Warm Bodies

0

De eerste woorden die je leest bovenaan de cover van Warm Bodies zijn die van een aanprijzing door Stephenie Meyer, ‘#1 NYT bestselling author of the Twilight Saga’. In de meeste gevallen zijn die woorden voldoende om een heel groot deel van het publiek weg te jagen. Waarom zou je je dus in godsnaam aan Warm Bodies wagen?

Het succesverhaal van debuutauteur Isaac Marion is het prototype van de moderne American Dream. Als hoopvolle schrijver pen je wat verhalen neer op een blog, waarna je kortverhaal ‘I Am a Zombie Filled With Love’ wordt opgemerkt door een uitgever. Voor je het weet ben je twee jaar verder en is je nieuwbakken boek vertaald in zestien talen en op weg naar de bioscoop.

Laat het net die amusante filmtrailer zijn die mij overtuigde om, zoals het iedere echte lezer betaamt, het boek voor de film te nemen.

De premisse is een leuke maar intussen misschien niet echt originele mash-up van genres. In navolging van vampieren en weerwolven krijgen zombies nu ook een romantische make-over.

Hoofdpersonage van Warm Bodies en eerste persoon enkelvoud is R. Meer dan die initiaal krijg je als lezer niet voorgeschoteld, aangezien het rottende brein van R. niet erg veel info meer bevat. Als zombie dwaalt R. rond in een luchthaven – tussen een plaatselijke zombiekolonie die hilarisch wordt beschreven – en knabbelt occasioneel aan wat levend mensenvlees. Waarin verschilt R. van de andere zombies? Vooral existentiële problemen en een vrij uitgebreid repertoire aan gevoelens. Voel je het ook al aankomen? Jawel, een love interest.

Warm Bodies wordt vaak vergeleken met grote klassieker Romeo en Juliet. Heel terecht, want niet alleen de grote tegenstelling tussen geliefden en hun achterban wordt fijntjes gereproduceerd, ook secundaire personages zoals Mercutio vinden in Warm Bodies hun evenknie. Gelukkig gaat het verder dan een flauwe remake.

Warm Bodies bevat anatomische tekeningen die het zombiesfeertje versterken.

Isaac Marion heeft talent voor schrijven. Dat is te merken aan de vlot geschreven en erg opvallende tegenstellingen tussen zombie-gruwel en -gorigheid, en de erg gevatte analyses van de menselijke aard. Zoals Marion het zelf verwoordt: bij zombies wordt alles herleid tot de essentie. Hier bovenop komen de erg filmische beschrijvingen die tonen waarom het boek een goede kandidaat is voor het witte doek.

Tegelijk maakt Marion ook gebruik van de originele premisse om met wat droge humor een draai te geven aan het verder vrij eenvoudige plot. Dat plot is overigens wel goed gestructureerd. De eerste twee delen van het boek zijn een mooi spiegelbeeld van elkaar en zetten je op die manier aan tot denken.

Spijtig genoeg blijft het boek niet op zijn sterke elan verder gaan, en verwatert het plot uiteindelijk in iets te slappe clichés en worden er een paar lelijke gaten in getrokken. Op geen enkel moment begint het boek te vervelen, maar het hoge niveau van de eerste helft wordt nooit meer gehaald.

Warm Bodies kan een aanrader zijn voor wie even een licht verteerbare adempauze wil tijdens het doorworstelen van boekenreeksen zoals The Dark Tower of A Song of Ice and Fire. Heb je het echter niet voor zombies of genre mash-ups, dan blijf je misschien beter weg. Er is immers altijd nog de film.

Share.

About Author

Avatar

Reacties