Lucky Luke wordt 70, maar het lijkt erop dat het de laatste verjaardag is die hij zal vieren. Met het onheilspellend klinkende De moordenaar van Lucky Luke brengt Matthieu Bonhomme hulde aan zijn favoriete jeugdheld en aan Morris, de geestelijke vader van de poor, lonesome cowboy.

Schrijver: Matthieu Bonhomme
Tekenaars: Matthieu Bonhomme
Uitgever: Lucky Comics
Aantal pagina’s: 64
Winkelprijs: € 7,95
Verschijningsdatum: 1 juni 2016

Op een regenachtige nacht komt een zekere cowboy aan in het stadje Froggy Town, zo genoemd naar die verrekte kikkers die er overal zitten. Lucky Luke is een legende, en zijn reputatie snelt hem vooruit. Dat zorgt ervoor dat de godsvrezende inwoners van Froggy Town hem vragen de overval op een postkoets vol goud te onderzoeken, maar zorgt voor wrevel bij de gebroeders Bones en hun vader, een oude knar met een pesthumeur, die de wet bepalen in het stadje, gezien de jongste broer James er sheriff is. Ondanks de tegenwerking van de Bones-clan gaat Luke op zoek naar de mysterieuze indiaan die de koets overvallen heeft. Daarbij wordt hij bijgestaan door Doc Wednesday, een revolverheld die betere tijden heeft gekend.

Bonhomme de moordenaar van Lucky Luke

Je hoort het al, De moordenaar van Lucky Luke heeft wel wat weg van een whodunnit, en brengt Lucky Luke eigenlijk terug naar zijn roots en essentie: een cowboy in het Wilde Westen die opkomt voor gerechtigheid. Geen halfgare plannetjes van de neven Dalton, geen grappen en grollen en ook de niet al te snuggere Rataplan is in geen velden of wegen te bespeuren. In plaats daarvan krijgen we een rasecht westernverhaal, clean en simpel, met een gevoel voor realisme dat we al eventjes niet meer gezien hebben in de avonturen van Lucky Luke. Grimmiger en minder lichtvoetig, dus.

De moordenaar van Lucky Luke

Maar toch blijft het in de eerste plaats een avontuur van Lucky Luke. Dat merk je aan de vele knipogen die in het album zitten. Dat mag niet verbazen, want eigenlijk is De moordenaar van Lucky Luke een beetje een liefdesbrief, een hommage van Bonhomme aan zijn grote jeugdheld, wiens albums het eerste leesvoer van de auteur waren. De afbeelding hieronder is veelzeggend: het gebruik van kleuren, en dan in het bijzonder de manier waarop personages soms in een erg onverwachte kleur worden weergegeven, is quasi identiek aan dat van de albums van de reguliere reeks. En uiteraard mogen bepaalde typetjes niet ontbreken, zoals de doodgravers, die Morris zelf zo graag tekende naar de gelijkenis van een van zijn leerkrachten op het Sint-Jozefscollege te Aalst in zijn jeugd. En over Morris gesproken: wie goed oplet, zal hem ook ergens op een van de pagina’s van dit verhaal weten te spotten.

De moordenaar van Lucky Luke nostalgie

Een prent uit De moordenaar van Lucky Luke…

Lucky Luke ieder voor zich

… en eentje uit Ieder voor zich, een album van de hoofdreeks.

De moordenaar van Lucky Luke is ook niet vies van een beetje zelfreflectie. Lucky Luke is een levende legende, en gezien dit album een hommage is, wordt dat erg in de verf gezet. Dat de cowboy eigenlijk niet weet hoe oud hij nu precies is, spreekt boekdelen: hij is meer mythe dan man, een tijdloos, onsterfelijk (of toch niet?) icoon en voor veel stripliefhebbers het gezicht bij uitstek van de typische westernheld.

De moordenaar van Lucky Luke duel

Die status wordt nog maar eens benadrukt door de aanwezigheid van Doc Wednesday, die Lucky Luke als een spiegel wordt voorgehangen: hij is een man, geen mythe. Hij heeft kleine kantjes, is feilbaar en zal uiteindelijk de afspraak met de eeuwigheid missen. Net dat menselijke maakt hem echter wel interessant en aangenaam om te lezen en hij is zonder enige twijfel een van de beste personages die we in dit album ontmoeten.

Wij Belgen zijn erg op onze striphelden gesteld en wanneer een icoon als Lucky Luke z’n zeventigste verjaardag viert, hoort daar vanzelfsprekend een groot feest bij. Met De moordenaar van Lucky Luke is de toon alvast gezet. We kijken al uit naar het nieuwe album in de reguliere reeks, dat normaal gesproken in november zal verschijnen, en het tweede hommage-album, van de hand van Guillaume Bouzard.

8.5 Klassiek

Er zijn nog zekerheden in het leven. Zelfs in handen van een andere schrijver is Lucky Luke nog steeds de poor, lonesome cowboy waar we allemaal van houden. De moordenaar van Lucky Luke is een eerbetoon aan een icoon en vertelt een klassiek aanvoelend verhaal dat Luke herleidt tot zijn essentie.

  • Tekenstijl 8
  • Verhaal 8.5
  • Sfeerschepping 9
Share.

About Author

Jeroen Van Heel

Cardboard cowboy, Nintendo nerd en Dr. Deathrite himself. Show your moves!

Reacties