Johan de Rode Ridder is terug. Na de gruwelen van de kruistochten gaat hij in De uitverkorene op zoek naar zichzelf, maar vindt de mysterieuze Allis. Dezelfde ridder, een nieuw gevecht.

Schrijver: Marc Legendre
Tekenaars: Fabio Bono
Uitgever: Standaard Uitgeverij
Aantal pagina’s: 40
Winkelprijs: € 5,99
Verschijningsdatum: 10 mei 2016

Eerst Suske en Wiske, dan Jerom, nu Johan de Rode Ridder. Klassieke Vlaamse striphelden een nieuw leven inblazen, het lijkt wel een nieuwe trend sinds Amoras, de spin-off van Sus en Wis, in de stripwinkels verscheen. We bekijken elk van die facelifts altijd met de nodige scepsis, want aan jeugdsentiment morrelen blijft toch een riskante aangelegenheid. Amoras was weliswaar een groot succes, maar de carrière van Jerom als superheld J.Rom lijkt uit te groeien tot een stinker van jewelste. Hoe zal het Johan vergaan?

Beter, lijkt het alvast. En dat heeft vooral te maken met die ene naam die op de cover prijkt: Marc Legendre. We kennen hem van de gagreeks Biebel, maar vooral van zijn voortreffelijk werk als scenarist van Amoras, waarin hij al bewezen heeft dat hij Vlaamse stripfiguren kan omtoveren van eendimensionale kartonnen figuren tot echte persoonlijkheden. Dat merk je ook ontzettend hard in De uitverkorene: de Rode Ridder van onze jeugd was het stereotype van een ridder: een onkreukbaar blok marmer, streng, nobel, strijdend voor rechtvaardigheid. De Johan die we nu zien, is vooral een mens. Natuurlijk, als ridder van de Ronde Tafel strijdt hij nog steeds voor gerechtigheid, maar we zien kantjes die we niet eerder bij hem zagen. Een beetje gevoel voor humor. Een norse kant. En vooral niet te vergeten: twijfel. De Kruistochten hebben gruwelijke taferelen op zijn netvlies gebrand, waardoor hij zich vragen stelt bij het ridderschap.

Rode Ridder Uitverkorene

Tijdens de omzwervingen waarin hij op zoek gaat naar zichzelf, komt Johan aan bij een dorpje dat pas ten prooi is gevallen aan de boosaardige Malfrat de Wrange, die Lord Landwin vermoordde en zichzelf aanstelde als landman over het dorp. Hij ontmoet er het mysterieuze meisje Allis, op wie Malfrat het gemunt heeft, maar die zich ook aan hem openbaart als de uitverkorene van de tovenaar Merlijn. Johans grootste prioriteit is haar terugbrengen naar Camelot, maar dat is uiteraard makkelijker gezegd dan gedaan.

Legendre grijpt in dit album (en wellicht de hele reeks) vaak terug naar de formules en werktuigen die we al in Amoras konden zien. Menselijkere personages is de voornaamste formule daarvan, maar ook zijn voorliefde voor knappe dames en ietwat bloedigere taferelen horen daarbij. Het valt bovendien op dat ook dit album geen losstaand avontuur is, zoals we dat in de Vlaamse stripklassiekers gewoon zijn, maar net als Amoras en J.Rom deel uitmaakt van een cyclus met een welbepaald aantal albums. De cyclus van De uitverkorene zou in totaal negen delen gaan tellen en wordt, net als Amoras, gekenmerkt door een begeleidende spreuk. Zo krijgen we na “Wie in het verleden leeft, mist heel wat”, nu “Dezelfde ridder, een nieuw avontuur.”

Rode Ridder Uitverkorene

“Dezelfde ridder”? Nu ja. Zoals gezegd vertoont Johan meer diepgang dan vroeger (hoewel er nog ruimte voor verbetering is). Bovendien slaagt De uitverkorene er perfect in de balans te vinden tussen oude, vertrouwde elementen en de nodige vernieuwing. Het mag gezegd worden dat het een voortreffelijk idee is om Johan terug in zijn meest succesvolle context te zetten: de dagen van Camelot en het hof van Koning Arthur. Het is overigens niet de enige referentie naar de vorige avonturen van de Rode Ridder, en het is fijn te zien dat er met die erfenis rekening gehouden wordt en dat we niet helemaal met een propere lei beginnen. Daartegenover staat dat Johan zelf een visuele upgrade – met stoppelbaard – gekregen heeft dankzij tekenaar Fabio Bono. Bono levert goed werk en loodst met zijn tekenwerk de Rode Ridder het moderne striptijdperk in.

Johan en Allis

Zoals gezegd doet deze nieuwe start voor Johan erg aan Amoras denken. Het valt evenwel nog te bezien of de cyclus van De uitverkorene net zo goed ontvangen zal worden door het publiek. Waar Amoras een spin-off was, maken de nieuwe albums van De Rode Ridder deel uit van de hoofdreeks en zullen ze daar hun stempel op drukken. Legendre en Bono hebben alleszins een klassiek maar wat achterhaald stripicoon een nieuwe kans in de hedendaagse context gegeven. Het is te hopen dat die kans niet onbenut wordt gelaten.

7.8 Onverwacht goed

Facelifts van Vlaamse stripklassiekers, het blijft steeds een dubbeltje op z'n kant. Maar dankzij de goede zorgen van Marc Legendre en Fabio Bono heeft ook de Rode Ridder in De uitverkorene een geslaagde en hoogdringende facelift gekregen. Het valt nog te bezien of deze cyclus in de voetstappen van Amoras treedt, maar met dit eerste album heeft Johan zijn start alvast niet gemist.

  • Tekenstijl 8.5
  • Verhaal 7
  • Sfeerschepping 8
Share.

About Author

Jeroen Van Heel

Cardboard cowboy, Nintendo nerd en Dr. Deathrite himself. Show your moves!

Reacties