De schrijfster van de Delirium-trilogie, Lauren Oliver, kwam begin oktober aanzetten met het eerste deel in een nieuwe duologie: Replica. Het boek bevat twee verhalen die los van elkaar kunnen worden gelezen. We volgen twee meisjes die elk op hun eigen manier verstrikt zijn geraakt in de wereld van genetische manipulatie en klonen. Maar is twee voor de prijs van één altijd goed? Helaas niet.

Prepare for trouble? Make it double!

Zoals de titel van het boek al verklapt, gaat Replica over klonen. Op een afgelegen eiland in Florida bevindt zich de heimelijke Haven-onderzoeksfaciliteit. Afgeschermd van de buitenwereld leven hier honderden klonen, of in het boek replica’s genoemd. Niemand weet echter wat er zich op het eiland afspeelt en zelfs de klonen zelf zijn onzeker over de reden van hun bestaan. Lyra, kloon nummer 24, en Gemma, de dochter van de ex-oprichter van Haven, gaan afzonderlijk op onderzoek uit en proberen het mysterie te ontrafelen, ieder in hun eigen verhaal.

Het idee van genetische manipulatie sprak me, in eerste instantie, enorm aan en zorgde ervoor dat ik het boek uiteindelijk afrekende aan de kassa. De medische wereld is nu al fervent bezig met stamcelonderzoek. Binnenkort zullen we volledige organen en lichaamsdelen kunnen kweken in een lab. Volgens mij kan je zelfs al gestorven huisdieren klonen als je wil. Het lijkt me dan ook een niet zo’n vergezocht toekomstbeeld dat we binnenkort met kopieën van onszelf zullen rondlopen.

Daarbij sprak de vormgeving me aan. Het boek omvat twee verhalen. Eens je het ene verhaal hebt gelezen, draai je het boek om en kan je aan het andere deel beginnen. Volgens Oliver kan je Replica deel per deel lezen of kan je de hoofdstukken alternerend lezen. Ik heb zelf gekozen om de hoofdstukken af te wisselen. Omdat het verhaal hetzelfde is, maar vanuit een ander perspectief wordt verteld, wou ik mezelf niet spoilen. 

Wanneer 1+1 gratis geen goede deal is

Ken je dat gevoel wanneer je een een 1+1-actie ziet in de supermarkt van een product dat je eigenlijk niet zo goed kent en ook niet nodig hebt, maar toch koopt? Ik heb dat al eens gehad met nagellak. Ik kocht de nagellakjes, ging naar huis, probeerde ze uit en realiseerde me dat het eigenlijk flut was. Ik wist eigenlijk dat het te mooi was om waar te zijn, maar tóch kocht ik ze, want ja, “het was toch zo’n goede deal”. Wel, hetzelfde gevoel had ik nadat ik Replica had gelezen.

Wat mij uitermate stoorde aan Replica was de onnodige romance die uit het niets in het verhaal kwam. Replica is een young adult boek. Ik weet dat young adult altijd wel een romantische wending zal hebben. Dat hoort nu eenmaal bij het genre. Ik heb daar dan ook geen problemen mee. Wat mij echter ergerde was dat de romantiek ten eerste enorm ongepast was in bepaalde situaties en ten tweede er ook altijd te dik op lag. Echt iedere jongen die Gemma of Lyra tegenkwamen, werd omschreven als ‘beautiful‘, ‘handsome‘ of ‘gorgeous‘. Ik weet niet in welke wereld zij leven, maar niet iedere jongen die ik tegenkom is het evenbeeld van perfectie. In de wereld van Replica blijkbaar wel. Daarenboven krijg je die onnodige romantiek twee keer te lezen: beide meisjes hebben plots een liefdesrelatie. Zeker als je de hoofdstukken alternerend leest, valt dit op.

Wat een toeval

Daarnaast waren sommige wendingen in het verhaal enorm onrealistisch. Ik kan begrijpen dat je een boek over klonen ook al vergezocht vindt. Wat ze je hier in het boek echter proberen wijs te maken, kan ik echt niet geloven. Ik neem je kort even mee in het verhaal van Gemma om mijn punt te maken.

Stel, je zit op de middelbare school en je ontdekt dat je vader heeft samengewerkt aan een geheime onderzoeksfaciliteit waar niet zulke koosjere dingen gebeuren. Je beslist om helemaal naar Florida te reizen met een jongen die je amper kent. Je wil koste wat het kost te weten komen wat Haven is. Tot daar ben ik nog mee. Juist op het moment dat je naar het instituut reist, wordt Haven opgeblazen. Echt, hoe toevallig zeg. Eens aangekomen ontmoet je Jack, wiens vader de vreemde gebeurtenissen in Haven jaren onderzocht heeft. Wat een geluk toch weer, dat je juist die jongen tegenkomt! Dan beslis je om met Jack – een jongen die je nog maar een paar uur kent – naar het eiland te gaan en te kijken wat daar aan de hand is. Want ja, al die snipers en helikopters die het eiland aan het doorzoeken zijn, zien jullie natuurlijk niet hé. En uiteraard kom je van die honderden klonen die daar wonen, toch wel niet juist jouw kloon tegen zeker? Ongelooflijk!

Inderdaad. Ongelooflijk. Het ene ‘toeval’ na het andere. En zo is dit het hele boek lang, zowel vanuit Gemma’s perspectief als Lyra’s. Ik weet dat er ook mensen zullen zijn die zeggen dat ik overdrijf en dat dit nu eenmaal hoort bij fictie, maar hier was het zó opvallend dat ik er gewoon niet naast kon lezen. Daarnaast zijn Gemma en Jack blijkbaar ook geniale tieners, aangezien zij de enige zijn die na decennia eindelijk het mysterie van Haven hebben kunnen oplossen.

Niet alles is verloren

Gelukkig heeft Replica nog wel een aantal kwaliteiten die veelbelovend zijn voor het vervolg van de serie. Zo ben ik geïntrigeerd in het verdere verloop van de verhaallijn van Lyra. Samen met nummer 72, een andere kloon uit Haven, moeten ze nu leren leven buiten het instituut. Ze worden geconfronteerd met zaken die voor ons heel vanzelfsprekend zijn. De eerste keer in een auto rijden is bijvoorbeeld al een hele beleving. Het concept van een supermarkt kennen ze helemaal niet. Ik zou dus heel graag meer lezen over het nieuwe leven van Lyra en 72.

Daarnaast vond ik de betrokkenheid van Gemma’s vader een interessante piste. Gemma streeft al jaren naar goedkeuring van haar vader. Nu dat het beeld van haar vader volledig op zijn kop wordt gezet, kijk ik wel uit naar hoe zij hiermee omgaat. Ik hou sowieso wel van ouderconflicten in fictie. Ik hoop dus dat Oliver hier in het volgende boek dieper op in gaat.

Replica bij Bol.com

5 Teleurstellend

Ondanks het veelbelovende verhaal van 'Replica', stelt het boek me teleur. De onnodige romantische subplots en onrealistische verhaalwendingen zorgen voor een onaangename nasmaak. Misschien dat het vervolg - waar tot nu toe nog geen informatie over is - mij meer weet te overtuigen. Voor nu raad ik 'Replica' jammer genoeg niet aan.

  • Verhaal 3
  • Personages 5
  • Taal 7
Share.

About Author

Avatar

Journaliste in wording en filmwetenschapper van opleiding. Heeft een uitpuilende boekenkast, een beschamende hoeveelheid aan Pop Funko's en een obsessie voor uilen. Zou graag van fangirling haar beroep maken.

Reacties