Wie is… Bahaal, de Prins der Duisternis?

0

Wie mijn recensies van de nieuwe avonturen van Johan de Rode Ridder leest, weet dat ik zijn doortocht nooit onvermeld laat. Wie aandachtig oplette, zag dat zijn symbool opvallend aanwezig was in de afbeelding die de spin-off Red Rider aankondigde. Maar wie is nu eigenlijk die Bahaal?

De bloeddorstige Willy Vandersteen

Om een antwoord op die vraag te vinden, moeten we terug naar de jaren zestig. Nu zonet het 254e deel van de reeks is verschenen kan je het je misschien moeilijk voorstellen, maar De Rode Ridder had bijna z’n 50ste album niet gehaald. Willy Vandersteen was de reeks zo stilletjes aan eigenlijk beu en introduceerde in album 40, De barst in de ronde tafel, een duivelse tegenstander die voorbestemd was de Ridders van de Ronde Tafel, waartoe toen ook Johan behoorde, te vernietigen. Dat was Bahaal, de Prins der Duisternis. Het was Vandersteens bedoeling dat Koning Arthur en ook Johan zelf zouden omkomen in hun strijd tegen de zwarte magiër, wiens toverkunsten zelfs die van Merlijn overtroffen en de reeks zou zo op een bijzonder pessimistische noot eindigen.

catawiki bahaal

Zo ver is het gelukkig nooit moeten komen. Karel Biddeloo, die de reeks later zou overnemen, kon Vandersteen nog ompraten. Maar aan de gloriedagen van Camelot, Koning Arthur en de Ridders van de Ronde Tafel zou toch definitief een einde komen. In het volgende album, het legendarische De laatste droom, trekt Bahaal ten strijde tegen de nobele Koning Arthur en schuwt daarbij geen enkele schurkenstreek uit het boekje. Zonder succes probeert hij het zwaard Excalibur te stelen en te vernietigen, maar hij kijkt wel grijnzend toe hoe Arthur voor de veldslag het nieuws verneemt van de geslaagde moordpoging op zijn geliefde Guinevere. Tijdens de slag treffen de twee aanvoerders elkaar op het strijdtoneel en slaagt Arthur erin Bahaal dodelijk te treffen. Zieltogend smeekt de magiër zijn opponent om vergiffenis… Om hem dan laaghartig een fatale steek toe te brengen. De koning sterft, en met hem ook zijn ideaal.

de laatste droom

Het einde van een tijdperk

De wegen van de Tafelridders scheiden zich en ook Johan de Rode Ridder trekt de wereld in om onrecht te bestrijden en weduwen en wezen te beschermen. Op zijn reizen ontmoet Johan Qrandar en Astra, de kinderen van Bahaal. Qrandar probeert het werk van zijn vader voort te zetten door de heropbouw van Camelot door Parcifal, de zoon van Koning Arthur, te dwarsbomen. Astra steunt aanvankelijk haar broer, maar krijgt gaandeweg gevoelens voor de Rode Ridder, waardoor ze zich in De watermolen tegen Qrandar keert en een fatale zwaardslag voor Johan opvangt. Qrandar wordt verslagen, maar het verlies van zijn grote liefde tekent Johan. Hij verlaat Groot-Brittanië en keert gebroken terug naar zijn thuisland, Vlaanderen. Maar gelukkig is er eindelijk een einde gekomen aan de nalatenschap van de Prins der Duisternis.

De eeuwige strijd

Of toch niet? De toverspiegel is een bepalend album voor de rest van de reeks. Niet alleen maakt Johan er kennis met Galaxa, de fee van het licht en tevens zijn grote geliefde, maar ook ontdekt hij dat Bahaal weliswaar gestorven is, maar in het hiernamaals is opgeklommen tot de positie van Hellevorst. Het is het begin van de eeuwige strijd tussen licht en duisternis die zich vanaf nu in de stripreeks zal voltrekken.

bahaal troon

Het heeft zo z’n voordelen, een van de zeven Hellevorsten zijn. Helaas zijn je mogelijkheden om je rechtstreeks te bemoeien met de gebeurtenissen in het rijk der stervelingen eerder beperkt. Vanaf nu zal Bahaal de strijd met Johan aangaan door bezit te nemen van andere wezens, zoals Gorgontar in De toverspiegel of de Infernator in De toverstaf, of door opdrachten te geven aan zijn vele trouwe handlangers, die gebrandmerkt worden met zijn symbool. De bekendste hiervan is ongetwijfeld Demoniah, de duivelin in mensengedaante, die Johan meer dan eens het leven zuur maakt.

demoniah

Bahaal blijft gedurende de loop van de reeks de voornaamste vijand van de Rode Ridder, die zelfs in de veilige waterburcht van Horst in het Hageland niet aan zijn duistere macht kan ontsnappen. Laat de toeristische brochures maar zeggen dat de barst in de donjon van het kasteel te wijten is aan de onstabiele ondergrond. Wie het album De prins der duisternis gelezen heeft, weet wel beter: het is niemand minder dan Bahaal zelf die de kasteeltoren onherstelbaar verminkt heeft.

