Steve Rogers gaf het schild van Captain America door aan Sam Wilson, ook wel bekend als zijn sidekick Falcon. Hoe goed brengt de nieuwe kapitein het ervan af? 

Schrijver: Nick Spencer
Tekenaars: Daniel Acuña & Paul Renaud
Uitgever: Marvel
Verschijningsdatum: 27 april 2016
Bundelt: Captain America: Sam Wilson #1-6

Als iemand me vraagt welke Marvel-film ik nu het beste vind, heb ik snel een antwoord klaar. Captain America: The Winter Soldier en wel om één reden, Sam Wilson alias Falcon! Het charisma van Anthony Mackie in combinatie met de vleugels van staal haalden mij al van de eerste kijkbeurt over. Groot was mijn plezier natuurlijk toen hij ook opdook in Ant-Man. Ik keek uit naar meer van de Falcon en wachtte braafjes op de verzamelde editie van zijn nieuwe comic.

Steve Rogers, de originele kapitein, werd hersteld naar zijn oorspronkelijke leeftijd. De senior besliste het schild op te bergen en een hoge functie te betrekken bij S.H.I.E.L.D. Hij koos zijn sidekick Falcon als opvolger. Maar als Captain America raakte Sam Wilson in strijd met Rogers én met de samenleving die op hem neerkijkt. Het waarom en hoe leer je geleidelijk aan. Die uitdieping is een van de grootste charmes van het boek.

captainamerica1

Tekenaars van dienst zijn Daniel Acuña en Paul Renaud, waarvan die eerste toch mijn favoriet is. Er zit leven in het werk van Acuña en hij zet humoristische timing perfect neer. De kleurzetting met veel rood en blauw, tijdens flashbacks, is voorspelbaar en toch genietbaar. Renaud tekent een pak strakker, afgelikter en gedetailleerder. Dat klinkt beter dan de soms ruwe tekeningen van Acuña, maar het blijft natuurlijk een persoonlijke voorkeur.

Nick Spencer schrijft een redelijk volwassen verhaal dat zelfs controversieel uit de hoek komt, of toch volgens de journalisten bij Fox News. “Keep politics out of comics”, zei de presentatrice vol overtuiging, waarbij ze vergat dat Captain America op de cover van zijn eerste nummer een dreun verkoopt aan Hitler. Deze keer zijn de slechteriken niet de nazi-afstammelingen genaamd Hydra, wel conservatieve serpenten. Spencer laat Sam Wilson een politieke mening verkondigen. En daarom is het zo jammer dat het échte conflict ontweken wordt. We zien opnieuw waarom er in de echte wereld ook geen grote veranderingen komen en ook Captain America doet er niks aan omdat de wereld (en hij zelf) uiteindelijk wel eens slechter af zouden zijn.

Het klinkt alsof Captain America: Sam Wilson erg politiek geladen is. Die serieusheid wordt echter afgewisseld met zottigheden. Vooral rond de helft van het volume, wanneer de echte slechteriken geïntroduceerd worden, schakelt het verhaal over naar een cartoonachtige comic met weerwolven, sidekicks en zelfs een tintje blaxploitation. Misty Knight verdient gewoonweg haar eigen soloreeks, al kan haar pakje wel aanpassingen gebruiken.

misty knight

8 geweldig

Captain America: Sam Wilson toont dat Marvel echt wel progressief uit de hoek kan komen. En daarom is het jammer dat op het einde voor de gemakkelijke uitweg gekozen wordt. Toch doet die uitkomst helemaal geen afbreuk aan de rest van het volume. Nu is het uitkijken naar het vervolg, want Sam Wilson en zijn bende hebben heel veel potentieel!

  • Verhaal 8
  • Tekenstijl 8
  • Sfeer 9
Share.

About Author

Matti Meurisse

Tekent als het past, kijkt veel te veel films en series als het niet past en verkent ondertussen de wereld der comic books.

Reacties