Larissa Browns Beautiful Wreck (review)

1

Het is een beproefd literair recept: een jonge vrouw reist door de tijd naar het verleden en loopt daar haar grote liefde tegen het lijf. In Beautiful Wreck laat Larissa Brown haar heldin vanuit een dystopische toekomst in de tiende eeuw belanden, op een boerderij in IJsland.

Synopsis
In de toekomst zijn mensen geobsedeerd door re-enactment, het herbeleven van de geschiedenis. Jen (later Ginn genoemd) helpt hen daarbij door in een ervaringstank realistische belevenissen te creëren. Haar specialiteit is het IJsland van de 10e eeuw en in het bijzonder de taal die de stoere Vikingen toen spraken. Op een dag loopt een test met de tank fout en spoelt Ginn aan op een strand in het jaar 920. Daar ontmoet ze een Vikingfamilie, die haar meteen met open armen verwelkomt. De chief van die familie is Heirik, een jonge en mysterieuze man die gebukt gaat onder een vloek, waardoor hij nooit een vrouw zal aanraken. Of toch?

Het standaardwerk als het op tijdreizen en romantiek aankomt, is ongetwijfeld Outlander. Jamie Fraser doet al meer dan twintig jaar vrouwen in katzwijm vallen en dromen van het moment waarop ook zij door een steen gezogen worden naar een ver verleden. Dankzij Larissa Brown is Viking-IJsland nu een waardig alternatief geworden voor het Schotland van de 18e eeuw. Niemand kan tippen aan Jamie Fraser als romantische held, maar Heirik komt wel behoorlijk dicht in de buurt: donker, mysterieus, bezorgd om zijn familie en zijn eer. En knap natuurlijk, ondanks die ene vloek van de goden. Vanaf het moment dat Ginn hem ontmoet, draaien haar gedachten voortdurend om Heirik.

Het verhaal speelt zich af over een periode van ongeveer een jaar, maar we springen van het ene gesprek met onze held naar het andere oogcontact. Behalve met Betta lijkt Ginn weinig contact te hebben met de andere leden van de familie. Zo blijft het leven op de boerderij altijd een beetje tweedimensionaal, ondanks het opzoekingswerk dat de schrijfster duidelijk verricht heeft.

De natuur wordt prachtig omschreven en gebruiken uit die tijd worden erg gedetailleerd weergegeven. Jammer genoeg domineren de beschrijvingen het verhaal heel erg. Dialogen worden tot het absolute minimum beperkt, terwijl een blik op de sterrenhemel een halve bladzijde duurt. Dat haalt het tempo uit het verhaal en maakt het verleidelijk om die lange blokken tekst gewoon over te slaan.

Ginn belandt op een boerderij in IJsland

Zo kleurrijk als de tiende eeuw beschreven wordt, zo grijs en grauw is de 22e eeuw. Glas en beton domineren het landschap, van natuur is er geen sprake. Geen wonder dat iedereen zo geobsedeerd is door het verleden. In tegenstelling tot andere tijdreizende vrouwen legt Ginn zich dan ook vrijwel meteen neer bij de situatie en begint ze aan haar leven tussen de Vikingen.

De relatie tussen Ginn en Heirik wordt langzaam opgebouwd, met twee stapjes vooruit en eentje achteruit. Soms wil je die koppige Viking door elkaar schudden of wil je naar Ginn roepen dat ze de situatie verkeerd begrepen heeft. Als dat een paar keer gebeurt, is het een teken dat het verhaal meeslepend is. Maar er is ook zoiets als een overdosis koppigheid en misverstanden en dit boek komt aardig in de buurt van die grens.

Het is vooral Heirik die met de aandacht gaat lopen. Ginn vertelt het verhaal vanuit haar eigen standpunt, in de eerste persoon, waardoor haar eigen gedachten veel aandacht krijgen, maar toch blijft haar persoonlijkheid grotendeels een wit vlak. Ze wordt amper kwaad en voelt soms bijna even mak aan als het schaap dat geofferd wordt aan de goden. Haar acties in de grote finale van het boek voelen daarom zo vreemd, de plotse ommekeer totaal onverwacht.

Het poollicht is ook van de partij

Misschien moest Brown zich houden aan een bepaald aantal bladzijden, want die finale voelt enorm geforceerd. Plots wordt alles vlug-vlug afgehaspeld en je blijft als lezer wat op je honger zitten. Geen spetterende romantische reünie en de epiloog voelt ook wat flauw. Van een boek dat zoveel aandacht besteedt aan allerlei details, zoals de geur van geiten en de verschillende kleurschakeringen van een zonsondergang, verwacht je meer. Vooral omdat het allemaal nieuw is voor de held, wat een gigantisch potentieel biedt voor intieme momenten. Maar dat ontzegt de schrijfster haar hoofdpersonages én haar lezers dus.

Ondanks het tegenvallende einde is Beautiful Wreck zeker geen slecht boek. Maar verwacht geen epische avonturen, dit is het verhaal van Ginn en Heirik, twee mensen die zich nooit helemaal thuis voelden in hun eigen omgeving, maar bij elkaar vinden waar ze al hun hele leven naar op zoek zijn.

73%
73%
Onderhoudend

Tussen enkele ergernissen door merk je dat Brown het talent heeft om een klassieker neer te pennen. Voor een debuutroman is Beautiful Wreck een sterk boek, een ruwe diamant. Al had er nog wat meer aan geschaafd en geslepen mogen worden om het echt te doen schitteren. Voorlopig bestaat er wel nog geen Nederlandse vertaling.

  • Verwachting
    8
  • Na de laatste pagina
    7
  • Terugblikkend
    7,5
Share.

About Author

An Dierickx

A girl, on the internet! Houdt van fantasy en koekjes. Houdt niet van korte tekstjes over zichzelf schrijven.

Reacties