 

Onwaarschijnlijke schoonfamilie

In de loop der jaren komt de lezer geleidelijk aan meer te weten over Bahaal. We ontdekken zijn collega’s en helse concurrenten en vangen in Het nimfenwoud zelfs een glimp op van zijn grote baas, De Boze. We komen ook te weten dat Bahaal het tweede kind is van de god El en het zijn geboorterecht is de strijd tegen de krachten van het Licht aan te voeren. Zijn opleiding kreeg hij van de tweelingbroer van Merlijn, de magiër Kerwyn. In die tijd stond hij nog bekend als “Niemand” of “De naamloze ridder”.

Niemand

Maar wacht eens, het tweede kind? Jazeker. Bahaal heeft nog een oudere zus, blijkt uit De satansvrucht. Deze bleek niet geschikt om de krachten der duisternis aan te voeren en werd eeuwenlang verborgen in de hel. Ze zou uiteindelijk het tweede familielid van Bahaal worden dat wederzijdse gevoelens voor de Rode Ridder kreeg (awkward!) en stierf om hem te beschermen. Aan het einde van De satansvrucht ontdekken de lezers echter dat Anat zwanger was van Johan, en dat hun ongeboren kind door de handlangers van Bahaal werd gered. Deze (bijzonder ongemakkelijke en eerder onpopulaire) verhaallijn werd vervolgens gemakshalve in de diepvries gestoken, toen De Rode Ridder vanaf album 250, De uitverkorene, een facelift kreeg en de reeks onder Marc Legendre en Fabio Bono een nieuwe start nam. Of we het nageslacht van Johan en Anat in de toekomst nog zullen zien, is uiterst twijfelachtig.

Een nieuwe start

In de nieuwe reeks van Legendre en Bono is Bahaal nog niet expliciet op de voorgrond getreden. Hij verschijnt voornamelijk als visioen aan de Rode Ridder, die de duivelse verschijning niet lijkt te herkennen. Ook Merlijn heeft het niet over Bahaal, de Prins der Duisternis, maar over een duistere macht. Als we een poging doen deze cyclus te plaatsen in de volledige tijdlijn van De Rode Ridder, betekent dit dat het verhaal zich afspeelt in de hoogdagen van Camelot, voor Bahaal zich in De barst in de ronde tafel kenbaar maakte aan Arthur en de zijnen. Ook het feit dat de verraderlijke ridder Mordred, die in album 25 Het rijk van Enid omkwam, nog gezellig met Lancelot zit te keuvelen, versterkt dit vermoeden. Welke rol de hellevorst nog zal spelen in deze cyclus is onduidelijk, maar we kunnen je nu al zeggen dat het niet veel goeds zal zijn.

Rode-Ridder-251-poster

Wat de toekomst brengt

Die “toekomst” mag je overigens letterlijk nemen. We weten ondertussen dat Bahaal een rol zal spelen in Red Rider, de spin-off van De Rode Ridder van Lectrr en Stedho. In deze reeks zal hij echter B’Hal heten en Merlijns tegenpool zijn. Dat lijkt echter een ongelijke strijd te worden, als we mogen afgaan op de flaptekst van de nieuwe reeks:

“Twee onsterfelijke magiërs, ouder dan de tijd zelf. Tegenpolen in een eindeloze confrontatie. De ene, gedoemd in plaats van gezegend. Krankzinnig geworden. Een versplinterde ziel. De andere, een multimiljonair, een zakenman. Medogenloos, gewetenloos en glad. Het vuur in de tijdloze oorlog tussen de machtige opponenten laait vandaag onieuw op.”

Het moge duidelijk zijn: de strijd tussen Licht en Duisternis is nog lang niet gestreden en Johan zal misschien nooit van Bahaal verlost zijn. Met zijn respectabele staat van dienst van 48 jaar is de Prins der Duisternis één van Vlaanderens meest iconische stripschurken. Het is wel zeker dat we het laatste van hem nog niet gezien hebben.

Share.

About Author

Jeroen Van Heel

Cardboard cowboy, Nintendo nerd en Dr. Deathrite himself. Show your moves!

Reacties