Heer Frith, Wydrin en Sebastiaan zijn terug. De drie helden uit De Gouden Belofte worden, in ruil voor een hoop geld, ingeschakeld door de bevolking van Skaldergat om een gestolen stuk rots terug te halen. Wat een gemakkelijke klus lijkt, ontaardt echter al snel in een avontuur vol nieuwe en oude vijanden, dat jammer genoeg lijdt onder de overdaad aan vreemde creaturen.

Synopsis
Nadat het trio een draak-slash-god heeft verslagen, hebben Frith, Wydrin en Sebastiaan een reputatie opgebouwd. Geen wonder dus dat de inwoners van Skaldergat een beroep doen op hen om een gestolen object terug te halen. Dat zou geen enkel probleem mogen zijn, ware het niet dat Joah Demontrouw, een beruchte magiër en al eeuwen dood, op het punt staat terug te keren. In het ijzige en bergachtige gebied rond Skaldergat is niets wat het lijkt. Rotsen blijken niet gewoon roerloze stukken steen te zijn en vijanden worden plots bondgenoten of net omgekeerd.

We schreven het al over De Gouden Belofte: in deze reeks wordt wat afgevloekt. Dat is in deel twee nog meer het geval. Of wat dacht u van zinnen als “natter dan het slipje van een hoer”? Vooral Wydrin spant hierin de kroon. Maar de Koperen Kat staat niet alleen verbaal haar mannetje, ook fysiek weet ze van wanten. Gelukkig maar, want de hoofdpersonages komen, allemaal tegelijk en individueel, geregeld in nauwe schoentjes.

Het gevaar loert voortdurend om de hoek, in de vorm van de meest walgelijke wezens. Insecten en spinnen worden blijkbaar groter in koude klimaten en lusten al eens een stukje mensenvlees. De passage door het nest van de monsterlijke duizendpoten is niet echt smakelijk te noemen en alleen al de herinnering aan dat geglibber en de grote kaken, bezorgt een mens koude rillingen.

Een lijstje maken van alle creaturen, good and evil, die auteur Jen Williams bedenkt, zou ons te ver leiden. Dat is misschien ook wel de grootste zwakte van dit boek. Doordat er om de zoveel bladzijden iets nieuws opduikt, krijgt elk wezen niet de aandacht die je verwacht. Wat met de zeemonsters die halfweg verschijnen? Ze maken het de hoofdpersonages een tiental bladzijden knap lastig, maar daarna verdwijnen ze even plots als ze gekomen zijn.

De IJzeren Geest 
Het meest extreme voorbeeld hiervan doet zich voor in de laatste hoofdstukken. Een wezen waarvan je al een paar honderd bladzijden niets meer gezien hebt, maakt plots opnieuw haar opwachting. Het voelt aan alsof dat meteen de aanzet zal zijn naar het derde boek in de reeks, maar niets is minder waar. Amper twee pagina’s later (ja, we hebben het geteld) is dat grote gevaar alweer abrupt, en onverrichter zake, verdwenen. Als lezer blijf je achter met één overheersende gedachte: “Wat… was…dat?” Dat zoiets helemaal op het einde van het verhaal gebeurt, tijdens de grote finale, is dodelijk voor de sfeer en laat de lezer met een leeg gevoel achter.

Die hutsepot overheerst in De IJzeren Geest nog meer dan in zijn voorganger en maakt het voor de lezer moeilijk om volledig op te gaan in het verhaal. Dat is bijzonder jammer, want als lezer merk je dat Williams een rijke fantasie heeft en over het talent beschikt om dat ook te vertalen naar een geschreven tekst. Alleen zou iemand af en toe haar enthousiasme moeten temperen.

Het grootste minpunt aan de voorganger van dit boek, De Gouden Belofte, was het tempo dat nogal vreemde sprongen maakte. In De IJzeren Geest is dat gelukkig verbeterd. Het verhaal gaat voortdurend aan een duizelingwekkende snelheid vooruit, waardoor je je als lezer geen minuut verveelt. Alleen moet je af en toe even op adem komen om het allemaal te laten bezinken. Maar het feit dat Williams tussen boeken één en twee geleerd heeft om een beter tempo te hanteren, doet alvast het beste verhopen voor het derde boek, dat volgend jaar zou verschijnen.

80%
80%
Dollemansrit

Jen Williams neemt ons in het vervolg op De Gouden Belofte opnieuw mee voor een spannend avontuur. Het verhaal dendert aan een hels tempo voort, maar lijdt jammer genoeg onder een overdaad aan monsterachtige wezens.

  • Verhaal
    7.5
  • Taal
    8
  • Personages
    8.5
Share.

About Author

An Dierickx

A girl, on the internet! Houdt van fantasy en koekjes. Houdt niet van korte tekstjes over zichzelf schrijven.

Reacties