid is sowieso een interessante opzet. Enkele intrigerende gebeurtenissen doen je afvragen hoe het nu verder loopt. Als de kwaliteit van de plot hetzelfde blijft, kan Centaurus een reeks worden die aan te raden is. Nu is het nog even afwachten.

  • verhaal 7
  • tekenstijl 5
  • sfeer 7
Share.

About Author

Naomi Busard

Opgegroeid met Ocarina of Time, Banjo-Kazooie en Diablo 2. Casual geek en tettert hierover je oren af als je niet oppast. Tevens een spelling/grammar nazi die op de eindredactie eindelijk een plek heeft gevonden om als pietje precies wat nuttig werk te verrichten.

Reacties