Asterix en Obelix kruipen in een racewagen om deel te nemen aan de grote race door de laars van Italië! Maar de concurrentie is te duchten: de gemaskerde Coronavirus heeft maar liefst MCDLXII zeges op z’n naam staan…
Schrijver: Jean-Yves Ferri
Tekenaar: Didier Conrad
Uitgever: Uitgeverij Albert René
Aantal pagina’s: 48 
Winkelprijs: € 6,95 (softcover)
Verschijningsdatum: 19 oktober 2017

Wat een toeval zeg: net op het moment dat Obelix zich tot een impulsaankoop laat verleiden door een oude waarzegster en een racewagen in huis haalt (voor tien leveringen van elk acht menhirs, een koopje!), organiseert de Romeinse senator Lactus Bifidus de race door de laars: een wedstrijd die moet aantonen dat de staat van de Romeinse wegen ongeëvenaard is. Asterix besluit z’n brede vriend het pleziertje te gunnen en al snel is het tweetal ingeschreven voor de prestigieuze race. Van heinde en verre melden deelnemers zich aan, zowel van binnen Italië als er buiten. Maar de te kloppen wagenmenner is de Romeinse kampioen Coronavirus. Maar kan de race nog wel eerlijk verlopen als Caesar zelf koste wat kost wil dat de Romein de race wint?

caesar

Asterix en de race door de laars heeft alle elementen van een klassieke Asterix: lachen met vreemde volkeren, onfortuinlijke Romeinen, onversaagde Galliërs en een feestmaal onder een sterrenhemel aan het einde… Maar het voelt toch wat oppervlakkiger en artificiëler dan de echte klassiekers. Maar laat dat vooral geen verwijt zijn aan het adres van Ferri en Conrad, het nieuwe creatieve team achter de dappere Galliërs, maar een compliment voor de genialiteit van Goscinny en Uderzo. Dit is immers nog maar het derde album van de nieuwe bezetting, en we twijfelen er niet aan dat ze zoals een goede wijn alleen nog maar beter worden mettertijd.

Inhoudelijk zit de dynamiek tussen de personages goed. Ook de deelnemers vanuit de andere landen gedragen zich net zo stereotiep als je dat in een album van Asterix zou verwachten. Speciale genegenheid koesteren we toch voor de immer stoïcijnse Britten, waarvan er een de naam “Madmax” draagt. Kon het nog gepaster in een album over snelle wagens?

britten

Ook de Italiaanse stammen komen herkenbaar in beeld en vanzelfsprekend sluipen er ook enkele cameo’s in. Spot jij Luciano Pavarotti? Het verhaal zelf daarentegen is een beetje aan de magere kant en lijkt vooral te dienen als vehikel om een aantal grappen aan elkaar te rijgen. Wat niet wegneemt dat er zowaar nog een plottwist in zit die we nièt van mijlenver zien aankomen.

De tekeningen van Asterix en de race door de laars zien er erg gelikt uit. Je zou bijna niet merken dat iemand anders dan Albert Uderzo de potloden hanteert. Bijna. Zo nu en dan krijgt het nieuwste album van kenners de kritiek een beetje te cartoonesk te zijn. Als dat al zo is, stoort het alleszins niet en past het bij de lichtvoetige toon van het verhaal.

coronavirus

De monumenten van weleer kunnen de nieuwe albums van Asterix alsnog niet evenaren. Dat neemt niet weg dat Asterix en de race door de laars een zeer vermakelijk album is waar zowel jong als oud veel leesplezier aan zullen beleven.

7 Formulaïsch

Asterix en de race door de laars is een degelijk album, maar verbaast niet. Lachen met de eigenheden van de vreemde volkeren doet het altijd goed en de tekenstijl zit goed, maar het verhaal mist een beetje diepgang en steunt wel heel erg op de gekende formules.

  • Verhaal 6
  • Tekenstijl 7
  • Sfeer 8
Share.

About Author

Jeroen Van Heel

Cardboard cowboy, Nintendo nerd en Dr. Deathrite himself. Show your moves!

Reacties