Vergeet raindrops on roses and whiskers on kittens, het enige favoriete ding dat er echt toe doet zijn brown paper packages tied up with springs. Ik vond in zo’n pakketje De Veerman, een samenwerking van mijn favoriete vader-zoonduo, en ik was er weg van. Een mooie hardcover, schitterend tekenwerk, een spannend verhaal, wat kun je nog meer willen.

Schrijver: Yves H. 
Tekenaar:
 Hermann
Uitgever: Dupuis
Aantal pagina’s: 56
Winkelprijs: € 16,95
Verschijningsdatum: 14 december 2016

Sam en Samantha (Sam voor de vrienden) zijn een koppel die samen door een verlaten woestenij dwalen. Ze zijn immers op zoek naar genoeg geld voor de overtocht naar Paradize. De weg naar de overzetboot is uiteraard niet zonder gevaren. In een desolate wereld droomt iedereen van de redding en een vlucht. Dat verlangen neemt de overhand op de realiteit, en niemand stelt zich vragen of het paradijs wel echt bestaat. De prijs van de veerman vinden ze op het lijk van iemand die de tocht niet overleefd heeft. Die lijkenpikkerij zorgt voor wrevel tussen beide Sams.

In een spookstad gaat Sam op zoek naar instructies van de veerman. Terwijl Sam wacht tot haar vriend terugkeert, ziet ze een man zonder ledematen die een club binnengereden wordt. De hele ervaring in de stad doet nog bevreemdender aan dan die in de woestenij. Terwijl buiten het leven doorgaat, dompelt dit album me onder in een wereld die meer dood is dan levend. De inwoners lijken meer op zombies dan wat anders, en de veerman zelf is ook het slachtoffer van zijn job.

Yves H. slaagt erin om een ontzettend beklemmend album te presenteren, vol met ethische dilemma’s en onvoorstelbare gruwel. Na het lezen blijf je vooral achter met vragen. Welke ramp is er gebeurd om de wereld zo desolaat achter te laten? Waar komt de veerman vandaan, en waarom werd de functie in het leven geroepen? Uiteindelijk doet het er allemaal niet toe, want het verhaal vormt een afgerond geheel voor Sam en Sam.

Vader Hermann kan zich uitleven in de tekeningen en de karakterkoppen van de personages. Zo slaagt hij erin om met minimale pennentrekken duidelijk herkenbare gezichten op papier te toveren. Het ganse album ziet eruit alsof een grote pot zwarte verf over zijn schildersdoos gemorst is. In lijn met het verhaal zijn de kleuren somber, gedempt en zorgen ze voor een levenloze indruk. Heel af en toe zorgen de accentkleuren voor een opstoot van energie. De veerman is een wat sinistere figuur, die lijkt op het liefdeskind van Slash en Lenny Kravitz. Mede daardoor doet de ganse sfeer tegelijk hedendaags en futuristisch aan. Dankzij het tekenwerk is er een evenwicht tussen onbekend en bevreemdend. Hermann laat hier nogmaals zien waarom hij terecht als derde Belg ooit de Grand Prix van Angoulême gewonnen heeft.

Met De Veerman laat vooral Yves H. zijn veelzijdigheid zien. De futuristische horror laat een ongemakkelijk gevoel achter. Dit album staat voor mij op gelijke hoogte met Old Pa Anderson. Op basis van hun eerder werk kun je vermoeden dat ook hier de maatschappijkritiek doorschemert. Wanhopige mensen op zoek naar het paradijs? Check. Gewetenloze “ondernemers” die hun fortuin verzamelen met radeloze reizigers?Evenzeer check. De sterkte van de familie Huppen is het evenwicht tussen entertainment en confrontatie met de minder aangename werkelijkheid. De verhaallijn is niet vrij van clichés, maar in handen van vader en zoon is De Veerman een pareltje geworden. We kunnen dus alleen maar hopen dat Hermann zijn pensionering blijft uitstellen.

8 Meesterwerkje

Alweer een geslaagde worp van de familie Huppen, bijzonder zwaarmoedig en bijna monochromatisch in het design. De hardcover is prachtig uitgegeven, en een meerwaarde voor de collectie van elke stripliefhebber.

  • Verhaal 8
  • Sfeer 9
  • Tekenstijl 8
Share.

About Author

An-Sofie

Uw bomma, maar dan geekier: houdt van breien, koekjes of taart bakken en thee, keukenprinsesje in de dop. Wordt blij van boardgames, gin, series netflixen en strips. En van Geekster. Vooral van Geekster. Knijpt niet in je wangen.

Reacties